Του Γ.Γ
Ηταν σαν σήμερα 8 Φλεβάρη όταν αφήνει την τελευταία του πνοή ο χαρακτηρισμένος ως “πρίγκιπας του αναρχισμού” Πιότρ Κροπότκιν.
Η βρογχίτιδα που τον ταλαιπωρούσε εξελίχτηκε σε βαριά πνευμονία, Ο Λένιν όταν πληροφορήθηκε ότι ο Κροπότκιν αρρώστησε άσχημα, έστειλε ειδικό τραίνο με γιατρούς και τρόφιμα στο Ντμιτρόφ, όπου έμεινε, αλλά η πορεία της υγείας του Πιότρ δεν ήταν αναστρέψιμη.
Το πρωί της 8ης Φλεβάρη του 1921 ο Κροπότκιν αφήνει την τελευταία του πνοή. Η κηδεία του αποτέλεσε την τελευταία μαζική συγκέντρωση αναρχικών στην Ρωσία.
Στοιχεία από την βιογραφία του και για το ποιες ήταν οι πολιτικές του αντιλήψεις μπορείτε να διαβάσετε εδώ.
Μόνο δυο επισημάνσεις. Πέρα απ΄ τις όποιες μεγάλες θεωρητικές διαφορές έχουμε με τις απόψεις του, δεν μπορεί παρά να του αναγνωρίσουμε ότι ήταν ακέραιος χαρακτήρας και στάθηκε με επαναστατική προσήλωση στα ιδεολογικά του πιστεύω.
Γι’ αυτό και ο Ι.Β Στάλιν την πολεμική που έκανε στον Κροπότκιν, στο άρθρο του “Αναρχισμός ή σοσιαλισμός;” την ξεκινούσε μ’ αυτό τον τρόπο: “Εμείς δεν ανήκουμε στους ανθρώπους εκείνους που όταν αναφέρεις τη λέξη «αναρχισμός» γυρίζουν την πλάτη και σου λένε κουνώντας περιφρονητικά το χέρι: «Ορεξη που την έχεις ν’ ασχολείσαι μ’ αυτή την ιδεολογία, δεν αξίζει τον κόπο ούτε και να μιλάς γι’ αυτήν!». Εμείς νομίζουμε πως μια τέτοια εύκολη «κριτική» είναι και ανάξια και ανώφελη”. (Το αναφέρουμε σαν σύγκριση για το πώς αντιμετωπίζουν σήμερα κάποιοι κομουνιστές τους αναρχικούς).
Περισσότερα για το τι πρέσβευε ο Κροπότκιν και οι οπαδοί του ρίξτε μια ματιά στο κείμενο: “Αναρχική τερροριστική δράση στην Ρωσία την πρώτη δεκαετία του 20 αιώνα“.
Επίσης για την επίδραση που είχαν οι ιδέες του στους πρώτους Ελληνες αναρχικούς μπορείτε να δείτε το άρθρο: “Η εμφάνιση των πρώτων σοσιαλιστικών ιδεών και σχημάτων στην Ελλάδα – Νηπιακή και εφηβική περίοδος“
Στην ΕΣΣΔ-υποθέτω και τωρα- υπήρχε σταθμός στο Μετρό της Μόσχας με το όνομά του. Το ίδιο και οροσειρά. Στο φρούριο Πετροπαβλοφ μαρμάρινη εντοιχισμένη επιγραφή στο σημείο από όπου δραπέτευσε.