Η «Καθημερινή» σε πρωτοσέλιδό της “καρεδάκι” μας «ενημερώνει» ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να οδηγήσει σε ψυχώσεις. Λες και η ψυχική ασθένεια έπεσε από τον ουρανό, λες και δεν είναι προϊόν του ίδιου συστήματος που εδώ και δεκαετίες τσακίζει ανθρώπους και συνειδήσεις.

Το έδαφος για την αποξένωση, τη μοναξιά και τη διανοητική φθορά δεν το σπέρνει η AI, αλλά ο καπιταλισμός που έχει μετατρέψει τον άνθρωπο σε καταναλωτή-άτομο, κομμένο από τις συλλογικές του ρίζες. Ο άνθρωπος της εποχής μας βομβαρδίζεται με το «κοίτα την πάρτη σου», «επένδυσε στον εαυτό σου», «φτιάξε την προσωπική σου ευτυχία», ενώ η κοινωνία γύρω του καταρρέει από την ανεργία, την ακρίβεια, την εργασιακή εξόντωση και την πολιτιστική ένδεια.

Η AI στα χέρια των μονοπωλίων και των ιμπεριαλιστών δεν είναι «ουδέτερη τεχνολογία». Είναι εργαλείο χειραγώγησης και κοινωνικής μηχανικής. Φτιάχνουν «συντρόφους» που ποτέ δεν θα σε κριτικάρουν, ποτέ δεν θα σε διαφωνήσουν, ποτέ δεν θα σου ζητήσουν να βγεις στον δρόμο. Έτσι θέλουν τους ανθρώπους: απομονωμένους, υπάκουους, βυθισμένους σε μια εικονική αγκαλιά, μακριά από τη ζωντανή συλλογική πάλη.

Γιατί ο άνθρωπος που δεν έχει «εμείς», δεν μπορεί να οργανωθεί. Δεν μπορεί να διεκδικήσει. Δεν μπορεί να αντισταθεί. Είναι εύκολη λεία για τα αφεντικά, για τους τραπεζίτες, για τους πολεμοκάπηλους που στέλνουν λαούς να σφαχτούν για τα κέρδη τους.

Γι’ αυτό, το πραγματικό αντίδοτο δεν είναι να φοβηθούμε την AI σαν διάβολο, αλλά να τσακίσουμε το σύστημα που την αξιοποιεί για να μας κάνει πιο μόνος, πιο αδύναμος, πιο ελεγχόμενο. Να ξαναβρούμε τη συλλογικότητα, την αλληλεγγύη, την κοινή δράση.

Να βγούμε από την οθόνη και να βρεθούμε στον δρόμο, στον χώρο δουλειάς, στη γειτονιά. Να σηκώσουμε κεφάλι απέναντι σε αυτούς που θέλουν μια κοινωνία-φυλακή, ένα «chatroom» χωρίς ζωή.

Γιατί η πραγματική ψύχωση είναι να πιστεύεις ότι μπορείς να σωθείς μόνος σου.