Εν μέσω της τελευταίας επίθεσης των ΗΠΑ στο νησί, περισσότεροι από 100 Κουβανοί καλλιτέχνες, διανοούμενοι, χορευτές, μουσικοί και συγγραφείς απευθύνουν κάλεσμα σε εργαζόμενους στον πολιτισμό σε όλο τον κόσμο να σταθούν αλληλέγγυοι με την Κούβα απέναντι στον αποκλεισμό.
Περισσότεροι από 100 Κουβανοί καλλιτέχνες απευθύνουν έκκληση για διεθνή βοήθεια, προειδοποιώντας ότι ο πετρελαϊκός αποκλεισμός έχει βυθίσει την Κούβα σε βαθιά ενεργειακή και ανθρωπιστική κρίση. Με δημόσια παρέμβασή τους καλούν καλλιτέχνες, πολιτιστικούς φορείς και δημιουργούς σε όλο τον κόσμο να εκφράσουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους προς τον κουβανικό λαό, καταγγέλλοντας τις κυρώσεις που στερούν βασικούς πόρους ζωής και δημιουργίας.
Ο πολιτισμός στην Κούβα δοκιμάζεται μαζί με την καθημερινότητα εκατομμυρίων ανθρώπων: παρατεταμένες διακοπές ρεύματος, ελλείψεις καυσίμων, περιορισμένη πρόσβαση σε βασικά αγαθά. Οι Κουβανοί δημιουργοί ζητούν να μη μείνουν μόνοι.
Η New Star και το STUDIO συνυπογράφουν αυτό το διεθνές κάλεσμα και απευθύνουν κάλεσμα προς τους Έλληνες καλλιτέχνες, δημιουργούς και ανθρώπους των γραμμάτων, των τεχνών, του πολιτισμού και της διανόησης να συνυπογράψουν κι εκείνοι το κείμενο αλληλεγγύης προς την Κούβα, καθώς και να ενισχύσουν την προσπάθεια με πρόσθετες δράσεις αλληλεγγύης.
Η τέχνη δεν είναι διακοσμητικό στοιχείο της κοινωνίας. Είναι στάση ζωής, πράξη αντίστασης και συλλογικής ευθύνης.
Στο πλαίσιο αυτής της πρωτοβουλίας, και για δεύτερη εβδομάδα συνεχίζονται στον χώρο του STUDIO οι παρακάτω δράσεις:
1. Εβδομαδιαίες προβολές κουβανικών ταινιών
Κάθε εβδομάδα προβάλλονται επιλεγμένες ταινίες από την κουβανική κινηματογραφία, φωτίζοντας την κοινωνία, την ιστορία και τον πολιτισμό της χώρας μέσα από το βλέμμα των ίδιων των δημιουργών της.
2. Εισιτήριο αλληλεγγύης
Σε κάθε προβολή, οι θεατές έχουν τη δυνατότητα προαιρετικά να αγοράσουν ένα επιπλέον εισιτήριο αλληλεγγύης, πέρα από το κανονικό εισιτήριο εισόδου. Τα έσοδα από τα επιπλέον αυτά εισιτήρια θα σταλούν στην Κούβα για την ενίσχυση ανθρωπιστικών αναγκών και την υποστήριξη του πληθυσμού.
3. Συγκέντρωση φαρμάκων και υγειονομικού υλικού
Καθημερινά, από τις 12:00 το μεσημέρι έως τις 12:00 τα μεσάνυχτα, στον χώρο του STUDIO πραγματοποιείται συγκέντρωση φαρμάκων και υγειονομικού υλικού, με στόχο την αποστολή τους στην Κούβα.
Η New Star καλεί τους Έλληνες καλλιτέχνες να μετατρέψουν τη δημιουργία σε πράξη αλληλεγγύης.
Στο πλευρό του κουβανικού λαού.
Στο πλευρό των Κουβανών καλλιτεχνών.
Ενάντια στον αποκλεισμό.
Όσοι και όσες επιθυμούν να συνυπογράψουν το κείμενο, μπορούν να στέλνουν την υπογραφή τους στο:
newstarcine@gmail.com
Πίσω από τις σκιές.
Σε τούτο το ξέφωτο, πεζοπορώ, ατέλειωτους αιώνες.
Μ’ ένα δισάκι κρεμασμένο στους αποσταμένους ώμους μου, μ’ ένα μπουκέτο ηλιαχτίδες μέσα στις ροζιασμένες παλάμες μου, με μια άγια προσδοκία στο νου και με μια άδυτη ελπίδα στην ψυχή.
Θωρώντας από απόσταση το τραχύ πρόσωπο της ιστορίας, κλείνω τα μάτια και στοχάζομαι.
Χρόνος πικρός, γιομάτος δάκρυα, αναφιλητά και αίματα, με αποξενώνει, τόσο τραγικά, από την ίδια μου την ύπαρξη.
Άνθρωποι, δίχως πατρίδα, δίχως ρίζα, άγνωστοι και απόδημοι, με προσπερνούν με μια ασάλευτη απάθεια και με μια ανομολόγητη συναισθηματική ουδετερότητα.
Μνήμες, επιθυμίες, ονειροπολήσεις, αυταπάτες κι ατελεύτητες πράξεις, αθροίζονται μέσα σε ένα ραγισμένο καθρέφτη, που παραμορφώνει και ακρωτηριάζει φρικτά την τρέχουσα πραγματικότητα.
Κι εγώ, σ’ αυτόν τον παρηκμασμένο και τον κατακερματισμένο κόσμο, με τις αδιαφώτιστες αλήθειες και με τις ανήλεες πράξεις του, με το μίσος, με την εχθροπάθεια και με τους αδυσώπητους πολέμους, γυρεύω ολομόναχος, στις ζοφερές νύχτες του βίου μου, τη χαμένη μου φρόνηση.
Θλίψη και πόνος παράφορος, που αποζητούν απεγνωσμένα παρηγοριά, στήριξη και λύτρωση. Ψυχολογικά κενά, αδικίες, συμφορές, πολύμορφες δοκιμασίες. Επιτεύγματα μάταια και ανώφελα, πικροί καρποί, λήθη, απόγνωση κι απογοήτευση…
Πού είναι εκείνος ο άνθρωπος, ο γεννημένος από την πανσοφία της φύσης, ο άμεμπτος, ο δίκαιος, ο εύψυχος, ο ευγενής;
Ταυτίζομαι απόλυτα με τους εύρυθμους χτύπους της καρδιάς του κι αφουγκράζομαι υπομονετικά το κατάκοπο βήμα του. Ανοίγω διάπλατα τις πόρτες και τα παραθύρια των αισθήσεων και των συναισθημάτων μου, για να τον προϋπαντήσω.
Θωρώντας από μακριά την αδιαμόρφωτη εικόνα του, κόβω στα ίσια το λιγοστό ψωμί, στρώνω την ξεθωριασμένη πετσέτα μου κάτω από τους απαλούς ίσκιους των φυλλοβόλων δέντρων της άνοιξης και με το βλέμμα στραμμένο στους αχανείς ορίζοντες, προσεύχομαι, με κατάνυξη και με ιερή συγκίνηση.
Διωγμοί, λυγμοί, κατατρεγμοί και ηθική εξόντωση, είναι το τίμημα για ‘κείνους που αγωνίζονται για ένα ιδανικό, που απαρνιούνται τον εαυτό τους, που σηκώνουν αγόγγυστα το σταυρό του μαρτυρίου, με πλήρη κατανόηση για τον πόνο και για την οδύνη των απόκληρων και των αδικημένων της γης, δίχως ίχνος μεταμέλειας…
Ας μη γίνουμε αδερφοί μου συνένοχοι στη σιωπή που κομπάζει μέσα μας και γύρω μας.
Ας υψώσουμε σήμερα τη δική μας κραυγή της αντίστασης, για τη λύτρωση και για τη σωτηρία των δεινοπαθούντων συνανθρώπων μας.
Γιατί, τίποτα δεν μπορεί να μάς κρατήσει μακριά από τη θεϊκή φλόγα της συντροφικής αγάπης, από τη συμπόνια κι από την ανθρωπιά, που, από καταβολής κόσμου, ενυπάρχουν μέσα μας και διανυκτερεύουν!
ΓΙΩΡΓΟΣ Δ. ΜΠΙΜΗΣ.