Γράφει ο mitsos175

Οι περισσότεροι δε θέλαμε να πάμε στο στρατό. Κάναμε όμως την αγγαρεία γιατί ήμασταν αναγκασμένοι. Όσοι τα περάσαμε ξέρουμε τι παίζει οπότε δε θα μακρηγορήσω.
Οι άνθρωποι που δε θέλουν με τίποτα «να κάνουν τη θητεία τους» είναι δυο λογιών και εντελώς αντίθετοι μεταξύ τους.
Από τη μια αγωνιστές Αναρχικοί, αντιρρησίες συνείδησης. Αυτοί τιμωρούνται με διάφορους τρόπους. Τιμωρούνται γιατί έχουν το θάρρος να μην το παίξουν τρελίτσα όπως κάνουν άλλοι. Διώκονται για τις απόψεις τους. Τους θαυμάζω.

Αλλά υπάρχουν κι οι άλλοι. Οι υποκριτές. Όπως είπα κανείς δε θέλει να περάσει μήνες κάνοντας αγγαρείες και υφιστάμενος τα κόμπλεξ του κάθε καραβανά. Οπότε προσπαθούν να το αποφύγουν.
Εκείνοι που τα καταφέρνουν είναι εκείνοι που έχουν λεφτά. Το γιατί είναι προφανές. Θα αφήσει ο άλλος τη ζωάρα του για το στρατό; Δε θα ασχολούμουν με αυτούς, αν δε συνέβαιναν δυο «πραγματάκια» τα οποία με ενοχλούν πάρα πολύ.

Το πρώτο είναι το απίστευτο θράσος ορισμένων δεξιών, πλουσίων, αλητήριων. Μας το παίζουν πατριώτες! Βρε άντε στο διάολο! Το παίζουν στρατηγοί από τον καναπέ, πολεμοκάπηλοι, «Ράμπο» και όλα τα σχετικά. Όσοι γλένταγαν, όσο εμείς τρέχαμε! Ε θέλουν βρομόξυλο και όχι δεν καταδικάζω καμία βία, όσον αφορά απατεώνες. Όχι γιατί γλύτωσαν το στρατιωτικό, αλλά για το άγριο δούλεμα!

Το άλλο βέβαια είναι η περίπτωση να μας ζητήσουν να πεθάνουμε για τα κέρδη τους. Όσον αφορά εμένα, ας μου δώσουν όπλο και τα ξαναλέμε. Ο πρώτος που θα τη φάει θα είναι ο μαυραγορίτης, εκείνος που δε με άφηνε να ζήσω σε καιρό ειρήνης. Νομίζω πως δε θα είμαι ο μόνος κι αυτό είναι ανασταλτικός παράγοντας για ένα πόλεμο που φέρνει μόνο καταστροφή και θάνατο.

Τους είδαμε στην Ουκρανία. Τα πλούσια κωλόπαιδα έκαναν πάρτι στα κλαμπ. Οι περισσότεροι πλούσιοι βέβαια γλεντάνε στο εξωτερικό. Οι φτωχοί; Τους μαζεύουν βίαια από το δρόμο και τους στέλνουν να σφαγιαστούν! Ξέρετε ποιοι θέλουν να συνεχιστεί ο πόλεμος; Μαντέψτε! Σωστά, οι πλούσιοι που δεν κινδυνεύουν! Για να έρθουν μετά την καταστροφή, να αγοράσουν τα πάντα!

Ένα τελευταίο. Πιστεύω πως οι Αριστεροί έχουν το μυαλό να ξεχωρίσουν τους υποκριτές, από τους αγωνιστές. Οπότε, όταν κοροϊδεύουμε ένα κηφήνα, το κάνουμε για να δείξουμε την υποκρισία του, τη θρασυδειλία του. Δεν το κάνουμε, επειδή ο Χι το έπαιξε τρελός για να μην πάει στρατό, δε μας νοιάζει αυτό. Αλλά δε μπορεί – ρε φίλε – να μου το παίζεις σούπερ στρατιώτης, όταν δεν έχεις πάει καν στρατό. Όπως, κουφάλα, δε μπορεί να μας το παίζεις θεούσα όταν εκμεταλλεύεσαι άγρια τον πλησίον σου. Α σιχτίρ πια, αϊ σιχτίρ!