Γράφει ο Νίκος από Βόλο

Αλλαγή σελίδας στη Συρία: Ο Άσαντ έφυγε “προς άγνωστη κατεύθυνση”, οι “τζιχαντιστές” μπήκαν στη Δαμασκό και στα πέριξ ήδη, όπως λέει το ρεπορτάζ, άρχισαν το πογκρόμ κατά των Μπααθιστών… Πολλοί όμως από τους Μπααθιστές αξιωματούχους, με πρώτο και καλύτερο τον τελευταίο πρωθυπουργό του Άσαντ, παρέμειναν … στη θέση τους. Ίσως γιατί είχαν κάνει προ καιρού τα παζαράκια τους, πίσω από την πλάτη του τέως αφεντικού τους.

Κάτι από Λιβύη δεν θυμίζει αυτό, εκεί όπου οι άνθρωποι του Καντάφι αιφνιδίως άλλαξαν …σαρίκι; Αναλογίες αμείλικτες! Ρώσοι και Κινέζοι σιωπούν, αφού μάλλον εκκένωσαν εγκαίρως τα πόστα που είχαν στη χώρα και κυρίως στη συριακή πρωτεύουσα. Για τη ρωσική στρατιωτική βάση στο Βορρά, τηρείται σιγή ιχθύος, τουλάχιστον προς ώρας….

Οι “ισλαμιστές” φαίνεται λοιπόν ότι “πήραν την εξουσία”. Το ζήτημα με δαύτους είναι πως δεν ξέρουν και οι ίδιοι για λογαριασμό… ποιού ακριβώς ”την πήραν”. Σίγουρα ένα μεγάλο μέρος από δαύτους δουλεύει για τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και θέλει να του παραδώσει αυτή τη χώρα, που μέχρι χτες στήριζε επίσημα τη ρωσική ιμπεριαλιστική πλευρά στον ήδη διεξαγόμενο -σε φάσεις- προ πολλού Τρίτο Παγκόσμιο.

Ωστόσο όμως αυτοί είναι ένα μόνο μέρος των “ισλαμιστών”. Πολύ περισσότεροι “ισλαμιστές” μάλλον δεν θέλουν να βλέπουν ούτε ζωγραφιστούς τους Γιάνκηδες! Υπάρχουν σίγουρα και πολλές άλλες φράξιες και επιρροές, υπάρχουν ακόμη πολλοί άλλοι με δεσμεύσεις σε άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, ή και σε δυνάμεις περιφερειακές που παίζουν διπλό και τριπλό παιχνίδι στην περιοχή, γιατί εξυπηρετούν τα δικά τους ιδιαίτερα συμφέροντα, όπως η ερντογανική Τουρκία.

Υπάρχουν λοιπόν και “ισλαμιστές ” που είναι φανατικά αντίπαλοι στην κυριαρχία και των Γιάνκηδων αλλά και των νεο-Οθωμανών του Ερντογάν-πασά, ενώ βέβαια υπάρχουν πάντα και οι Δυνάμεις Αντίστασης των Κούρδων που δεν κάνουν πίσω, όσες θυσίες κι αν χρειαστεί να δώσουν στον αγώνα για τη λευτεριά και την ανεξαρτησία των εδαφών τους. Σαν τους Σουλιώτες και σαν την Κλεφτουριά των δικών μας περήφανων ανυπότακτων βουνών…

Υπάρχουν επίσης Σιίτες φιλοϊρανοίκαι Μπεκτασήδες- Αλεβίτες που δεν μπορούν να συμβιώσουν υπό την εξουσία Σουνιτών-ουαχαμπιτών-σαλαφιστών…

Τέλος, μένει να δούμε πώς θα αντιδράσουν απέναντι στον ισλαμιστικό σκοταδισμό κάθε μάρκας οι έστω και μειοψηφικές και περιθωριοποιημένες επί χρόνια και ως σήμερα δυνάμεις του συριακού κομμουνιστικού και αριστερού κινήματος, που δεν θα καθίσουν φυσικά με σταυρωμένα χέρια να σφαχτούν από τους “ισλαμιστές” σκοταδιστές και σκοταδόψυχους.

Κατά τη γνώμη μου τίποτα δεν τελείωσε στη Συρία με την ανατροπή του Άσαντ. Όπως ακριβώς δεν τελείωσε και στη Λιβύη με την ανατροπή και τή δολοφονία του Καντάφι. Τώρα αρχίζει για τη Συρία το πιο χοντρό παιχνίδι, το παιχνίδι με τίτλο: όλοι εναντίον όλων (και πρώτα απ’ όλα οι “ισλαμιστές” εναντίον των άλλων “ισλαμιστών”).

Δεν είναι καθόλου μακριά η στιγμή που αυτοί ακριβώς, πρώτοι και καλύτεροι, οι ίδιοι “ισλαμιστές” θα αρχίσουν να σφάζονται ανελέητα αναμεταξύ τους! Η Συρία δεν πρόκειται να έχει καμία διαφορετική τύχη από το Αφγανιστάν, το Ιράκ και τη Λιβύη, όπου η πιο μεγάλη σφαγή έγινε μεταξύ των διαφόρων ομάδων των “ισλαμιστών”, κάθε μάρκας και κάθε απόχρωσης, μετά την ανατροπή του Νατζιμπουλάχ, του Σαντάμ και του Καντάφι… Και που συνεχίζεται ακάθεκτη, ιδιαιτέρως δε στη Λιβύη!

Στον ήδη εξελισσόμενο τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, ο ρωσικός ιμπεριαλισμός φαίνεται πως τώρα χάνει αυτή τη στιγμή ένα μεσογειακό του προπύργιο, ίσως δε και μια καλή στρατιωτική – ναυτική του βάση. Προφανώς επειδή δεν ήταν σε θέση να την κρατήσει τη Συρία με την τωρινή κατάσταση στο κυρίως μέτωπο, το ουκρανικό, αλλά και εξαιτίας του εγχώριου συσχετισμού δυνάμεων, επειδή προφανώς δεν έβρισκε άλλους συμμάχους στην ίδια την περιοχή της Συρίας πέραν του Άσαντ.

Μένει φυσικά να αποκαλυφθεί σε ποια τυχόν παζαρέματα ήρθαν οι Ρώσοι ιμπεριαλιστές με το καθεστώς του Ερντογάν- πασά, πριν εγκαταλείψουν ως καμένο πια χαρτί τον ανίσχυρο Άσαντ ή τον πάρουν στη Μόσχα. Αν δηλαδή εξασφάλισαν μία βάση στρατιωτικής παρουσίας σε έδαφος του Βορρά που τώρα ελέγχουν οι Σύροι “ισλαμιστές ” -λακέδες και μισθοφόροι αποκλειστικά του Ερντογάν.

Μένει όμως να δούμε και τι θα πράξει το καθεστώς του νεόκοπου Τούρκου σουλτάνου, αν οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές αμφισβητήσουν έμπρακτα ένα τέτοιο τυχόν παζάρεμα μεταξύ Ερντογάν -Πούτιν για τη ρωσική βάση και γενικά για το νέο στάτους κβο στο βορρά της καθημαγμένης Συρίας.

Τίποτα δεν τελείωσε στη Συρία. Όλα αρχίζουν από την αρχή. Πέραν από το ένα και μόνο βέβαιο, την επερχόμενη αργά ή γρήγορα αλληλοσφαγή μεταξύ των ομάδων των “ισλαμιστών νικητών” για την εξουσία στη Δαμασκό, το πιο πιθανό σενάριο για τη χώρα αυτή στο σύνολό της είναι το “λιβυκό”: η διάσπαση ή και η πολυδιάσπαση των συριακών εδαφών σε τόσα τσιφλίκια, όσοι κι οι επίδοξοι χαλίφηδες και οι ιμπεριαλιστές έμποροι των εθνών που βρίσκονται πίσω από τον κάθε επίδοξο χαλίφη.

Χρέος του κομμουνιστικού, μαρξιστικού -λενινιστικού κινήματος είναι να παράσχει άμεσα κάθε δυνατή υλική βοήθεια στις δυνάμεις του συριακού κομμουνιστικού κινήματος και σε όλες τις προοδευτικές αντιιμπεριαλιστικές κοινωνικές δυνάμεις της Συρίας, που μάλλον πολύ γρήγορα θα αναγκαστούν να περάσουν και αυτές σε ένοπλο αγώνα κατά των ισλαμο-χαλίφηδων σκοταδιστών κάθε μάρκας. Μόνο έτσι θα μπορεί να υπάρχει ξανά ελπίδα για μια θετική μελλοντική εξέλιξη στην πολύπαθη αυτή γειτονική χώρα.

8/12/2024.