Υπάρχουν στιγμές που η ίδια η πραγματικότητα διαλύει με πάταγο την κυβερνητική προπαγάνδα. Και όταν αυτό συμβαίνει όχι από κάποια «αντιπολιτευόμενη φωνή», αλλά από την ίδια την «Καθημερινή», μια εφημερίδα που κάθε άλλο παρά εχθρική υπήρξε απέναντι στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, τότε το πολιτικό μήνυμα αποκτά ξεχωριστή βαρύτητα.
Το σημερινό πρωτοσέλιδο κύριο άρθρο της εφημερίδας αποτελεί πραγματικό κόλαφο για το περιβόητο «Επιτελικό Κράτος» των αρίστων. Με αφορμή το αδιανόητο περιστατικό της αποπνικτικής δυσοσμίας που σκέπασε επί ώρες τη νότια Αττική, η «Καθημερινή» μιλά ανοιχτά για «τριτοκοσμικό κράτος» και «υπανάπτυκτη χώρα».
Και πώς να το πει αλλιώς; Ολόκληρες περιοχές της Αθήνας βυθίστηκαν σε μια αποπνικτική ατμόσφαιρα, με τους κατοίκους να ανησυχούν δικαιολογημένα για τη δημόσια υγεία, και το μόνο που είχαν να επιδείξουν οι αρμόδιες αρχές ήταν… άγνοια, σιωπή και ανικανότητα.
Αυτή είναι η πραγματική εικόνα της «Ελλάδας 2.0».
Μια χώρα όπου το κράτος είναι πανίσχυρο όταν πρόκειται να παρακολουθεί πολίτες, να καταστέλλει διαδηλώσεις, να μοιράζει δημόσιο χρήμα σε ημετέρους και να στήνει επικοινωνιακές φιέστες, αλλά απολύτως ανίκανο να προστατεύσει στοιχειωδώς την κοινωνία.
Οι «άριστοι» του Κυριάκου Μητσοτάκη αποδείχθηκαν άριστοι μόνο στη διαχείριση εικόνας. Πίσω από τα καλογυαλισμένα επικοινωνιακά περιτυλίγματα, πίσω από τα powerpoint, τα ψηφιακά λογότυπα και τις ακριβοπληρωμένες καμπάνιες, αποκαλύπτεται καθημερινά ένα κράτος διαλυμένο, αποψιλωμένο από υποδομές, χωρίς σχέδιο, χωρίς μηχανισμούς πρόληψης και χωρίς πραγματική μέριμνα για τις λαϊκές ανάγκες.
Το πιο αποκαλυπτικό όμως είναι κάτι άλλο: όταν ακόμα και τα πιο φιλικά προς την κυβέρνηση ΜΜΕ αναγκάζονται να χρησιμοποιούν όρους όπως «τριτοκοσμικό κράτος», αυτό σημαίνει ότι η κοινωνική δυσαρέσκεια δεν μπορεί πλέον να κρυφτεί κάτω από το χαλί της επικοινωνίας.
Γιατί η δυσοσμία που σκέπασε τη νότια Αττική δεν ήταν μόνο περιβαλλοντική.
Ηταν και πολιτική.
Η μυρωδιά ενός συστήματος σήψης που δεν μπορεί πια να καμουφλαριστεί.
0 Comments