Του Γιώργη Γιαννακέλλη

Ένα θέμα με το οποίο ασχολήθηκε ένα ποστ που έκανε την εμφάνισή του πριν από μόλις τρεις μέρες στην πλατφόρμα Χ, επέλεξε σήμερα η εφημερίδα «Δημοκρατία» για το πρωτοσέλιδό της: 945 ευρώ για τα παπούτσια και το τζιν της Δόμνας Μιχαηλίδου, με την εφημερίδα να υπολογίζει πως μόνο αυτά τα δύο κομμάτια της εμφάνισής της κοστίζουν σχεδόν έναν κατώτατο μισθό.

Θα μπορούσε κάποιος να το χαρακτηρίσει λαϊκιστικό. Και δεν θα είχε άδικο. Άλλωστε, τέτοιου είδους θεματολογία ταιριάζει περισσότερο σε φυλλάδες τύπου Espresso παρά σε μια σοβαρή πολιτική συζήτηση.

Προφανώς και δεν είναι επιλήψιμο ένας άνθρωπος που έχει την οικονομική δυνατότητα να ξοδεύει χρήματα για την εμφάνισή του. Ούτε το κόστος ενός ζευγαριού παπουτσιών αποτελεί από μόνο του πολιτικό επιχείρημα.

Και, για να είμαστε δίκαιοι, η «φεγγαρόφωτη», κατά τον χαρακτηρισμό του Σάκη Μουμτζή, Δόμνα Μιχαηλίδου έχει εδώ και χρόνια τη δική της θέση στις lifestyle σελίδες και παρουσιάζεται ως μία από τις «λαμπερές παρουσίες» της πολιτικής σκηνής, με ιδιαίτερο στιλιστικό ενδιαφέρον.

Μόνο που η ουσία βρίσκεται αλλού.

Βρίσκεται στο γεγονός ότι αυτή η «λαμπερή παρουσία» δεν είναι influencer, μοντέλο ή τηλεοπτική περσόνα. Είναι πολιτικό πρόσωπο και υπουργός μιας κυβέρνησης που διαχειρίζεται τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων. Και τότε το ζήτημα δεν είναι αν το τζιν της κοστίζει 720 ευρώ ή τα παπούτσια της 225. Το ζήτημα είναι η πολιτική αντίληψη και η κοινωνική πραγματικότητα που εκπροσωπεί ένας άνθρωπος όταν βρίσκεται σε κυβερνητικό αξίωμα.

Γιατί μιλάμε για την ίδια Δόμνα Μιχαηλίδου που κάποτε έδειχνε να έχει μια μάλλον… ιδιαίτερη αντίληψη για την 28η Οκτωβρίου, μιλώντας για τον εθελοντισμό αντί για το ιστορικό περιεχόμενο της επετείου και το έπος του ’40.

Μιλάμε επίσης για το κυβερνητικό στέλεχος που, μιλώντας στη Βουλή, αποκάλυψε στοιχεία για τον τόπο κατοικίας και το σχολείο της 12χρονης από τον Κολωνό, ενός παιδιού που είχε πέσει θύμα βιασμών και μαστροπείας. Μια υπόθεση που θα έπρεπε να επιβάλλει τη μέγιστη δυνατή προσοχή στην προστασία της ανήλικης και των προσωπικών της δεδομένων.

Μιλάμε ακόμη για την ίδια πολιτικό που είχε εμφανιστεί δημόσια ως… αστυνομικό λαγωνικό, παρουσιάζοντας τα «σοβαρά και τρομερά επικίνδυνα όπλα» που, σύμφωνα με τους  ισχυρισμούς της, είχαν βρεθεί σε χώρο της ΑΣΟΕΕ.

Και βέβαια δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τη δήλωσή της, όταν ήταν υφυπουργός Εργασίας, ότι «υπάρχει μία αγιοποίηση του αντιδικτατορικού αγώνα» και ότι ο συγκεκριμένος αγώνας έχει πάρει «διαστάσεις υπερβολής», φτάνοντας μάλιστα να τον παρομοιάσει με «συλλογική ψυχική νόσο».

Επομένως, ας αφήσουμε στην άκρη τα 945 ευρώ του πρωτοσέλιδου. Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι πόσο κοστίζει το τζιν της Δόμνας Μιχαηλίδου. Το πραγματικό πρόβλημα είναι πόσο κοστίζει στην κοινωνία η πολιτική αντίληψη ανθρώπων που θεωρούν ότι η Ιστορία, η κοινωνική ευαισθησία, τα δικαιώματα των παιδιών και οι αγώνες ενός λαού μπορούν να αντιμετωπίζονται τόσο επιπόλαια.

Γιατί τα 945 ευρώ είναι απλώς μια τιμή. Οι πολιτικές επιλογές, όμως, έχουν πολύ μεγαλύτερο κόστος.