Γράφει ο mitsos175

Η Παναγία σύμφωνα με το Χριστιανισμό σε καμιά περίπτωση δεν είναι Θεός. Κάποτε, είχε προταθεί στο εξωτερικό από μια πολύ μικρή μερίδα ανθρώπων η προσθήκη της στην Αγιά Τριάδα, ώστε να γίνει “Αγία τετράδα”, αλλά απορρίφθηκε αμέσως και μάλιστα ως Αίρεση. 

Η Παναγιά εντούτοις είναι αυτό που δηλώνει το όνομα της: Πάνω από τους Αγίους. “Την τιμιότερα των Χερουβείμ και ενδοξοτέρα ασυγκρίτως των Σεραφείμ (τάξεις αγγέλων)”… 

Υπάρχει ιεραρχία στον Παράδεισο, οπότε καταλαβαίνεται και τι είδους “Παράδεισος” είναι, καθώς υπάρχουν 9 τάξεις αγγέλων, οι όσιοι, οι άγιοι…. η Παναγία και φυσικά ο Τριαδικός Θεός. Αλλά ο Τρισυπόστατος Θεός είναι ένας στην Ουσία και η Παναγία ΔΕΝ είναι θεός σε καμιά περίπτωση. Όποιος πει κάτι άλλο, δεν είναι Χριστιανός, αλλά Πολυθεϊστής. 

Για κάτι που δεν ξέρουμε αν υπάρχει (βέβαια εμείς οι Υλιστές είμαστε σίγουροι ότι δεν υπάρχει, αλλά κάμποσοι πιστεύουν) μπορούν οι δήθεν “εκπρόσωποι” του Θεού, να λένε ότι τους κατέβει. Για τον εκεί κόσμο λοιπόν, αφού δεν μπορούμε να δούμε, δεν μπορούμε και να πούμε τι γίνεται. Αλλά ούτε και να μας την πουν. 

Όμως μπορούμε να δούμε τι γίνεται σε αυτόν τον κόσμο. 

Εντάξει, να δεχθώ ότι οι Χριστιανοί τιμούν μια γυναίκα. Γιατί; Γιατί είναι η μητέρα του Λόγου, δηλαδή του Χριστού. Πρόσεξε όμως! Όχι σαν κανονική γυναίκα, αλλά σαν “Αειπάρθενος”, λόγω δηλαδή του υπερφυσικού τρόπου, που γέννησε (σύμφωνα με δόγματα) τον Ιησού. 

Η Παναγία επιπλέον “μεσιτεύει” δηλαδή παρακαλεί το Θεό για μας (ορισμένοι Προτεστάντες το αμφισβητηθούν αυτό). Όπως κι άλλοι άγιοι. Τώρα γιατί μπαίνουν στον κόπο, αφού ο Θεός είναι Παντογνώστης, οι παπάδες έχουν έτοιμη την απάντηση: Επειδή είναι καλοί, άγιοι. Οκ. Με τους παπάδες δεν βγάζεις άκρη, άλλωστε τα πάντα όσα λένε είναι θέμα Πίστης, όχι Λογικής και Βεβαιότητας. Οι υπόλοιπες γυναίκες όμως; 

Η Ιεροσύνη έχει τρεις βαθμούς: Επίσκοπος – Πρεσβύτερος και Διάκονος. Όλοι άντρες στην Ορθοδοξία και τον Καθολικισμό. Οι γυναίκες μόνο στα μοναστήρια Καλόγριες ή Διακόνισσες στην Εκκλησία ως τον 12ο αιώνα. Αυτό λέει πολλά για τις απαγορεύσεις και την υποτίμηση της γυναίκας.

Διότι για πολλούς αιώνες υπήρχε και υποτίμηση του σώματος από πολλούς χριστιανούς. Γιατί θεωρούσαν την “φθαρτή ύλη κατώτερη από το πνεύμα”. Αρκετοί από τους πρώτους Χριστιανούς  περίμεναν τη Β’ Παρουσία σύντομα, έτσι αδιαφορούσαν για τεκνοποιία και τη ζωή τους γενικότερα. 

Αυτά τα προβλήματα ανάγκασαν τους Αποστόλους και τους Ιερείς που τους διαδέχθηκαν, να προσπαθήσουν να πείσουν το ποίμνιο, ότι έπρεπε να κάνουν παιδιά, να προσέχουν το σώμα, χωρίς φυσικά να παραμελούν την προσευχή κλπ. Αλλιώς θα έμεναν μοιραία δίχως οπαδούς. 

Κι όμως αυτά τα προβλήματα ήταν ακριβώς ένα λογικό συμπέρασμα σε αυτά που έλεγε ο Χριστιανισμός. Αν γίνει η Συντέλεια ποιό το νόημα να κάνουμε οτιδήποτε; Βρήκαν λοιπόν δικαιολογία “Ένας Θεός ξέρει πότε θα γίνει η Β’ Παρουσία”. 

Τι γίνεται στην Πράξη και σ’ αυτό τον κόσμο, αυτό έχει σημασία. Όπου υπάρχει ιεραρχία οποιασδήποτε μορφής υπάρχει και καταστολή. Υπάρχει καταπίεση, αδικία. Οι γυναίκες πάντοτε καταπιέζονταν περισσότερο, γιατί οι άντρες έφτιαξαν τον κόσμο στα μέτρα τους. 
Αυτό δείχνει πως η θρησκεία είναι καθρέπτης της Κοινωνίας μιας συγκεκριμένης εποχής, και δικαιολογεί κάθε αδικία της. Εδώ είναι ο Παράδεισος και η Κόλαση εδώ…