Του Γιώργη Γιαννακέλλη

Σαν σήμερα, 30 Απρίλη 1947, τρία μέλη της Στενής Αυτοάμυνας Θεσσαλονίκης, με επικεφαλής μια εμβληματική μορφή του ΚΚΕ, τον Ακίνδυνο Αλβανό,  εξαπέλυσαν σφοδρή καταδρομική επίθεση με χειροβομβίδες κατά λεωφορείου της Πολεμικής Αεροπορίας, που μετέφερε αξιωματικούς προς το αεροδρόμιο Σέδες.

Όπως περιέγραφαν έντρομες οι εφημερίδες της εποχής: «Το μεγάλο κίτρινο λεωφορείο… στάθηκε στην “Στάση Μισραχή”… Η ώρα ήταν 7 και 10 λεπτά. Ξάφνου δύο τρομακτικοί κρότοι τράνταξαν τον τόπο… Δύο χειροβομβίδες ενισχυμένες έπεσαν στο λεωφορείο. Η πρώτη έσπασε το μπροστινό κρύσταλλο και έσκασε στα πόδια του οδηγού… Η δεύτερη ρίχθηκε από το πίσω μέρος…». Απολογισμός: 5 νεκροί και 8 τραυματίες.

Οι εφημερίδες του καθεστώτος ούρλιαζαν ότι «το κράτος έχει ρεζιλευτεί». Ναι, ρεζιλεύτηκε! Το μοναρχοφασιστικό κράτος, που με ξένα όπλα και αεροπλάνα σκότωνε ανηλεώς λαϊκούς αγωνιστές και βομβάρδιζε χωριά, δεν μπορούσε να προστατεύσει ούτε τους δικούς του μέσα στην πόλη.

Η ενέργεια οργανώθηκε από τον Ακίνδυνο Αλβανό («Γιώργη»), ηγετικό στέλεχος και ψυχή της Στενής Αυτοάμυνας. Στην απολογία του στο Έκτακτο Στρατοδικείο, ο αλύγιστος κομμουνιστής ανέλαβε πλήρως την πολιτική ευθύνη και ξεκαθάρισε: «…Να φρενάρω τη λυσσασμένη επίθεση της μοναρχοφασιστικής κλίκας που κυβερνά τη χώρα, με ξένα όπλα… Για τους αεροπόρους, εγώ έκανα την παρακολούθηση. Αν ένα παιδί δεν μπορούσε να ρίξει τη χειροβομβίδα θα την έριχνα εγώ…»

Δεν ζήτησε έλεος. Δεν μετάνιωσε. Υπερασπίστηκε την ανάγκη της λαϊκής αυτοάμυνας και της επαναστατικής βίας απέναντι στην κρατική τρομοκρατία, τους Βρετανούς και Αμερικανούς αφέντες και τον μοναρχοφασισμό που είχε κηρύξει πόλεμο στον ίδιο του τον λαό.

Η εκτέλεση του αλύγιστου

Μετά την εξάρθρωση της οργάνωσης, ο Ακίνδυνος Αλβανός οδηγήθηκε μαζί με δεκάδες άλλους συντρόφους στο απόσπασμα. Στις 17 Οκτώβρη 1947, πίσω από το Γεντί Κουλέ, εκτελέστηκε με την πρώτη ομάδα των 10 μελλοθανάτων. Μέχρι την τελευταία στιγμή εμψύχωνε τους συντρόφους με αντάρτικα τραγούδια.

Όταν ο υπίλαρχος Γκίλας τους χλεύαζε, ο Αλβανός τον χτύπησε με τις χειροπέδες στο πρόσωπο και του άφησε το ένα μάτι – τελευταία πράξη παλικαριάς και αλύγιστης μαχητικότητας.

Η επίθεση της 30ης Απρίλη δεν ήταν «τρομοκρατία». Ήταν δίκαιη λαϊκή αντίσταση και χτύπημα στο καρδιά του μηχανισμού καταστολής που στήριζε τον Εμφύλιο από την πλευρά του κεφαλαίου και των ξένων.

Ο Ακίνδυνος Αλβανός, ο εργάτης από την Αγία Παρασκευή Λέσβου, έμεινε στην Ιστορία ως εμβληματική μορφή του κομμουνιστικού κινήματος, από εκείνους που δεν λύγισαν ποτέ.

Ενάντια σε κάθε φασισμό, κρατική βία, ξένη εξάρτηση και σύγχρονους μοναρχοφασίστες, η λαϊκή αυτοάμυνα και ο ταξικός αγώνας παραμένουν το μόνο δρόμο.

Αθάνατος ο Ακίνδυνος Αλβανός!