Της Τ.Γ
Χτες η ντροπή, ο απόλυτος εξευτελισμός, η δουλοπρέπεια, ο ραγιαδισμός και η υποτέλεια στην έσχατη μορφή τους, παρήλασαν στη συγκέντρωση συμπαράσταση στον ιδιοκτήτη της ΒΙΟΛΑΝΤΑ.
Κρατούσαν πανό που βρώμιζαν την λέξη “αξιοπρέπεια “, χειροκροτούσαν κι εξέφραζαν την συμπαράσταση στο κατηγορούμενο για ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο “αφεντικό ” -όπως τον αποκαλούσαν- για τα πεταμένα κόκκαλο που τους έριξε να γλύψουν, πάνω στα μνήματα των 5 δολοφονημένων συναδελφισσών τους.
Τη στιγμή που τα λουλούδια δεν πρόλαβαν να μαραθούν πάνω στους φρεσκοσκαμμένους τάφους των εργατριών που μέχρι πρότινος δούλευαν δίπλα τους…
Πόση σιχαμάρα γι αυτό το είδος που σίγουρα δεν δικαιούται να ανήκει στο ανθρώπινο! Κι όσο η ψυχή ανατάθηκε με τα ντοκουμέντα των κομμουνιστών Ηρώων που ήρθαν πρόσφατα στο φως, τόσο η σκέψη πόνεσε από την ύπαρξη των έρποντων σκουληκιών που βρομίζουν το χώμα που πατάμε.
Και δεν χωρά ο νους, πώς τα ανεγκέφαλα τούτα υποκείμενα δεν αντιλαμβάνονται πώς από τύχη ζούνε. Πώς καθένα από αυτά θα μπορούσε να βρίσκεται στη θέση των δολοφονημένων εργατριών.
Και τι φρίκη στ’ αλήθεια να βλέπεις ανάμεσα τους γυναίκες, μάνες, συζύγους. Σαν αυτές που δολοφονήθηκαν, σαν αυτές που αιμορράγησαν και θανατώθηκαν στο βωμό του κέρδους.
Πουλημένα καθάρματα δεν αξίζετε ούτε το φτύσιμο των ανθρώπων.
Αφήστε μια απάντηση