Το πρόσωπο του σιωνιστικού κράτους δεν κρύβεται πια πίσω από διπλωματικές κορώνες και προπαγανδιστικά αφηγήματα περί «αυτοάμυνας». Οι καταγγελίες που έρχονται στο φως από μέλη της ανθρωπιστικής αποστολής Global Sumud Flotilla προκαλούν φρίκη και αποτροπιασμό. Ο Βραζιλιάνος ακτιβιστής Thiago Ávila καταγγέλλει πως κατά την κράτησή τους από ισραηλινές δυνάμεις σημειώθηκαν βασανιστήρια, εξευτελισμοί και σεξουαλικές κακοποιήσεις σε βάρος μελών της αποστολής.
Οι μαρτυρίες δεν μιλούν για «μεμονωμένα περιστατικά». Περιγράφουν μια οργανωμένη πρακτική τρομοκράτησης ανθρώπων που τόλμησαν να σταθούν απέναντι στην πολιορκία και τη σφαγή του παλαιστινιακού λαού. Δεμένοι επί ώρες, ξυλοδαρμοί, ηλεκτροσόκ, εξευτελιστικοί σωματικοί έλεγχοι, απειλές, στέρηση νερού και τροφής, ακόμη και καταγγελίες για σεξουαλική βία.
Η αποστολή της Global Sumud Flotilla δεν μετέφερε όπλα. Μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια και ένα μήνυμα διεθνούς αλληλεγγύης προς έναν λαό που λιμοκτονεί και βομβαρδίζεται αδιάκοπα. Κι όμως, το ισραηλινό κράτος αντιμετώπισε τους ακτιβιστές σαν «εχθρικό στρατό», αποδεικνύοντας ότι η πραγματική του φοβία δεν είναι τα πλοιάρια της αλληλεγγύης αλλά η αποκάλυψη των εγκλημάτων του μπροστά στα μάτια της παγκόσμιας κοινής γνώμης.
Ακόμα πιο προκλητική ήταν η στάση του ακροδεξιού υπουργού «Εθνικής Ασφάλειας» Itamar Ben-Gvir, ο οποίος εμφανίστηκε να χλευάζει δημόσια τους συλληφθέντες ακτιβιστές, σε ένα σκηνικό που παραπέμπει σε κράτος-τρομοκράτη και όχι σε «δημοκρατία της Μέσης Ανατολής».
Το πιο ανατριχιαστικό όμως είναι η εκκωφαντική σιωπή των δυτικών κυβερνήσεων και των μεγάλων ΜΜΕ. Αν τέτοιες καταγγελίες αφορούσαν οποιοδήποτε κράτος εκτός της δυτικής σφαίρας επιρροής, θα είχαν ήδη επιβληθεί κυρώσεις, θα είχαν συγκληθεί έκτακτα συμβούλια και θα μιλούσαν όλοι για «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας». Όταν όμως ο θύτης είναι το Ισραήλ, οι ίδιες κυβερνήσεις που δίνουν μαθήματα «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» επιλέγουν τη συνενοχή μέσω της σιωπής.
Οι αποκαλύψεις του Thiago Avila και των υπόλοιπων μελών της αποστολής δεν πρέπει να θαφτούν. Δεν είναι απλώς μια ακόμη είδηση φρίκης από τη Μέση Ανατολή. Είναι η εικόνα ενός καθεστώτος που θεωρεί ότι μπορεί να βασανίζει, να εξευτελίζει και να τρομοκρατεί ατιμώρητα, επειδή απολαμβάνει την πολιτική και στρατιωτική κάλυψη των ισχυρών της Δύσης.
Και γι’ αυτό ακριβώς, η διεθνής αλληλεγγύη προς την Παλαιστίνη δεν είναι μόνο πράξη ανθρωπιάς. Είναι πράξη αντίστασης απέναντι στη βαρβαρότητα.
***
Αναδημοσιεύει ο δημοσιογράφος Χρίστος Αβραμίδης στο Χ
🧨Προειδοποίηση περιεχομένου: ακολουθεί αναφορά σε σεξουαλική βία & βιασμό.
💣Ο Ισραηλινός στρατός βίασε πολλούς ανθρώπους της ανθρωπιστικής αποστολής, σύμφωνα με τον Thiago Avila.
👉Ακολουθούν τα συγκλονιστικά λόγια του Avila:
⛈️Δεν υπάρχει εύκολος τρόπος να το πει κανείς. Αυτό που έχω να πω: άνθρωποι του Global Sumud Flotilla βιάστηκαν.
⚡️Αυτοί οι τερατώδεις στρατιώτες, βίασαν τους συμμετέχοντές μας. Δεν ήταν μία, ούτε δύο, ούτε τρεις περιπτώσεις.
☄️Πολλές περιπτώσεις σεξουαλικής βίας εναντίον των συμμετεχόντων μας στο πλοίο-φυλακή, στον δρόμο προς το λιμάνι του Άσντοντ, όπου ξυλοκοπήθηκαν ξανά.
❌Πολλοί άνθρωποι με σπασμένα πλευρά, πολλοί άνθρωποι με σπασμένα οστά, χέρια, κλείδες, πλευρά. Μιλάμε για τέρατα, μιλάμε για ένα γενοκτονικό κράτος που απολαμβάνει τη βία.
🪡Που απολαμβάνει να βασανίζει ανθρώπους, που χρησιμοποιεί βιασμό και συστηματική σεξουαλική βία εναντίον Παλαιστινίων, αλλά και εναντίον των μελών του στολίσκου μας.
✊Αυτό πρέπει να σταματήσει. Δεν μπορούμε να δεχτούμε μια χώρα που πιστεύει ότι το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο δεν ισχύει γι’ αυτήν. Δεν μπορούμε να δεχτούμε μια χώρα που απανθρωποποιεί τους ανθρώπους σε τέτοιο βαθμό ώστε να τα κάνει αυτά και ακόμα εμείς να πρέπει να πούμε, όσο οδυνηρό κι αν είναι να το βλέπουμε και να το λέμε.
🧶Όλα όσα έκαναν στους συμμετέχοντές μας πριν από τρεις εβδομάδες, με εμάς, και τώρα στους 428 που μόλις έφτασαν, είναι ακόμη ένα μικρό μέρος απ’ όσα κάνουν στους Παλαιστίνιους.
‼️Στην ίδια φυλακή Kitziot εκπαιδεύουν σκυλιά να βιάζουν Παλαιστίνιους. Βγάζουν τα μάτια ανθρώπων, τους σκοτώνουν και τους πετούν σε μαζικούς τάφους. Πρέπει να σταματήσουμε αυτήν την τρομοκρατική χώρα. Πρέπει να σταματήσει όχι μόνο ο Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ, είναι απλώς σύμπτωμα ενός άρρωστου, άρρωστου, γεμάτου μίσος ιδεολογικού σιωνισμού.
🌩️Πρέπει να σταματήσουμε τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, πρέπει να σταματήσουμε τον Μπεζαλέλ Σμότριτς. Πρέπει να σταματήσουμε όλους αυτούς τους τρομοκράτες που κυβερνούν ένα κατοχικό αποικιακό κράτος. Πρέπει να σταματήσουν. Θα το φτάσουμε αυτό όπου είναι αναγκαίο.
🎇Και οι 428 άνθρωποι εδώ κάνουν τις ιατρικές εξετάσεις τους. Συντάσσουμε αναφορές. Όλα αυτά θα γίνουν νομικές υποθέσεις. Αυτό θα πάει στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, στο Διεθνές Δικαστήριο της Δικαιοσύνης.
📍Αυτό πρέπει να πάει παντού. Ο κόσμος πρέπει να εξεγερθεί.
👀Μετέφεραν τρόφιμα και φάρμακα μαζί, μετέφεραν βρεφικό γάλα και βιάστηκαν από στρατιώτες.
Από τέρατα
Μην το αποδεχτείτε. Πρέπει. Και πρέπει να εξεγερθούμε, πρέπει να κάνουμε επανεκκίνηση, πρέπει να βγούμε στους δρόμους.
✏️Μην αφήσετε αυτό να κανονικοποιηθεί, μην αφήσετε αυτό να κανονικοποιηθεί. Γιατί όταν το κανονικοποιούμε με τους συμμετέχοντές μας, απλώς αποδεχόμενοι αυτό, επειδή τα πράγματα για τους Παλαιστίνιους θα είναι πάντα πολύ, πολύ χειρότερα.
⛔️Πρέπει να τους σταματήσουμε. Επιτέλους στριμώχνονται για όσα κάνουν. Τόσες χώρες τους επιπλήττουν, τόσες χώρες καταδικάζουν τις πράξεις τους.
💲Αλλά πολλές από αυτές τις χώρες μένουν στα λόγια, γιατί δεν εφαρμόζουν καμία κύρωση και πρέπει να σταματήσουν τη συνενοχή τους. Βγείτε στους δρόμους.
🌓Πιέστε τις κυβερνήσεις. Αυτή τη στιγμή, ναι, άνθρωποι θα ξεφύγουν από εκείνη την κόλαση.
🔍Αλλά 9.000 Παλαιστίνιοι βρίσκονται εκεί και 400 από αυτούς είναι παιδιά.
🕛Πρέπει να τους σταματήσουμε.
Σας παρακαλώ.
Εξεγερθείτε, σας παρακαλώ.
**********************************************************************************
Αξίζει να θυμίσουμε ότι οι καταγγελίες του Thiago Ávila δεν έρχονται σε πολιτικό κενό. Εχουν προηγηθεί σοβαρότατες αποκαλύψεις και διεθνείς καταγραφές που σκιαγραφούν ένα ανατριχιαστικό μοτίβο συστηματικής βίας.
➤ Χαρακτηριστικό είναι το συγκλονιστικό άρθρο του Nicholas Kristof στους The New York Times με τίτλο «The Silence That Meets the Rape of the Palestinians», όπου καταγράφονται μαρτυρίες Παλαιστινίων ανδρών, γυναικών και παιδιών για συστηματική σεξουαλική βία από δεσμοφύλακες, στρατιώτες, εποίκους και ανακριτές της Shin Bet.
Ο Kristof — που ασφαλώς δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ούτε «αντισιωνιστής» ούτε «ακραίος επικριτής» του Ισραήλ — περιγράφει ένα οργανωμένο σύστημα ταπείνωσης και τρομοκράτησης. Εκθέσεις του ΟΗΕ κάνουν λόγο για «standard operating procedures», δηλαδή πρακτικές που έχουν μετατραπεί σε κανονικοποιημένη ρουτίνα μέσα στο καθεστώς κατοχής. Παράλληλα, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως το Euro-Med Human Rights Monitor μιλούν ανοιχτά για «συστηματική σεξουαλική βία» ως τμήμα κρατικής πολιτικής καταστολής.
Οι μαρτυρίες προκαλούν σοκ: βιασμοί με αντικείμενα, ξυλοδαρμοί στα γεννητικά όργανα, επιθέσεις σκύλων σε κρατούμενους, δημόσιοι εξευτελισμοί μπροστά σε κάμερες και βασανιστήρια που αποσκοπούν όχι μόνο στη φυσική εξόντωση αλλά και στη συντριβή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Και ενώ όλα αυτά καταγράφονται πλέον δημόσια, ο ακροδεξιός υπουργός «Εθνικής Ασφάλειας» Itamar Ben-Gvir έφτασε στο σημείο να δηλώσει προκλητικά ότι «ο βιασμός κρατουμένων είναι νόμιμος όσο εξάγονται πληροφορίες», αποκαλύπτοντας με κυνικό τρόπο τη βαθιά σήψη και βαρβαρότητα που διαπερνά τον κρατικό μηχανισμό του Ισραήλ.
Την ίδια στιγμή, ακόμη και μέσα στο ίδιο το Ισραήλ, γυναίκες σπάνε τη σιωπή τους και καταγγέλλουν τελετουργικές, σαδιστικές σεξουαλικές κακοποιήσεις με εμπλεκόμενα πολιτικά και θρησκευτικά πρόσωπα. Μαρτυρίες που αποκαλύπτουν ένα πλέγμα συγκάλυψης, εξουσίας και ακραίας βίας πίσω από το προσωπείο της λεγόμενης «μοναδικής δημοκρατίας της Μέσης Ανατολής».
Η σιωπή της «πολιτισμένης Δύσης» απέναντι σε όλα αυτά δεν είναι ουδετερότητα. Είναι συνενοχή.



«Σε άλλους έκαναν ενέσεις με άγνωστα ηρεμιστικά. Ναι, μας βασάνισαν.
Είχαμε 12 περιπτώσεις σεξουαλικής βίας.
Ναι, υπέστην σεξουαλική επίθεση.
Στον θάλαμο, 5 άντρες με χτυπούσαν και μου συνέθλιψαν το πρόσωπο.
Μας έσπασαν τα κόκαλα, αλλά δεν έσπασαν την ψυχή μας.»
H σοκαριστική αφήγηση της Αυστραλής ακτιβίστριας Juliet Lamont, μετά την απελευθέρωσή της και την άφιξή της στην Κωνσταντινούπολη:
«Ήμουν σε ένα από τα πλοία-φυλακές όπου 180 άτομα δέχονταν συστηματικά ξυλοδαρμούς και κακοποιήσεις. Είχαμε 40 άτομα με σπασμένα πλευρά.
Είχαμε 12 περιπτώσεις σεξουαλικής βίας.
Είχαμε ανθρώπους που δέχτηκαν ηλεκτροσόκ με taser στο πρόσωπο.
Σε άλλους έκαναν ενέσεις με άγνωστα ηρεμιστικά.
Ναι, μας βασάνισαν.
Με έβαλαν κάτω, με έδεσαν με πλαστικά δεματικά.
Έριξαν τόσο πολύ νερό από πάνω μου για μια ώρα που νόμιζα ότι θα πνιγώ.
Υπέστην σεξουαλική επίθεση σε αυτό το είδος «τρένου βασανιστηρίων».
Στον θάλαμο 5 άντρες με χτυπούσαν και μου συνέθλιψαν το πρόσωπο.
Και μετά αυτό συνεχίστηκε για όλη την ώρα, είτε στο σκάφος-φυλακή είτε εκεί που μας πήγαν στο Ασντόντ.
Ήταν μια αμείλικτη, πολύ στοχευμένη και πολύ καλά σχεδιασμένη εκστρατεία βίας, ώστε να μην επιστρέψουμε.
Αλλά ξέρετε, μας έσπασαν τα κόκαλα, αλλά δεν έσπασαν την ψυχή μας.
Και τώρα που τους γνώρισα, ξέρω ότι δεν έχουν ψυχή.
Επομένως, είμαστε πολύ πιο δυνατοί από αυτούς.
Ζήτω η ελεύθερη Παλαιστίνη!»