Λάβαμε και παραθέτουμε:

Προς το Συμβούλιο της Ευρώπης και την Επιτροπή Πρόληψης των βασανιστηρίων

Έπειτα  από επανειλημμένες αναφορές διαμαρτυρίας  προς τις αρχές (τοπικές και κεντρικές) με πιο πρόσφατη το υπόμνημα του Ιουνίου 2023 και την επιστολή διαμαρτυρίας   της 4/9/23  τις οποίες δεν έλαβαν καθόλου υπόψη   και δεν  λάβαμε καμία απάντηση αναγκαστήκαμε να καταφύγουμε αρχικά από την Δευτέρα 4/9/23   σε αποχή συσσιτίου και στη συνέχεια από τη Δευτέρα 18/9/23 στο έσχατο μέσο διαμαρτυρίας  που διαθέτουμε την απεργία πείνας.

Διαμαρτυρόμαστε  για τη συνεχή και διαρκώς επιδεινούμενη  περιστολή των δικαιωμάτων μας.  Για την επιδείνωση των συνθηκών κράτησης για την επιδείνωση των όρων έκτισης των ποινών που προκαλούν ψυχικό και σωματικό πόνο  στους κρατούμενους και παραβιάζουν την ίδια την ανθρώπινη συνθήκη  με απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση.

Αναφερόμαστε  στον υπερπληθυσμό της φυλακής το στοίβαγμα 3 4 ή και περισσότερων ανθρώπων σε ένα κελί  10 ή 12 τ.μ..  Υπερπληθυσμός που έχει  επιβαρυνθεί  από τον ακραίο περιορισμό της δυνατότητας  μεταγωγής σε αγροτικές φυλακές  (οι οποίες οδηγούνται  σε μαρασμό και εγκατάλειψη)  με την αναιτιολόγητη καθυστέρηση  μεταγωγής σε αυτές  ακόμη και των κρατούμενων  που έχουν θεμελιώσει από καιρό και αυτές τις  ασφυκτικές  προϋποθέσεις μεταγωγής  που ορίζει ο σχετικός νόμος.

Αναφερόμαστε   στην κακή ποιότητα του συσσιτίου τη  φυλακής τις κάκιστες συνθήκες υγιεινής που επικρατούν στους χώρους παρασκευής και διανομής του τις άθλιες συνθήκες στα κελιά  με την παρέλαση κατσαρίδων και κοριών καθώς γίνεται σπάνια και πλημμελώς απεντόμωση   με την υγρασία και τη μούχλα στις τουαλέτες με τις καθημερινές πολύωρες διακοπές του νερού την ολιγόλεπτη παροχή ζεστού νερού που δεν επαρκεί  για τις συνθήκες υγιεινής των κρατουμένων τις κακές αποχετευτικές σωληνώσεις. Να σημειωθεί ότι σήμερα Τρίτη 19/9/23   που συντάσσεται το παρόν κείμενο μέσα στη νύχτα  είχαμε άλλη μια πλημύρα βρομόνερων  στην πτέρυγα Δ-2 με τα λύματα να γεμίζουν κελιά (και ασθενών κρατουμένων) και να διαποτίζουν ρούχα και παπούτσια.

Αναφερόμαστε  στην έλλειψη μόνιμου ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού που οδηγεί στην καταστροφή της υγείας των κρατούμενων και σε ανεξιχνίαστους θανάτους. Σοβαρά περιστατικά καθυστερούν  να παραπεμφθούν ακόμη και μήνες  στο νοσοκομείο  με συνέπεια να δημιουργηθούν ακόμη και μη αναστρέψιμες βλάβες. Να σημειωθεί ότι  μεταγωγή στο Νοσοκομείο Λαμίας  που απέχει 35 χλμ από τη φυλακή  δεν γίνεται με ασθενοφόρο  αλλά με άθλιες  κλούβες  με μεταλλικά καθίσματα και χαλασμένες αναρτήσεις  που καθιστούν μαρτυρική τη  μετάβαση για σοβαρά ή κρίσιμα περιστατικά.

Αναφερόμαστε  στην επιδείνωση  των όρων έκτισης των ποινών  στα πλαίσια ενός διαρκούς και εμμονικού «τιμωρητικού λαϊκισμού»  με κεντρική πολιτική απόφαση με τη συνεχή αυστηροποίηση του ποινικού κώδικα και τη συντηρητικοποίηση του δικαίου  και τη διαρκή επιδείνωση  των διατάξεων του σωφρονιστικού κώδικα   αλλά και  στην ιδιαίτερα δυσμενή αντιμετώπιση των κρατούμενων από τα τοπικά δικαστικά συμβούλια της Λαμίας.

Έτσι  γενικά   εφαρμόζονται κατά κανόνα οι τιμωρητικές  διατάξεις του ποινικού κώδικα  και του σωφρονιστικού κώδικα  και όχι οι ευνοϊκές και ευεργετικές διατάξεις του νόμου. Για παράδειγμα  δεν βελτιώθηκε η σίτιση δεν έγιναν προσλήψεις ιατρικού  προσωπικού δεν εφαρμόζονται οι ευνοϊκές διατάξεις για όσους έχουν αναπηρία (για τους οποίους ανεβοκατεβαίνουν  με αδιαφανείς και διάτρητες διαδικασίες  σαν ασανσέρ τα ποσοστά αναπηρίας).

Οι τιμωρητικού τύπου αλλαγές του Ποινικού και του Σωφρονιστικού Κώδικα που είτε  έγιναν (αλλαγές στο όριο της υφ’όρον απόλυσης  από τα 3/5 στα 4/5 της ποινής ακραίος περιορισμός μεταγωγής σε αγροτικές φυλακές και ΚΑΥΦ  πετσόκομμα του δικαιώματος  σε τακτικές και εκπαιδευτικές άδειες κ.α.)  είτε προαναγγέλλονται ( για πραγματική έκτιση ποινών μίλησε ο Πρωθυπουργός  στην ΔΕΘ   για οριζόντια αύξηση  των ανώτατων ορίων φυλάκισης και κάθειρξης  και των συνολικών ποινών όπως από τα 20 στα 25 και τα 27 στους πολυισοβίτες) επιμηκύνουν τα όρια παραμονής στη φυλακή με την επιβολή πρόσθετης τιμωρίας  από αυτήν που επέβαλαν τα δικαστήρια ενώ οι κρατούμενοι αποκλείονται από μέτρα  επανένταξης όπως   η μεταγωγή σε αγροτικές φυλακές και κυρίως  η δυνατότητα για άδειες.

Αναφερόμαστε  τέλος  ως κρατούμενοι του ΚΚ Δομοκού στο ειδικό πρόβλημα  της  μεταχείρισης  μας  από  τα δικαστικά συμβούλια της Λαμίας με αποτέλεσμα να παρατείνεται ο χρόνος της κράτησης  μας.   Μιλάμε για τον εμπαιγμό  με την υφ΄ορον απόλυση  με τις αναιτιολόγητες απορρίψεις το βασανιστήριο της ατέλειωτης αναμονής με τα συμβούλια να χρονοτριβούν αναιτιολόγητα  μέχρι να απορρίψουν τελικά 3 και 4  και 5 ή παραπάνω φορές με αιτιολογίες – καρμπόν.  Αποκορύφωμα της  αυθαίρετης αντιμετώπισης μας  είναι το ζήτημα των πολυισοβιτών με τα  συμβούλια της Λαμίας να αποφαίνονται – και είναι μοναδικά σε ολόκληρη την Ελλάδα-   ότι οι παλιοί πολυισοβίτες (πριν το 2019  που άλλαξε ο σχετικός νόμος)   θεμελιώνουν το δικαίωμα της υφ όρον απόλυσης  στα 25 έτη  και όχι στα 19 εφαρμόζοντας έτσι  αναδρομικά  τον μεταγενέστερο νόμο  σε  αντίθεση με τα δικαστικά συμβούλια  ολόκληρης της υπόλοιπης χώρας που έχουν αποφασίσει σε δεκάδες περιπτώσεις  παλιών πολυισοβιτών ότι θεμελιώνουν  το δικαίωμα της υφ’ όρον απόλυσης  στα 19 χρόνια.

 ΖΗΤΑΜΕ Να επισκεφτείτε  τι φυλακές  Δομοκού για να διαπιστώσετε με τα ίδια σας τα μάτια όλα τα παραπάνω.
Κρατούμενοι των φυλακών Δομοκού