Σαν σήμερα, στις 22 Γενάρη του 1977, πεθαίνει από καρδιακή προσβολή, ο Μενέλαος Λουντέμης.
Αυτός ο διανοούμενος, στρατευμένος στην πάλη για τα δίκαια του λαού, μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ, εκτός από το τεράστιο συγγραφικό έργο του -ήταν πολυγραφότατος και θεωρείται ο πιο πολυδιαβασμένος Ελληνας συγγραφέας μετά τον Νίκο Καζαντζάκη, ο επονομαζόμενος και Μαξίμ Γκόργκι της Ελλάδας-.
Ο Μενέλαος Λουντέμης (Δημήτρης Βαλασιάδης, το πραγματικό του όνομα), έχει να επιδείξει μια τεράστια αγωνιστική δράση.
Στην Κατοχή οργανώθηκε στο ΕΑΜ και διετέλεσε γραμματέας της οργάνωσης διανοουμένων. Κατά τον εμφύλιο συλλαμβάνεται για τα «φρονήματα», δικάζεται για εσχάτη προδοσία και καταδικάζεται σε θάνατο.
Το 1947 ο Λουντέμης συλλαμβάνεται και εξορίζεται στη Μακρόνησο, ενώ η γυναίκα του Εμυ με την τρίχρονη κόρη τους Μυρτώ εξορίζεται στη Χίο και μετά στο Τρίκερι.
Για όλα αυτά και φυσικά για το συγγραφικό του έργο αναφερόμαστε αναλυτικά στις παραπομπές που παραθέτουμε.
[…] «Η Βάρκιζα είναι η “μάχη της Ελλάδος” η μόνη και τελική μάχη που κέρδισε εγγλέζικα ο Σκόμπυ. …
Οι όροι πραγματοποιηθήκανε με σχολαστική ακρίβεια: Η ορεινή ταξιαρχία έγινε πεδινή. Τα τάγματα ασφαλείας ξεκαθαρίστηκαν… από κάθε τίμιο στοιχείο. Οι τρομοκρατικές οργανώσεις αφοπλίστηκαν… απ’ τα παλιά τους όπλα και εφοδιάστηκαν με νεωτέρου συστήματος. Αμνηστία δόθηκε σ’ όλους τους… πορτοφολάδες, διαρρήκτες, σωματέμπορους κλπ. Ιδιαίτερη μέριμνα πάρθηκε για τους ζωοκλόπους. Εφοδιάστηκαν με αυτόματα, ιματισμό, εφόδια, άλογα κι έγιναν βασιλείς των ορέων.
Αμέσως κατόπιν άρχισε ο εκπολιτισμός της Βαλκανικής αυτής Γουϊνέας. Αλφαβητάρια τύπου Τόμυ-Γκανς κατέφθασαν βαγονιές.
Το ειρηνοποιό πνεύμα της Βάρκιζας θριάμβευε.
Ο εθνικός στρατός αποτελέστηκε από “κανονικήν στρατολογίαν” όλων των ταγματαλητών του Σιμάνα. Όλες οι τρομοκρατικές οργανώσεις μπήκαν συν γυναιξί και τέκνοις μέσα σ’ αυτό το… στρατό. Δεν έλειψαν ούτε οι παπάδες. Όλοι οι “εθνικόφρονες” εύρισκαν μίαν θέσιν υπό το στέμμα του σεπτού του Άνακτος. Ως και η “εθνικόφρων” γιαγιά μου μπορούσε να περάσει στο μπράτσο της ένα περιβραχιόνιο, να πάρει μια κουμπούρα και να ενταχθεί στον εθνικό στρατό.
Τα κριτήρια του στρατού ήταν ηθικά. Δηλαδή ξεκοίλιασες κανένα συμπατριώτη σου, έκλεισες κανέναν στο Χαϊδάρι, έχεις καμιά «εύφημο» μνεία του Στρόοπ; Μπαίνεις με άριστα. Έχεις βρώμικο ποινικό μητρώο; Μπαίνεις με λίαν καλώς. Αν δε φέρεσαι εγγεγραμμένος σε κανένα απ’ αυτά τα δυο λίμπρο ντ’ όρο (ποινικό μητρώο ή γερμανικό κατάλογο) αποκλείεσαι του στρατεύματος ως μη συγκεντρώνων τα απαραίτητα ηθικά και εθνικά εφόδια. Είσαι δηλαδή Βούλγαρος και πρέπει να εξοντωθείς
Διαβάστε
Λογοτεχνικό Αφιέρωμα στον Μενέλαο Λουντέμη
ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ… ο βόγκος του «ακούμπησε στο στήθος μας»
ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ -Επίκαιρο όσο ποτέ το «Συννεφιάζει»
Μενέλαος Λουντέμης, ο συγγραφέας της παιδικής μας ψυχής
Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα (1956)
Οδός Αβύσσου αριθμός 0
«Κείνο το βράδυ σώπαιναν οι λύκοι γιατί ουρλιάζανε οι άνθρωποι»...
Είμαι καλά (1949), του Μενέλαου Λουντέμη
Μενέλαος Λουντέμης: “Δεν μπορώ να σωπάσω”
0 Comments