Mε αφορμή τις πρόσφατες συλλήψεις δύο ατόμων για την υπόθεση της Μαρφίν, καθώς και την αναμενόμενη παράδοση στην Ελλάδα της τρίτης κατηγορούμενης από τη Μεγάλη Βρετανία όπου διαμένει μόνιμα, ο Γιώργος Π., ένας από τους τρεις ανθρώπους που είχαν βρεθεί στο στόχαστρο των διωκτικών αρχών και τελικά απαλλάχθηκαν οριστικά από τη Δικαιοσύνη, επανέρχεται με επιστολή του στην «Εφ.Συν».

Στο κείμενό του περιγράφει τη δική του εμπειρία από τη δικαστική περιπέτεια που ξεκίνησε, όπως υπενθυμίζει, με ένα ανώνυμο σημείωμα το οποίο τον εμφάνιζε ως δράστη.

Παραλληλίζοντας εκείνη την υπόθεση με τη σημερινή εξέλιξη της έρευνας 15 ολόκληρα χρόνια μετά, τη συνδέει με όσα εξακολουθούν να χαρακτηρίζουν τη λειτουργία των διωκτικών μηχανισμών και τη σχέση τους με την πολιτική εξουσία, επισημαίνοντας ότι και οι νέοι κατηγορούμενοι βρίσκονται αντιμέτωποι με κατηγορίες που, σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής γνωστά στοιχεία της δικογραφίας, στηρίζονται σε ένα ανώνυμο e-mail, εκφράζοντας τον φόβο ότι θα κληθούν και εκείνοι να αποδείξουν την αθωότητά τους και ότι δεν είναι ελέφαντες.
Αναλυτικά η επιστολή του Γιώργου Π., πρώην διωκόμενου για την υπόθεση Μαρφίν, στην «Εφ.Συν.»:

15 χρόνια μετά, οι σκευωροί αναζητούν τα νέα τους θύματα

Τον Απρίλη του 2011, ο υποφαινόμενος – 20 χρονών τότε – και άλλοι 2 σύντροφοι βρεθήκαμε κατηγορούμενοι για 3 ανθρωποκτονίες και 26 απόπειρες, κατηγορούμενοι για τον εμπρησμό της τράπεζας Μαρφίν.

Αφορμή ήταν ένα κακογραμμένο, ανορθόγραφο και ανώνυμο σημείωμα – η Ασφάλεια τότε δεν χρησιμοποιούσε email – που μας κατονόμαζε σαν ενόχους του εμπρησμού, μετά βεβαιότητας κιόλας. Το σημείωμα παρείχε πολύ βολικά τους αριθμούς τηλεφώνου μας, τις διευθύνσεις και τα οχήματά μας.

Μετά την ασφαλίτικη βεβαιότητα ενοχής, ακολούθησε και η μιντιακή, που μέσω διαρροών μας “αναγνώριζε” σε φωτογραφίες και βίντεο, σε ρούχα και σε εξοπλισμό.

Πέρασαν 3 χρόνια για να απαλλαγώ οριστικά εγώ και ο Ν. από το Δικαστικό Συμβούλιο, 5 χρόνια μέχρι ο Θοδωρής Σ. να απαλλαγεί ομόφωνα από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο.

5 χρόνια ανήφορος για να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε ελέφαντες, 5 χρόνια συλλογικού πολιτικού αγώνα για να νικήσουμε την σκευωρία. Και όσο για τους σκευωρούς μας, και τους πρόθυμους υποτακτικούς παπαγάλους τους, σιωπή …

15 χρόνια μετά πολλά παραμένουν ίδια

Ο ίδιος πολιτικός προϊστάμενος, ο Μ. Χρυσοχοΐδης, 15 χρόνια μετά συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο της 40-ετούς παρακμιακής καριέρας του. Νόμος και τάξη για τους τηλεθεατές, ασυλία για μπάτσους πιστολέρο και βιαστές, διώξεις και φυλακίσεις για τους πολιτικούς αντιπάλους.

Οι ίδιοι αστυνομικοί συντάκτες συνεχίζουν να κάνουν πρωτοσέλιδα πουλώντας στο φιλοθεάμον κοινό τις ίδιες ξαναζεσταμένες αστυνομικές διαρροές.

Οι ίδιοι και απαράλλαχτοι διωκτικοί μηχανισμοί και οι λακέδες τους που εν έτει 2026 ακόμα φαντασιωνονται ιδιώνυμα και πιστοποιητικά φρονημάτων και θέλουν να ξαναγράψουν την ιστορία κατά το δοκούν αλλά πάντα…ανορθόγραφα.

15 χρόνια μετά πολλά έχουν αλλάξει

Ο μνημονιακός κύκλος που άνοιξε για την χώρα το 2010 φτάνει σήμερα στο επέκεινα της αναπόφευκτης παρακμής του.

Μία χώρα που πηγαίνει προς τις εκλογές με υπουργούς, δημοσιογράφους και αντιπολίτευση παρακολουθούμενους από την – υπό τον πρωθυπουργό – ΕΥΠ και όλους μαζί εκβιαζόμενους από τις Ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες. Με το Σύνταγμα καταστρατηγημένο. Με τα παιδιά της να πεθαίνουν στα τρένα, από αστυνομικές σφαίρες ή στο μεροκάματο.

Απέναντι σε αυτή την διάχυτη παρακμή ήταν που πάλεψε το μαζικό ταξικό-κοινωνικό κίνημα του 2006-2012. Και παρότι αδικαίωτο, η δυναμική και η έντασή του, τα αδιαμεσολάβητα χαρακτηριστικάτου, ακόμα στοιχειώνουν ένα κράτος που αδυνατεί να παράξει υλικές και θεσμικές συναινέσεις.

Στο πρόσωπο των 3 διωκομενων συντρόφων δικάζεται ρεβανσιστικά αυτό ακριβώς το ριζοσπαστικό, ελπιδοφόρο κίνημα.

Είναι καθήκον όλων μας, να σταθούμε στο πλευρό τους.
Να νικήσουμε την σκευωρία για άλλη μια φορά.

Πίσω ρουφιάνοι εμπρός σύντροφοι!

Γιώργος Π.

πρώην διωκόμενος για την υπόθεση Μαρφίν