Η ωμή ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, με βομβαρδισμούς στο Καράκας και την απαγωγή του Προέδρου Νικολάς Μαδούρο και της Cilia Flores στις 3 Γενάρη 2026, προκάλεσε και εξακολουθεί να προκαλεί άμεση και μαζική αντίδραση από τον βενεζουελανικό λαό.
Χιλιάδες πολίτες, οργανωμένοι σε λαϊκά κινήματα, colectivos και chavistas, κατέβηκαν στους δρόμους του Καράκας και δεκάδων άλλων πόλεων από τις πρώτες ώρες, καταδικάζοντας την αμερικανική εισβολή ως “απαγωγή” και “παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας”.
Διαδηλωτές έκαψαν αμερικανικές σημαίες, φώναξαν συνθήματα όπως “Hands off Venezuela” και απαίτησαν την άμεση απελευθέρωση του Μαδούρο.
Οι κινητοποιήσεις αυτές, με επίκεντρο το προεδρικό μέγαρο Miraflores, έδειξαν ότι ο λαός της Βενεζουέλας δεν υποτάσσεται στον ιμπεριαλισμό. Παρά τους βομβαρδισμούς σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις και λιμάνια, οι δρόμοι γέμισαν από κόσμο που υπερασπίζεται την μπολιβαριανή επανάσταση.
Εντός της χώρας, η αντίσταση είναι ενιαία κατά της ξένης παρέμβασης, ενώ οι “πανηγυρισμοί” για την σύλληψη Μαδούρο περιορίζονται στη διασπορά (κυρίως σε Μαϊάμι και άλλες πόλεις των ΗΠΑ), όπου εξόριστοι και αντιπολιτευόμενοι εμφανίστηκαν να γιορτάζουν γι’ αυτή την εξέλιξη.
Στο Καράκας, οι δρόμοι παρέμειναν υπό τον έλεγχο των λαϊκών δυνάμεων, με την προσωρινή πρόεδρο Delcy Rodríguez να δηλώνει ότι η χώρα “δεν θα υποκύψει σε κανέναν αυτοκράτορα” (Reuters, 5/1/2026).
Αυτή η εισβολή δεν είναι παρά η συνέχεια της πολιτικής του “Δόγματος Μονρόε” για τον έλεγχο του πετρελαίου και των πόρων της Λατινικής Αμερικής. Ο λαός της Βενεζουέλας, με την ιστορία του Τσάβες και του μπολιβαριανού κινήματος, δίνει παράδειγμα αντίστασης.¡No pasarán! Viva la soberanía venezolana!
0 Comments