Από τις δωσιλογικές κυβερνήσεις την περίοδο που η χώρα μας βρισκόταν υπό ναζιστική κατοχή, μέχρι το τέλος της Απριλιανής δικτατορίας, ο “εσωτερικός εχθρός”, δηλαδή οι κομμουνιστές ήταν το αγαπημένο αφήγημα της τότε καθεστηκυίας τάξης πραγμάτων. Και αυτό οι τότε αξιωματούχοι του καθεστώτος δεν λησμονούσαν να το τονίσουν σε κάθε επετειακό τους μήνυμα.
Ετσι, λοιπόν, το πρωτοχρονιάτικο μήνυμά “αγάπης” που έστειλε στον ελληνικό λαό ο τελευταίος έκπτωτος βασιλιάς Κωνσταντίνος Γλύξμπουργκ δεν είναι παρά ένα ντοκουμέντο μίσους και αντικομμουνισμού. Σε αυτό ανάμεσα στα άλλα μας λέει ότι “… ο κομμουνισμός αποτελεί μίασμα γεννηθέν έξω της Ελλάδος, εμπνεόμενον και κινούμενον έξωθεν. Ηθική του είναι το ψεύδος και η προδοσία. Μολύνει και καθιστά ανύποπτον εχθρόν της Πατρίδος πάντα ερχόμενον εις επαφήν με αυτόν…”.
Μ’ αυτό θυμηθήκαμε την σημερινή κατάσταση μέσα απ’ τα λόγια ενός αγωνιστή και καλλιτέχνη. Ο Δημήτρης Μητροπάνος, μέχρι το τέλος της ζωής του, στάθηκε δίπλα στο ΚΚΕ, παρά τις όποιες διαφωνίες ή επιφυλάξεις είχε και δεν δίσταζε να τις εκφράζει ακόμα και μέσα από τον «Ριζοσπάστη» (31/12/2005):
«Από μια πλευρά θεωρώ μπας και είναι και λίγο καλό να ξυπνήσουμε και λίγο και να δούμε τι γίνεται, πού βαδίζουμε, πού πάμε, γιατί κάπου βολευτήκαμε, κάπου είπαμε εντάξει, είμαστε καλά, νόμιμο το ΚΚΕ, νόμιμο το ένα, νόμιμο το άλλο, όμως παραγίναμε νόμιμοι. Ισως μας ξυπνήσει λίγο και να ξαναμάθουμε να αγωνιζόμαστε. Καλό θα μας κάνει».
0 Comments