Μια ματιά να ρίξει κανείς στις Κυριακάτικες φυλλάδες διαπιστώνει την συντονισμένη άθλια προπαγάνδα, που έχει εξαπολυθεί στοχεύοντας την τρομοκράτηση του λαού με απροκάλυπτους εκβιασμούς και σκοπό να στηθεί ένα ακόμη κρεματόριο για τα εργατικά εισοδήματα.

Η πρόσφατη δήλωση του διορισμένου τραπεζίτη πρωθυπουργού, αποτελεί πυξίδα για να εξαπολύσουν τα αστικά ΜΜΕ τα τρομοκρατικά-εκβιαστικά του διλλήματα για να δεχθεί ο εργαζόμενος κόσμος και τα λαϊκά στρώματα τον οδοστρωτήρα που θα ισοπεδώσει όλη την κοινωνία.

Μας είπε λοιπόν ο Παπαδήμιος ότι αν θέλουμε να εξασφαλίσουμε τα πιο σημαντικά κεκτημένα της χώρας μας, «τότε πρέπει να δεχτούμε μια μείωση των εισοδημάτων βραχυπρόθεσμα, στο βαθμό που είναι αναγκαία για την ανάκτηση ανταγωνιστικότητας, και για την δημιουργία πρόσφορων συνθηκών για την αύξηση της απασχόλησης και της οικονομικής δραστηριότητας», και συμπλήρωσε «Θέλω να καλέσω τους κοινωνικούς εταίρους να καταβάλουν μεγάλη προσπάθεια στις διαπραγματεύσεις για την βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας και την ενίσχυση της απασχόλησης».

Και αυτή την μπαρούφα, το «επιχείρημα» δηλαδή που δεν στέκει με τίποτα, ότι για να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα ενός κράτους σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία, πρέπει οι μισθοί των εργαζομένων να καταντήσουν φιλοδωρήματα ανέλαβαν να το παπαγαλίζουν για να το εμπεδώσουμε όλα τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης.
Και είναι τόσο αστείο το «επιχείρημα» τους που αρκεί κάποιος να τους αντιπαραβάλλει ότι η Νιγηρία ή η Ουγκάντα που οι μισθοί των εργατών είναι άθλιοι δεν είναι πιο ανταγωνιστικές από την Γερμανία π.χ για να τους αποδείξει πόσο γελοίο είναι αυτό που επικαλούνται. (Και φυσικά κανείς δεν κάνει αναφορά ότι η πραγματικά ανταγωνιστικές χώρες της ευρωζώνης, Γερμανία και Γαλλία, έχουν κατά πολύ υψηλότερο εργατικό κόστος από το δικό μας).

Το νέο εργασιακό μοντέλο που επικαλείται ο Παπαδήμιος χωρίς «δεδομένα και αμετακίνητα κεκτημένα» δεν αποσκοπεί πουθενά αλλού παρά να γίνει πραγματικότητα η μόνιμη επιδίωξη του κεφαλαίου στην χώρα μας για μείωση του εργατικού κόστους με στόχο τα βάρη της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης να πέσουν αποκλειστικά στις πλάτες των εργατών.  

Διαβάζοντας το σημερινό ρεπορτάζ του «Βήματος» καταλαβαίνουμε ότι η κυβέρνηση του μαύρου μετώπου και ενόψει της παρουσίας της τρόικας στην χώρα μας, στις 16 του μήνα, εξαπολύει άλλη μια ολομέτωπη επίθεση στους εργαζόμενους, αυτή την φορά βάζοντας στο στόχαστρο της τους κατώτερους μισθούς που έτσι κι αλλιώς έχουν παραβιαστεί με τις διάφορες εργασιακές αλλαγές (εκ περιτροπής εργασία, μειωμένα ωράρια κ.α).

Θέλουν δηλαδή ο κατώτατος μισθός που σήμερα είναι 751 ευρώ να φτάσει στα «επίπεδα Πορτογαλίας» που είναι 566 ευρώ, να υπάρξει κατάργηση των δώρων και του επιδόματος άδειας –του 13 και 14 μισθού- όπως και οι ωριμάνσεις (τριετίες) τις οποίες προβλέπουν οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας. (Για τον ιδιωτικό τομέα μιλάμε πάντα γιατί στο δημόσιο ο σφαγιασμός έχει ήδη γίνει).

Η προσπάθεια ενίσχυσης των εργοδοτών σε βάρος του κόσμου εργασίας δεν σταματάει όμως εδώ. Το σενάριο που διαβάσαμε για μείωση των εργοδοτικών εισφορών κατά 10% από τον Μάρτη (Η ΕΣΕΕ μάλιστα υπολογίζει το όφελος που θα προκύψει για τις επιχειρήσεις σε 2 δισ. ευρώ) θα αποτελέσει την ταφόπλακα για το ασφαλιστικό μας σύστημα.

Αυτά σχεδιάζουν οι κεφαλαιοκράτες για να οδηγήσουν πλατιές λαϊκές μάζες στην εξαθλίωση και να μπορούν οι ίδιοι να συνεχίζουν απρόσκοπτα την κερδοφορία τους. Το ζητούμενο είναι τι θα κάνουμε εμείς. Θα εξακολουθούμε μοιρολατρικά να παρακολουθούμε τους πλουτοκράτες και το πολιτικό τους προσωπικό να σχεδιάζουν για μας και ενάντια σε μας ή θα αντισταθούμε με μορφές πάλης ανάλογες αυτές που απαιτούνται στην βάρβαρη επίθεση που δεχόμαστε.