Γράφει ο mitsos175

Εδώ και χρόνια οι επιστήμονες γνωρίζουν πως οι μύγες έλκονται από το μπλε χρώμα. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι μύγες πάνε προς το μπλε χρώμα, επειδή θεωρούν ότι πρόκειται για κάποιο ζώο που θέλουν να τσιμπήσουν…

Στην πραγματικότητα δεν μπερδεύονται καθόλου. Έλκονται από τα περιττώματα και το μπλε, όπως ξέρουμε καλά στην Ελλάδα, συγκεντρώνει την περισσότερη βρωμιά. Σήμερα έχουμε μαζί μας ένα σπάνιο είδος μύγας, τη γαλάζια, η οποία θα μας πει σχετικά.

«Πριν απ’ όλα να σας διακόψω και να σας πω ότι δεν είμαστε καθόλου σπάνιες. Είμαστε το 41%».

Το 12% υπολογίζω εγώ, αλλά ας συνεχίσουμε. Πείτε μας για το αγαπημένο σας χρώμα.

«Το χρώμα του χρήματος. Ειδικά του δημοσίου χρήματος. Μήπως σας βρίσκονται μερικά δις; Λίγα εκατομμύρια έστω…»

Όχι. Για την ακρίβεια είμαι άφραγκος.

«Πάλι σε πλέμπα έπεσα! Τέλος πάντων… Τα χρώματα. Φυσικά λέμε πως αγαπάμε και το μπλε. Είναι το χρώμα της σημαίας που καπηλευόμαστε».

Δεν είχα αμφιβολία. Είναι αλήθεια πως το μπερδεύετε με ζώα;

«Άδικο έχουμε; Ξέρετε πόσα ζώα μας ψηφίζουν;»

Ξέρω ακριβή αριθμό. Γιατί ζείτε στη βρωμιά; Δε σιχαίνεστε;

«Κοιτάξτε. Εμείς ζούμε στα σκατά γιατί… αυτοί είμαστε, που λέει κι ένα κομμούνι. Η βρωμιά μας αρέσει, ο βόθρος είναι το σπίτι μας».

Όπως σε όλες τις μύγες.

«Εμείς, οι γαλάζιοι, έχουμε μια διαφορά. Δε ζούμε μόνο από τα σκουπίδια, τις ακαθαρσίες, παράγουμε κάθε είδους βρωμιές: Ψέματα, συκοφαντίες, απάτες, καταχρήσεις…»

Είστε επικίνδυνοι;

«Είμαστε. Γιατί να το κρύψομεν άλλωστε; Είμαστε η σπορά των ηττημένων του Β’ Παγκοσμίου. Είμαστε τα χειρότερα αρπακτικά που υπάρχουν στη Φύση».

Το χαίρεστε;

«Φυσικά! Όσο έχουμε την κουτάλα, τρώμε και το ευχαριστιόμαστε. Μήπως παίρνετε σύνταξη, μισθό;»

Όχι.

«Κρίμα. Θα ήθελα πολύ να σας φάω ό,τι χρήματα έχετε».

Θα μείνετε νηστικός.

«Τότε να φύγω. Πάω να βρω καμιά απευθείας μίζα. Έπρεπε να δώσω τη συνέντευξη στη σκουληκόμυγα, τον ΑΡΔ. Ελπίζω να μη σας ξαναδώ».

Παρομοίως, στα τσακίδια.