Του Γιώργη Γιανννακέλλη

Ένα ακόμη επεισόδιο που φωτίζει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται η εξουσία τις «ανεξάρτητες διαδικασίες» εκτυλίχθηκε τις τελευταίες ημέρες στη Βουλή. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, η κόρη του βουλευτή της Νέα Δημοκρατία Χαράλαμπος Αθανασίου, Ελένη Αθανασίου, εγκρίθηκε ως μέλος οργάνου νεοσύστατης ανεξάρτητης αρχής, κατόπιν διαδικασίας που πέρασε από κοινοβουλευτική επιτροπή.

Η υπόθεση ήρθε στο φως μέσα από δημοσιεύματα, τα οποία αναφέρουν ότι ο διορισμός εγκρίθηκε στο πλαίσιο συνεδρίασης της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλή των Ελλήνων. Εκεί, όπως καταγράφεται, τέθηκαν ερωτήματα από πλευράς αντιπολίτευσης για το κατά πόσο τηρούνται όχι μόνο οι τυπικές αλλά και οι ουσιαστικές προϋποθέσεις διαφάνειας, όταν πρόκειται για συγγενικά πρόσωπα εν ενεργεία βουλευτών.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι, μέχρι στιγμής, δεν έχει εντοπιστεί δημόσια αναρτημένη επίσημη ανακοίνωση ή δελτίο Τύπου της Βουλής που να τεκμηριώνει τον συγκεκριμένο διορισμό με πλήρες σκεπτικό, ονομαστική αναφορά και αριθμό πρωτοκόλλου. Έτσι, η ενημέρωση της κοινής γνώμης βασίζεται αποκλειστικά σε διαρροές και δημοσιογραφικές αναφορές, γεγονός που γεννά πρόσθετα ερωτήματα για τη διαφάνεια της διαδικασίας.

Η κυβέρνηση και η κοινοβουλευτική πλειοψηφία συνηθίζουν να απαντούν σε ανάλογες περιπτώσεις επικαλούμενες τη «νομιμότητα» και τα τυπικά προσόντα των προσώπων που επιλέγονται. Όμως, το ζήτημα δεν είναι μόνο αν ένας διορισμός είναι νομικά επιτρεπτός. Είναι βαθύτατα πολιτικό: αφορά το πώς αντιλαμβάνεται η εξουσία την έννοια της αξιοκρατίας και πώς αντιμετωπίζει την κοινωνική καχυποψία απέναντι σε φαινόμενα οικογενειοκρατίας και ανακύκλωσης προσώπων.

Σε μια περίοδο που η κοινωνία πιέζεται οικονομικά και θεσμικά, τέτοιες πρακτικές ενισχύουν το αίσθημα ότι το κράτος λειτουργεί ως κλειστό κλαμπ για τους «ημετέρους». Και όσο οι επίσημες απαντήσεις απουσιάζουν ή δίνονται αποσπασματικά, τόσο η δυσπιστία θα μεγαλώνει.

Αλλά πέρα απ’ αυτό μια αναζήτηση που κάναμε στο μπλοκ μας διαπιστώσαμε ότι η κ. Ελένη Αθανασίου είναι μια πολύ τυχερή κοπέλα, λόγω οικογενειακών καταβολών. Κι αυτό γιατί από φοιτήτρια ακόμα εμφανίζεται να διαθέτει πολυτελείς μεζονέτα.

Οπως έγραφε το τεύχος 56 του Hot Doc (Ιούλης 2014), ο Χ. Αθανασίου ξεκίνησε σαν ένας φτωχός δικαστής που παντρεύτηκε μια γυναίκα η οποία δεν εργαζόταν, αλλά κατάφερε να δημιουργήσει μια τεράστια ακίνητη περιουσία με έναν μόνο μισθό. Και φυσικά να αποκαταστήσει και τα παιδιά του, Χριστόφα και Ελένη Αθανασίου που από φοιτητές ακόμα παρουσιάζονται να διαθέτουν πολυτελείς μεζονέτες.

Πώς τα κατάφερε με ένα μισθό να δημιουργήσει τόσο τεράστια περιουσία; Προφανώς και δεν γνωρίζουμε. Μάλλον τυχαίο θα είναι ότι επί υπουργίας του στο Δικαιοσύνης υπήρξαν κάποιες αποφάσεις που σχολιάστηκαν με πρωτοσέλιδα όπως οι παρακάτω:

Στην εποχή, λοιπόν, του καθεστώτος Μητσοτάκη, συμβαίνουν και τα παρακάτω:

Και πέρα από αξιόλογο πατέρα η κ. Ελένη Αθανασίου, πιθανολογούμε ότι έχει κορνίζα και ένα παππού ο οποίος έγραψε ιστορία στην περιοχή καταγωγής του.

Πάλι ένα απόσπασμα από δημοσίευμα του περιοδικού Hot DOC

Εδώ να προσθέσω και κάτι άλλο. Μια ιστοριούλα που μου έχει διηγηθεί ένας πολύ ιδιαίτερος φίλος και σύντροφος. Ο Μπάμπης Κουλίκας ή Κουλίκοφ, όπως τον αποκαλούν αρκετοί γνωστοί του (διαβάστε περισσότερα γι’ αυτόν).

Μου έλεγε, λοιπόν, ότι επικεφαλής των ανταρτών του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας που συνέλαβαν τον πατέρα του πρώην νεοδημοκράτη υπουργού Δικαιοσύνης Χαράλαμπο Αθανασίου και τους άλλους δυο Χίτες, ήταν ο μακαρίτης ο γέρος του.

Σύμφωνα με τα λεγόμενα του συντρόφου μου, αν και οι αντάρτες γνώριζαν ότι ο «Πατούχας» -αυτό ήταν το παρατσούκλι του πατέρα του Χ. Αθανασίου- ήταν απ’ τους πιο σκληρούς κομματάρχες της Δεξιάς, αν και ήξεραν ότι σαν αρχηγός των “Χιτών” είχε σακατέψει αγωνιστές σε βασανιστήρια και τρομοκρατούσε όλους τους αριστερούς κατοίκους της περιοχής, “λύγισαν” όταν τον είδαν να κλαίει με λυγμούς, και να επικαλείται τα παιδιά του που θα έμειναν ορφανά. Ταυτόχρονα έδινε όρκους ότι θα απαρνηθεί το παρελθόν του, θα αλλάξει συμπεριφορά και τρόπο ζωής….

Φυσικά τίποτα απ’ αυτά που υποσχόταν δεν έκανε. Οι αντάρτες έδειξαν μεγαλοσύνη κάτι που προφανώς θα το μετάνιωσαν αργότερα, αφού μέχρι το τέλος της ζωής του ο Χριστόφας Αθανασίου παρέμεινε ο φόβος και ο τρόπος των προοδευτικών κατοίκων της περιοχής, ειδικά στα μετεμφυλιακά πέτρινα χρόνια.