Της Π. Μ.

“Και τώρα το τελευταίο μας μήνυμα.
Αφιερωμένο σε κάθε λογής περιθώριους, παραπεριθώριους και φλαμπουροκουβαλήστρες
σ’ όλους αυτούς που πολεμήσαν”.

Ν.Άσιμος.

*Χάπι ημέρα ανεξαρτησίας.

Η Ελληνική Επανάσταση κράτησε μέχρι το πρώτο δάνειο, το 1824. Μετά άρχισε ο διχασμός, ως συνήθως (να σφάζονται δηλαδή σε ελεύθερη μετάφραση, μεταξύ τους οι αγωνιστές) και η εξέγερση μπήκε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Έφτασαν στην χώρα τότε και οι “αυτοεξόριστοι” έλληνες της διασποράς, (βλέπε Μαυροκορδάτους και λοιπούς συγγενείς), οι οποίοι γνωρίζοντας τον βαθμό ασχετοσύνης περί των τεκτενόμενων στην γηραιά ήπειρο, των ημεδαπών αγωνιζομένων ελλήνων και ξέροντας ότι η αγγλική πολιτική είχε αλλάξει και στόχος ήταν η διάλυση των οθωμανών φασιστών, έσπευσαν ταχέως από τα εξωτερικά για να συμβάλλουν στην μεταπολίτευση της ψωροκώσταινας. 

Στην Ελληνική Επανάσταση πέραν της απαραίτητης μυθοπλασίας όπως σε κάθε επανάσταση για την ηθική διαπαιδαγώγηση των επερχόμενων γενεών, υπήρξαν αναμφισβήτητα ηρωικές στιγμές. Ηττες που ήταν ηθικές νίκες όπως του Μεσολογγίου και νίκες που καλύπτονται από ντροπή όπως η άλωση της Τριπολιτσάς.

Υπήρξαν ανιδιοτελείς αγωνιστές όπως ο Δ. Υψηλάντης, ο Παπαφλέσας, κτλ αλλά είχε και ιδιοτελείς που βρήκαν ευκαιρία να λύσουν τις προσωπικές διαφορές τους στο όνομα της επανάστασης όπως ο Γκούρας που πέταξε τον Ανδρούτσο από την Ακρόπολη.

Είχε αγωνιστές ελληνόφωνους και τουρκόφωνους, είχε άντρες και γυναίκες στον αγώνα, και με τη βοήθεια των ξένων αλληλέγγυων γράφτηκαν τα συντάγματα του αγώνα που δεν εφαρμόστηκαν ποτέ.

Η Επανάσταση ηττήθηκε στρατιωτικά αλλά οι Μεγάλες Δυνάμεις έφτιαξαν με το ζόρι την μικρή μας Ελλάδα.

Από την αρχή αυτό το κράτος ήταν προτεκτοράτο αφού από τη στιγμή που έκανε το ντεμπούτο του χρωστούσε δύο δάνεια και είχε κυβερνήτη και βασιλείς που ορίστηκαν από τις Μεγάλες Δυνάμεις.

Από τότε η μόνη στιγμή που απέκτησε ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ήταν στα βουνά της Ελλάδας κατά τη γερμανική κατοχή.