Λάβαμε και παραθέτουμε:

ENA ΣΗΡΙΑΛ ΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΚΟΥΡΑΣΤΙΚΕΣ ΕΠΑΝΑΛΗΨΕΙΣ

Ενημερωτική εκδήλωση με θέμα «Περιβάλλον, υγεία, ειρήνη, τουρισμός, αλιεία, οικονομία: θυσία στον βωμό των εξορύξεων;» που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 11 Μαΐου 2025 στις 11 το πρωί στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Ιεράπετρας. Την εκδήλωση διοργανώνει η παγκρήτια δικτύωση «Πρωτοβουλία Κρήτης ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων» με συνδιοργανωτές τις τοπικές οργανώσεις ΑΜΚΕ «Κοκκινέλλα», «ΙΣΤΟΣ» Σύλλογος Αλληλεγγύης και Προώθησης Κοινωνικής Οικονομίας Ιεράπετρας, ΚΟΙΝΣΕΠ «Επτάστικτος», Οικολογική Ομάδα Ιεράπετρας και το portal Save-the-Greek-Seas.

Πριν περίπου τέσσερις μήνες ένα νέο επεισόδιο προστέθηκε στο σίριαλ της μεγάλης ιδέας των εξορύξεων υδρογονανθράκων. Την ημέρα ορκωμοσίας του προέδρου των ΗΠΑ, ανακοινώθηκε το ενδιαφέρον της Chevron, της δεύτερης μεγαλύτερης εταιρίας εξορύξεων των ΗΠΑ μετά την Exxon Mobil, για δύο οικόπεδα δυτικά της Πελοποννήσου. Και ενώ αναμένονταν η προκήρυξη διαγωνισμού για την παραχώρηση της περιοχής για έρευνα από βδομάδα σε βδομάδα, ξαφνικά προστέθηκαν δύο άλλες περιοχές νότια της Κρήτης και προκηρύχθηκαν όλες μαζί την περασμένη Παρασκευή 2 Μάϊου.

Πέρα από την προχειρότητα που αποπνέει ο όλος σχεδιασμός, όπως διαπιστώνουν ακόμα και οι υπέρμαχοι των εξορύξεων, αναρωτιόμαστε τι καινούριο σηματοδοτεί ο ερχομός της Chevron. Συμπίπτει σίγουρα με μια νέα κατάσταση σε διεθνές επίπεδο μετά την ολική επαναφορά του Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ παρέα με τους πιο σκληρούς εκπροσώπους του αντιδραστικού συντηρητισμού, ενώ ταυτόχρονα μια άβουλη πολιτικά Ευρώπη παρακολουθεί σε αφασία την δραματική ανατροπή των συσχετισμών της γεωπολιτικής τεχνολογικής και οικονομικής ισχύος με σαφές προβάδισμα της Κίνας της Ρωσίας και άλλων χωρών της ομάδας των BRICS. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου διεξάγεται και η πρώτη γενοκτονία ενός λαού σε live μετάδοση για δεύτερη χρονιά, ενώ ταυτόχρονα το τρομοκρατικό κράτος του Ισραήλ, επιτίθεται σε γειτονικές ή μακρινές ανεξάρτητες χώρες και ανθρωπιστικές οργανώσεις παραβιάζοντας ότι μπορεί να παραβιαστεί από κανόνες του διεθνούς και εθιμικού δικαίου.

Σε αυτή λοιπόν τη συγκυρία η προκήρυξη διεθνούς διαγωνισμού την προηγούμενη βδομάδα προκάλεσε νέους αλαλαγμούς ενθουσιασμού στα φιλοσυστημικά μέσα για την «επικείμενη» για πολλοστή φορά απεξάρτηση από το εισαγόμενο φυσικό αέριο και την κατοχύρωση των κυριαρχικών δικαιωμάτων εξαιτίας της εμφάνισης της Chevron στο προσκήνιο. Βέβαια η ευθεία σύνδεση εθνικής κυριαρχίας και αναπτυξιακής προοπτικής της καθημαγμένης χώρας μας, με μία επενδυτική απόφαση από της πολλές που παίρνει κάθε χρόνο μια μεγάλη εταιρία, δοκιμάζει τα όρια της λογικής και αναγκάζει πλέον και τους πιο καλόπιστους συνήγορους των εξορύξεων να παραδεχτούν ότι το έργο αυτό είναι χιλιοπαιγμένο. Πόσο μάλλον όταν είναι φανερό ότι αυτή η ρητορική αναζωπυρώνεται εδώ και δεκαπέντε χρόνια, πάντα σε δύσκολες πολιτικά συγκυρίες για την εκάστοτε κυβέρνηση. 

Το ίδιο ενθουσιώδες ήταν το κλίμα και όταν ήρθε η Ισπανική Repsol και η Ισραηλινή Energean και η Γαλλική Total και η Exxon Mobil. Προς το παρόν ο ενθουσιασμός δεν έχει μετουσιωθεί σε πράξη αφού όλες αποχώρησαν εκτός της Exxon Mobil, στην οποία η τωρινή κυβέρνηση έχει υποσχεθεί μέχρι και νομικές διευκολύνσεις για την αποφυγή καθυστερήσεων από προσφυγές προκειμένου να παραμείνει στα οικόπεδα Δυτικά και Νοτιοδυτικά της Κρήτης και να προχωρήσει στο επόμενο στάδιο των δοκιμαστικών γεωτρήσεων. Σημειώνουμε ότι η Exxon Mobil πήρε την δεύτερη παράταση τον περασμένο Απρίλιο για την λήψη της επενδυτικής απόφασης την ίδια ώρα που όπως έχει παραδεχτεί ο πρόεδρος της ΕΔΕΥΕΠ προσκλήθηκε η Chevron να δείξει ενδιαφέρον για τα δικά μας οικόπεδα ταυτόχρονα με την προκήρυξη παραχωρήσεων για έρευνα σε γειτονικά αλλά όχι επικαλυπτόμενα με τα δικά μας θαλάσσια οικόπεδα από την «ώριμη» εξορυκτικά Λιβύη. Αν και αυτό παρουσιάστηκε σαν διπλωματική επιτυχία της χώρας μας και αναγνώριση κυριαρχικών δικαιωμάτων (αλήθεια, ως αποτέλεσμα ποιων χειρισμών και διαπραγματεύσεων;) θεωρούμε δεδομένο ότι κρύβει κάποιο λογαριασμό που δεν θα αργήσουμε να μάθουμε το κόστος του.

Η όποια διστακτικότητα όμως επιδεικνύεται από τις δύο μεγάλες αμερικάνικες εταιρίες, σίγουρα δεν σημαίνει ευαισθησία και συγκράτηση για την τεράστιά περιβαλλοντική καταστροφή που θα προκαλέσει η μετατροπή της Ελληνικής τάφρου σε εξορυκτικό πεδίο, ούτε για την αλλαγή του παραγωγικού και οικονομικού μοντέλου του τόπου μας από την ισοπέδωση μεγάλου τμήματος του παγκόσμια μοναδικού παράκτιου ανάγλυφου για να δημιουργηθούν οι απαραίτητες χερσαίες υποστηρικτικές υποδομές των υπεράκτιων πλατφορμών. Γίνεται αντιληπτό ότι οι εταιρίες ζυγιάζουν το επενδυτικό ρίσκο σε μια συγκυρία όπου οι διεθνείς τιμές των υδρογονανθράκων καθιστούν οριακά επωφελείς τις εξορύξεις σε μεγάλα βάθη όπως αυτά της ελληνικής τάφρου, το ίδιο αντιληπτό όμως πρέπει να είναι σε όλους, ότι αυτή η συγκυρία μπορεί να αλλάξει ξανά όπως έγινε και με την έναρξη του Ρωσο-Ουκρανικού πολέμου που η άνοδος των τιμών άνοιξε δύσκολα και «ακριβά» εξορυκτικά πεδία διεθνώς. 

Σε κάθε περίπτωση πρέπει να θυμόμαστε ότι αυτά τα δεκαπέντε χρόνια που διαρκεί το σίριαλ των υδρογονανθράκων, κάθε εκδήλωση ενδιαφέροντος από εταιρίες εξορύξεων συνοδεύεται από νέα υπέρογκα συμβόλαια αμυντικών δαπανών με τις κυβερνήσεις των χωρών προέλευσης τους. Ο εξοπλιστικός λογαριασμός για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων για εξόρυξη, μέχρι στιγμής ξεπερνάει τα 16 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ η πολεμοχαρής πλην πολιτικά ανύπαρκτη Ευρωπαϊκή Επιτροπή μας κάλεσε πρόσφατα να χρεωθούμε άλλα 25 δισεκατομμύρια ευρώ αμυντικών δαπανών για να κρατηθεί ζωντανή η ευρωπαϊκή πολεμική βιομηχανία, την ίδια στιγμή που ο ιθύνων νους της μεγάλης ιδέας πρώην υπουργός Μανιάτης, αποκαλύπτει πλέον ξεκάθαρα ότι τα δημόσια έσοδα από τα παραχωρημένα μέχρι σήμερα οικόπεδα δεν θα υπερέβαιναν τα 65 δισεκατομμύριά ευρώ σε βάθος 25 χρόνων. Είναι σίγουρο λοιπόν, με βάση την μέχρι τώρα εμπειρία των συμβάσεων που έχουν υπογραφεί για τις άλλες παραχωρήσεις, ότι η ενδεχόμενη σύμβαση με τη Chevron για έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στα ανοιχτά της Πύλου και της Ιεράπετρας θα έχει τους ίδιους αποικιοκρατικούς όρους και εξευτελιστικά ανταποδοτικά ποσοστά για τα κρατικά ταμεία ενώ είναι εξίσου σίγουρο ότι και σε αυτή την περίπτωση τα όποια κοιτάσματα δεν θα καλύψουν κατά προτεραιότητα της ενεργειακές ανάγκες της χώρας μας. 

Ξέρουμε πια, ότι ο πλούτος μας είναι το κακοποιημένο μεν, αλλά ακόμα πολύτιμο φυσικό περιβάλλον του τόπου μας και οι οικονομικές δραστηριότητες που αναπτύσσονται εξαιτίας αυτού στον πρωτογενή στις υπηρεσίες και στον τουρισμό. Πουθενά στον κόσμο αυτές οι δραστηριότητες δεν συνδυάστηκαν αρμονικά με διυλιστήρια, σταθμούς υγροποίησης και βιομηχανίες λιπασμάτων που θα χρησιμοποιούν το «δικό μας» φυσικό αέριο όπως κάποιοι υπόσχονται, και σίγουρα η χώρα μας δεν φημίζεται για την εφευρετικότητά της σε τέτοιες δύσκολες εξισώσεις. 

Το πόσο θα διαρκέσει λοιπόν η ευφορία για την εκδήλωση ενδιαφέροντος της Chevron και ποιο το κόστος του λογαριασμού γι` αυτή την εκδήλωση ενδιαφέροντος δεν το ξέρουμε. Όπως δεν ξέρουμε και το πότε θα φέρουν τα πλωτά τρυπάνια που θα διατρήσουν την αρμονία της Ελληνικής τάφρου και της βιοποικιλότητας της. Αυτό όμως που σίγουρα μπορούμε να υποσχεθούμε όσοι ενδιαφερόμαστε γι` αυτόν τον τόπο και τις φανερές και κρυμμένες στα βάθη της θάλασσας ομορφιές του, είναι ότι θα παραμείνουμε εδώ για να ενημερώνουμε, να συνθέτουμε δυνάμεις και τελικά να αποτρέπουμε την περιβαλλοντική και οικονομική καταστροφή του τόπου μας από τα όποιας απόχρωσης βιομηχανικά ενεργειακά σχέδια. 

Γι’ αυτό, η «Πρωτοβουλία Κρήτης ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων» σας προσκαλεί στην ενημερωτική εκδήλωση με θέμα «Περιβάλλον, υγεία, ειρήνη, τουρισμός, αλιεία, οικονομία: θυσία στον βωμό των εξορύξεων;» που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 11 Μαΐου 2025 στις 11 το πρωί στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Ιεράπετρας.

Συνδιοργανωτές οι τοπικές οργανώσεις ΑΜΚΕ «Κοκκινέλλα», «ΙΣΤΟΣ» Σύλλογος Αλληλεγγύης και Προώθησης Κοινωνικής Οικονομίας Ιεράπετρας, ΚΟΙΝΣΕΠ «Επτάστικτος», Οικολογική Ομάδα Ιεράπετρας και το portal Save-the-Greek-Seas.

Στην εκδήλωση θα προσπαθήσουμε να αποδομήσουμε με τεκμηριωμένα επιχειρήματα κάθε πτυχή του αναπτυξιακού αφηγήματος του καταστροφικού «προγράμματος έρευνας και εξόρυξης υδρογονανθράκων», από περιβαλλοντική, γεωπολιτική, κοινωνική, νομική και οικονομική άποψη. Γι’ αυτό το σκοπό θα είναι μαζί μας οι εξής ομιλητές:

• ➤ Πέτρος Λυμπεράκης, Δρ. Βιολογίας, Έφορος Σπονδυλωτών στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης.
• ➤ Κώστας Καλούδης, Περιβαλλοντολόγος, Υπεύθυνος εκστρατείας για το κλίμα και την ενέργεια στην Greenpeace Greece.
• ➤ Γιώργος Χατζηγεωργίου, Δρ. Βιολογίας – Ωκεανογράφος, Μόνιμος Συνεργαζόμενος Ερευνητής στο Ελληνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών.
• ➤ Θέμης Τζήμας, Δικηγόρος, Δρ. Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικής Επιστήμης ΑΠΘ και Διδάσκων στο ΔΠΘ.

Σε αυτή την κρίσιμη στιγμή ευελπιστούμε να βρούμε τους τρόπους και τη συλλογική δύναμη για να μην επιτρέψουμε να γίνει η Κρήτη το τελευταίο θύμα της πετρελαϊκής βιομηχανίας.

Για πετρέλαιο και αέριο, δεν ξέρουμε… Αντίσταση όμως, θα βρούνε σίγουρα!