Του Γιώργη Γιαννακέλλη

«Ο Βορίδης εμφανίστηκε στον ακροδεξιό χώρο πριν από το 1980. Τέσσερα χρόνια μετά ο Βορίδης εκλέγεται πρόεδρος της νεολαίας ΕΠΕΝ (το κόμμα που ίδρυσε ο Παπαδόπουλος το 1983 από τον Κορυδαλλό)…
Σε μια θυελλώδη συνεδρίαση, στις 15 Μαρτίου 1985, ο Μ. Βορίδης διαγράφεται από το σύλλογο φοιτητών της Νομικής λόγω της ακροδεξιάς του δράσης (…).

Μερικούς μήνες μετά, ο διαγραμμένος επικεφαλής ομάδας “ΕΠΕΝιτών” πολιόρκησε τη Νομική με τσεκούρια και σιδηρολοστούς.

Το 1994 ο Μ. Βορίδης ιδρύει το “Ελληνικό Μέτωπο”, ενώ λίγο μετά εκδίδει την εφημερίδα “Ελληνικές Γραμμές”. Στο κόμμα μετέχουν η νεοφασιστική ΕΝΕΚ, αλλά και πολλά στελέχη της ΕΠΕΝ. Αγαπημένος του στόχος οι μετανάστες, κυρίως οι Αλβανοί (…).

Στις 18 Οκτωβρίου 1997, ο Λεπέν αναγνώρισε το “Ελληνικό Μέτωπο”.
Το 2005, λίγο πριν το “Ελληνικό Μέτωπο” προσχωρήσει στο ΛΑ.Ο.Σ., ο Βορίδης έκανε επίδειξη της ισχύος του φέρνοντας τον Λεπέν στην Αθήνα για να παραστεί στο γάμο του. Κουμπάρος στην πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής του κ. Βορίδη ένας άλλος Γάλλος ακροδεξιός, ο αντιπρόεδρος του Front National, ο Καρλ Λανγκ».

Με το παραπάνω κείμενο μας συστήνει τον Μάκη Βορίδη και μας γνωστοποιεί την πολιτική του διαδρομή μια φυλλάδα «υπεράνω υποψίας» για αντιδεξιό προσανατολισμό. Μιλάμε για την «Καθημερινή», (14.10.2007).

Η σημερινή κατάληξη του Μ. Βορίδη είναι γνωστή, όπως γνωστό είναι επίσης ότι η Ν.Δ αποτελεί την κολυμπήθρα του Σιλωάμ για να σταδιοδρομήσουν πολιτικά μια σειρά φασιστοειδή.

Να μιλήσουμε και για «φρέσκα κουλούρια».

Ο Μάκης Βορίδης βρίσκεται σήμερα στο επίκεντρο μιας υπόθεσης που αποκαλύπτει με τον πιο ωμό τρόπο τον τρόπο λειτουργίας του καθεστώτος Μητσοτάκη. Η δικογραφία για το σκάνδαλο των παράνομων επιδοτήσεων του ΟΠΕΚΕΠΕ φωτίζει ένα πλέγμα σχέσεων, παρεμβάσεων και εξυπηρετήσεων που παραπέμπει σε οργανωμένη λεηλασία δημόσιων και ευρωπαϊκών πόρων.

Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει η μαρτυρία του Γρηγόρη Βάρρα, προέδρου του ΟΠΕΚΕΠΕ το 2020, ο οποίος απομακρύνθηκε από τη θέση του έπειτα από απαίτηση του τότε υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Μάκη Βορίδη. Και σαν να μην έφτανε αυτό, αμέσως μετά την καρατόμησή του βρέθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου ως συνεργάτης της κυβέρνησης. Ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του.

Όπως έχουμε ήδη γράψει, η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ αποτελεί τον καθρέφτη της σήψης ενός συστήματος εξουσίας που αντιμετωπίζει το δημόσιο χρήμα σαν λάφυρο, τα ευρωπαϊκά κονδύλια σαν ιδιοκτησία του και τη λογοδοσία σαν ενοχλητικό εμπόδιο που πρέπει να παρακαμφθεί.

Δεν είναι τυχαίο ότι στο Ηράκλειο ο πρώην υπουργός βρέθηκε αντιμέτωπος με τη λαϊκή οργή, δεχόμενος επίθεση με αυγά ενώ γευμάτιζε με την οικογένεια και φίλους του. Η κοινωνική αγανάκτηση δεν γεννιέται στο κενό. Τροφοδοτείται από την αίσθηση ότι οι ισχυροί απολαμβάνουν μια μόνιμη ασυλία, όσο σοβαρές κι αν είναι οι καταγγελίες που τους βαραίνουν.

Και βέβαια, αν κάποιος αναζητά ένα ακόμη πιο χαρακτηριστικό δείγμα πολιτικής υποταγής στο μητσοτακικό παρακράτος, αρκεί να θυμηθεί τη στάση του ίδιου του Βορίδη στην υπόθεση των υποκλοπών.

Ο άνθρωπος που σήμερα εμφανίζεται ως θεματοφύλακας των θεσμών και πρόεδρος της Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος είχε ενημερωθεί ήδη από τον Ιούλιο του 2023, με επίσημη συστημένη επιστολή της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, ότι υπήρξε στόχος του κατασκοπευτικού λογισμικού Predator.

Κι όμως.

Δεν ζήτησε να πληροφορηθεί το περιεχόμενο της δικογραφίας. Δεν απαίτησε να εντοπιστούν και να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι. Δεν διεκδίκησε ούτε καν το στοιχειώδες δικαίωμα ενός θύματος να γνωρίζει ποιος το παρακολουθούσε και γιατί.

Ακόμη περισσότερο, απουσίασε από τη σχετική δίκη στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, γεγονός που συνέβαλε στο να αθωωθούν οι κατηγορούμενοι για την παράνομη πρόσβαση σε σύστημα πληροφοριών.

Πρόκειται για μια στάση που δύσκολα μπορεί να ερμηνευτεί ως αδιαφορία. Μοιάζει περισσότερο με πολιτική επιλογή. Με μια βαθιά υπόκλιση προς το σύστημα που οικοδόμησε το σκάνδαλο των υποκλοπών και φρόντισε να μην λογοδοτήσει κανείς γι’ αυτό.

Και κάπως έτσι φτάνουμε στο σημερινό παράδοξο.

Ένας πολιτικός που το όνομά του εμφανίζεται σε μια δικογραφία για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, ένας πολιτικός που ως θύμα του Predator δεν ζήτησε ποτέ να μάθει ποιος τον παρακολουθούσε, ένας πολιτικός που προτίμησε τη σιωπή από τη διεκδίκηση της αλήθειας, εμφανίζεται τώρα ως ο κατάλληλος άνθρωπος για να προεδρεύσει της Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος.

Τελικά, ίσως να είναι πράγματι ο καταλληλότερος.

Γιατί σε ένα καθεστώς που μετατρέπει την ατιμωρησία σε κανόνα και τη συγκάλυψη σε κυβερνητική μέθοδο, ο Βορίδης δεν είναι η εξαίρεση.

Είναι το ιδανικό του σύμβολο.