
Της Τ.Γ
Θα αφήσω εδώ την φωτογραφία του 5χρονου Αμντάλα Αμπού Ζάρκα, “του παιδιού που κλαίει από την πείνα”, όπως έγινε γνωστός πριν ένα μήνα περίπου.
Θα αφήσω εδώ τη φωτογραφία του, γιατί και τούτο το μικρό λουλούδι δεν πρόλαβε να ανθίσει. Χτες, η αδύναμη πνοή του κόπηκε σ΄ ένα νοσοκομείο στα Άδανα της Τουρκίας. Εκεί που πάλευε υποσιτισμένο, αδύναμο και τρομαγμένο, παιδί της απόλυτης φρίκης που οι σιωναζί με κάθε τρόπο προκαλούν.
Θα αφήσω εδώ την φωτογραφία του χωρίς να παραθέσω βίντεο, όπως ήταν η αρχική μου σκέψη, με τα Ισραηλινά ανθρωπόμορφα τέρατα που χαίρονται και καμαρώνουν για τις δολοφονίες μικρών παιδιών .Δεν αξίζει στα κτήνη ούτε το αποτύπωμα τους να υπάρχει δίπλα στην αθωότητα.
Θα αφήσω εδώ το βλέμμα του Αμπντάλα, βλέμμα κλεμμένης παιδικότητας, βλέμμα καταδίκης ενός σκληρού και άκαρδου κόσμου που ξαναγράφει κατάμαυρες σελίδες στην Ιστορία του.
Θα αφήσω εδώ τη φωτογραφία του 5χρονου, μήπως αγγίξει μια χορδή ανθρωπιάς αν τυχόν έχει μείνει, σ΄ όσους ακόμα υπερασπίζονται τον ενσαρκωμένο θάνατο του IDF, σ΄ όσους ακόμα στρουθοκαμηλίζουν μπροστά στα εγκλήματα των γενοκτόνων, σ ΄όσους με την σιωπή τους συνένοχοι γίνονται.

0 Comments