Πηγή: Χρύσα Κακατσάκη – Documento

Σε ένα μικρό αλλά απολαυστικό βιβλιαράκι με τίτλο «Η τέχνη τού να έχεις πάντα δίκιο» ο Αρτουρ Σοπενχάουερ καταγράφει ειρωνικά μερικά από τα ρητορικά τεχνάσματα πειθούς με τη μέθοδο της παραπλάνησης: «Μπορείτε όχι απλώς να παραποιήσετε τα λόγια μιας αυθε­ντίας αλλά να τα διαστρεβλώοετε τελείως ή να αποδώσετε στην αυθε­ντία κάτι που επινοήσατε ο ίδιος».

Στην περίπτωση της Θεσσαλίας τα κυβερνητικά στελέχη χρησιμοποίη­σαν κατά κόρον μεμονωμένες επι­στημονικές απόψεις για να δικαιο­λογήσουν ότι ο όγκος της βροχής δεν ήταν αντιμετωπίσιμος. Κατέ­φυγαν επίσης στην παρετυμολο­γία και τη μορφολογία του εδάφους ώστε εμμέσως να ενοχοποιήσουν τους κατοίκους, που δεν ήξεραν σε τι τόπο επέλεξαν να ζήσουν.

Ιδιαίτερα προσφιλής μέθοδος και η εμμονή σε μια αναπόδεικτη θέση που καταλήγει στη θριαμβο­λογία μέσω της κατακερματισμέ­νης αλήθειας. Ανακοινώνεται π.χ. ότι άνοιξε η εθνική οδός αλλά αποκρύπτεται ότι πλημμύρισε η τηλεδιοίκηση των τρένων στη Λάρισα και δεν θα ξαναλειτουργήσουν σύντο­μα. Προβάλλονται τα λασπωμένα σπίτια, αλλά μόνο για να τονιστεί η αποτελεσματικότητα των κρατικών δυνάμεων. Οταν το τηλεοπτικό κοι­νό έχει εξουθενωθεί από τις εικόνες της καταστροφής και δεν μπορεί πλέον να τις μεταβολίσει στο «στα­θερά, τολμηρά, μπροστά», έρχεται η παρηγοριά των αποζημιώσεων.

Τα δεκάδες χιλιάδες νεκρά ζώα δεν μεταφέρονται σε ψυγεία αλλά με καρότσες φορτηγών, διότι οι κρατικές υπηρεσίες έχουν πλέον το know-how από τότε που τα ασθενο­φόρα αντικαθίστανται με αγροτικά και οι διασώστες του ΕΚΑΒ με πυ­ροσβέστες. Στο μεταξύ οι λοιμωξιολόγοι που ήταν καθημερινά πρώ­το τραπέζι πίστα κατά την πανδημία εξαφανίστηκαν και έδωσαν τη θέση τους στις διαφωνίες μεταξύ της Αγαπηδάκη και του Μπέου αν το νερό είναι πόσιμο. Μόνα και αβοήθη­τα και τα παιδιά κάτω στον κάμπο.

Παρόλο που έχουν χάσει βιβλία και υπολογιστές μες στον βούρκο, ο Πιερρακάκης διαβεβαιώνει ότι τα μα­θήματα θα γίνονται με τηλεκπαίδευση, αγνοώντας παράλληλα πότε θα διεξαχθεί ο έλεγχος στατικότητας των σχολικών κτιρίων. Αραγε αυτή η αισιοδοξία και η ψυχική ευφορία να είναι μεταδοτικές από τα πρόβατα που έφαγαν 100 κιλά θεραπευτικής κάνναβης σε θερμοκήπιο του Βό­λου; Δεν εξηγείται αλλιώς. Γιατί και η πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι οι Ελληνες εφο­πλιστές θα συμβάλουν στην αποκα­τάσταση των ζημιών.

Κακά τα ψέματα. Εκείνοι οι χάρ­τες των πλημμυρικών φαινομένων που δεν στείλαμε στην ΕΕ επικαιροποιήθηκαν ωστόσο στην κοινω­νική τους αποτύπωση. Αυτοί που συνέτρεξαν πραγματικά τους κα­τοίκους ήταν οι γείτονες, οι εκατο­ντάδες εθελοντές, οι νεαροί με τα σκουλαρίκια, η κοινωνική κουζίνα του Αλλου Ανθρώπου και ο απλός κόσμος. Οι φανατικοί χριστιανοί είχαν τα δικά τους σεκλέτια με τις ταυτότητες και δεν ευκαιρούσαν να απλώσουν χείρα βοήθειας.

Οσο περνάει ο καιρός και οι κά­τοικοι βρίσκονται μπροστά στις κα­ταστραμμένες υποδομές, στο μολυσμένο έδαφος και στις επιδημίες τόσο το σοκ θα παίρνει το όνομα «koyaanisqatsi». Αυτή την περίερ­γη λέξη των Ινδιάνων που σημαί­νει ζωή χωρίς ισορροπία, τραυμα­τισμένη ως τις ρίζες.

Θεσσαλία και Εβρος θα είναι σκηνές από την ται­νία, όπου τα όμορφα τοπία μετα­μορφώνονται σιγά σιγά σε σύννε­φα καταιγίδας και πύρινες φλόγες. Θα έχουν μείνει μόνο το χωνί του ολέθρου και κάτι λυπημένα πρό­σωπα που θα θρηνούν μαζί με τους μαυρόγυπες.