Θα προτείναμε στους αναγνώστες/ιες μας να διαβάσουν το κείμενο που έδωσε στην δημοσιότητα η εργατική Ομάδα Τ-34, μια μ/λ συλλογικότητα, μέλη της οποίας συμμετείχαν μαζί με μέλη του Ρουβίκωνα στην παρέμβαση με μπλουζάκια που έφεραν την στάμπα της Παλαιστινιακής σημαίας.

Ενα απόσπασμα από το κείμενο τους:

Για εμάς, τα μέλη της εργατικής ομάδας Τ-34, ως μαρξιστές-λενινιστές και διεθνιστές αντιιμπεριαλιστές, η σημαία του αλύγιστου παλαιστινιακού λαού στέκει εφάμιλλα δίπλα από την σημαία της μεγάλης αντιφασιστικής νίκης των λαών, την κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο που καρφώθηκε στην καρδιά του ναζιστικού κτήνους στο Ράιχσταγκ.

Η παλαιστινιακή σημαία είναι το παγκόσμιο σύμβολο της αντιιμπεριαλιστικής πάλης των
απανταχού καταπιεσμένων, η σημαία ενός έθνους που το θαυμάζουμε, καθώς περπατά
μέσα από τα συντρίμμια που αφήνει πίσω του ο ΄Γ παγκόσμιος πόλεμος, όρθιος και
περήφανος γεμάτος πληγές, αλλά και τιμή.

Είναι η σημαία εκείνη που στέκει λάβαρο δέους για την ανθρωπότητα, έχοντας σπάσει τα αυτιά τής οικουμένης, αναγκάζοντάς την να ακούσει με τα μάτια.
Θαυμάστε λαοί, το θάρρος και την ανδρεία, την πολεμική ετοιμότητα και τον πατριωτισμό αυτών των ανθρώπων. Την αυταπάρνηση και την θυσία, την ομορφιά και την σκληρή αγνότητα των ελεύθερων ανθρώπων τής Γης.
Στα λόγια των μεγάλων ηγετών της πανανθρώπινης λευτεριάς, ξεδιπλώνεται το έπος της παλαιστινιακής αντίστασης.

Στα λόγια του μεγάλου ηγέτη Ιωσήφ Στάλιν, του Χο Τσι Μινχ, του Φιντέλ Κάστρο, το «πατρίδα ή θάνατος!», δονεί την δυτική Ασία και φωτίζει τις υπόλοιπες ηπείρους του κόσμου.
Η ανυπότακτη Παλαιστίνη με τους μεγάλους λαογέννητους ηγέτες της, με τους άντρες, τις
γυναίκες και τα παιδιά της, προχωρά αφήνοντας νωπά χνάρια από αίμα για να τα
ακολουθήσουν οι λαοί. Χτίζει ιστορία από παλικαριές και υπερβάσεις.
Στην Παλαιστίνη, για το χώμα αυτό πολεμούν και οι ελιές, δέντρα στην σκιά των οποίων μεγάλωσαν οι μεγαλύτεροι ηγέτες του 21ου αιώνα….