Όταν η πένα υπηρετεί την εξουσία: Η εκκωφαντική σιωπή Γιαννακίδη και Κανέλλη για το Ισραήλ και η υστερία τους απέναντι στον Ρουβίκωνα

Jun 30, 2026 | ΜΜΕ, Πολιτική, Πρόσωπα | 0 comments

Του Γιώργη Γιαννακέλλη

Υπάρχουν δημοσιογράφοι που ενοχλούνται από την αδικία.

Και υπάρχουν κι εκείνοι που ενοχλούνται μόνο όταν η αδικία στρέφεται εναντίον των ισχυρών.

Ο Κώστας Γιαννακίδης και ο Ηλίας Κανέλλης φαίνεται πως ανήκουν στη δεύτερη κατηγορία.

Όταν οι ακτιβιστές του Global Sumud Flotilla επέστρεψαν από την ισραηλινή κράτηση καταγγέλλοντας εξευτελισμούς, ψυχολογική βία, ξυλοδαρμούς, στέρηση νερού και άλλες μορφές κακομεταχείρισης, οι δύο τιμητές της δημοκρατίας δεν βρήκαν χώρο ούτε για μια αράδα. Ούτε μια λέξη που να ζητά διερεύνηση των καταγγελιών. Ούτε μια υποψία ευαισθησίας. Λες και δεν συνέβη απολύτως τίποτα.

Η σιωπή τους δεν ήταν δημοσιογραφική αβλεψία.

Ήταν πολιτική επιλογή.

Γιατί όταν ο θύτης είναι το κράτος του Ισραήλ, η πένα βαραίνει, οι λέξεις στερεύουν και η «αντικειμενικότητα» μετατρέπεται σε βολική αφωνία.

Αρκούσε, όμως, ο Ρουβίκωνας να πραγματοποιήσει μια «αντισιωνιστική περιπολία» στη Θεσσαλονίκη για να ξαναβρούν τη φωνή τους.

Και τι φωνή…

Ο Κώστας Γιαννακίδης έφτασε να συνδέει μια πολιτική παρέμβαση με τα πιο σκοτεινά εγκλήματα της Κατοχής, επιστρατεύοντας το Ολοκαύτωμα, τα αντιεβραϊκά πογκρόμ και κάθε ιστορικό συμβολισμό που θα μπορούσε να προκαλέσει αποστροφή.

Ο Ηλίας Κανέλλης δεν έμεινε πίσω. Στις στήλες των «Νέων» ανακάλυψε μια «επικοινωνιακή ΟΠΛΑ ή 17 Νοέμβρη», είδε «κυνηγητό Εβραίων», «μαύρα μπλουζάκια», «ναζιστικά πογκρόμ» και κάθε πιθανό εφιάλτη που μπορούσε να χωρέσει σε ένα άρθρο γνώμης.

Η υπερβολή δεν ήταν ατύχημα.

Ήταν η συνειδητή προσπάθεια να ταυτιστεί η αλληλεγγύη προς την Παλαιστίνη με τον αντισημιτισμό.

Πρόκειται για ένα παλιό, φθαρμένο αλλά ιδιαίτερα χρήσιμο επικοινωνιακό τέχνασμα. Όποιος καταγγέλλει την πολιτική του ισραηλινού κράτους βαφτίζεται περίπου ύποπτος αντισημίτης. Όποιος μιλά για τη Γάζα, πρέπει πρώτα να αποδείξει ότι δεν είναι… ναζί.

Έτσι λειτουργεί η προπαγάνδα.

Δεν απαντά στα επιχειρήματα. Δαιμονοποιεί αυτόν που τα διατυπώνει.

Το εντυπωσιακό είναι ότι οι ίδιοι άνθρωποι που βλέπουν παντού «πογκρόμ» όταν διαδηλώνουν αλληλέγγυοι στην Παλαιστίνη, δεν έδειξαν την παραμικρή αγωνία για τις καταγγελίες όσων βρέθηκαν στα χέρια των ισραηλινών αρχών.

Καμία οργή.

Καμία αγανάκτηση.

Καμία απαίτηση να δοθούν απαντήσεις.

Μόνο σιωπή.

Μια σιωπή που ακούγεται πιο δυνατά από χίλια άρθρα.

Γιατί η δημοσιογραφία δεν αποκαλύπτεται μόνο από όσα γράφει.

Αποκαλύπτεται κυρίως από όσα επιλέγει να θάψει.

Ο Γιαννακίδης και ο Κανέλλης δεν είναι υποχρεωμένοι να συμφωνούν με τον Ρουβίκωνα.

Είναι όμως υποχρεωμένοι, αν θέλουν να επικαλούνται τη δημοσιογραφική δεοντολογία, να δείχνουν την ίδια ευαισθησία απέναντι σε κάθε παραβίαση δικαιωμάτων, ανεξάρτητα από το ποιος την διαπράττει.

Όταν η πένα μετατρέπεται σε ασπίδα των ισχυρών και σε ρόπαλο απέναντι στους αδύναμους, παύει να υπηρετεί την ενημέρωση.

Υπηρετεί την εξουσία.

Και αυτό δεν είναι δημοσιογραφία.

Είναι πολιτική στράτευση με δημοσιογραφική ταυτότητα.

Υ.Γ. Στη δημοσιογραφία υπάρχουν στιγμές που η σιωπή είναι πιο αποκαλυπτική από τα πρωτοσέλιδα. Ιδίως όταν οι «υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» χάνουν ξαφνικά τη φωνή τους κάθε φορά που στο εδώλιο των καταγγελιών βρίσκεται το κράτος του Ισραήλ.

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Νοεμβριανά 1916: Αίμα, τρομοκρατία και τα παζάρια των μεγάλων δυνάμεων

Του Γιώργου Κ. Καββαδία Τα Νοεμβριανά του 1916 αποτέλεσαν μία από τις πιο αιματηρές κορυφώσεις του Εθνικού Διχασμού. Η απόβαση των δυνάμεων της Αντάντ στον Πειραιά και οι συγκρούσεις με τον ελληνικό στρατό και τους βασιλικούς επιστράτους ακολουθήθηκαν από ένα κύμα...

«Ράδιο Αρβύλα»: Όταν η πολιτική σάτιρα γίνεται ενοχλητική για την εξουσία και μέρος του μιντιακού παιχνιδιού

Οι «Ράδιο Αρβύλα» έχουν διανύσει μια μακρά και πολυκύμαντη διαδρομή στα ελληνικά τηλεοπτικά πράγματα. Ασφαλώς και δεν ήταν όλα ρόδινα, ούτε όλες οι επιλογές τους έμειναν έξω από το πεδίο της κριτικής. Από την υπόθεση Στάθη μέχρι τις περιπτώσεις όπου η εκπομπή...

Η κρατική καταστολή σε δράση: Χτες, τα «παλικάρια» της ένστολης αλητείας ξαναχτύπησαν! (Βίντεο)

Αυτό που πρέπει να τονίσουμε αρχικά είναι αυτό που τονίσαμε και σε περασμένη ανάρτησή μας. Οτι κατέρρευσαν με πάταγο οι απαγορεύσεις χουντικής έμπνευσης κυβέρνησης και πρύτανη Χατζηγεωργίου. Θα πάθαιναν, όμως, στερητικό σύνδρομο τα «παλικάρια» της ένστολης αλητείας,...

Όταν η θρησκευτική τυπολατρία δεν σέβεται ούτε τον θάνατο ενός παιδιού…

Οταν η αναλγησία ρασοφόρων και η προσκόλληση στους τύπους παίρνουν τέτοιες διαστάσεις, ώστε ακόμη και οι λέξεις μοιάζουν φτωχές για να την περιγράψουν. Ένα μικρό παιδί στην Κρήτη χάνει τη ζωή του με τραγικό τρόπο, αφού κατάπιε βενζίνη. Μια οικογένεια βυθίζεται στο...

Ηταν 20 χρονών. Τον έλεγαν Μιχάλη Μυρογιάννη. Τον δολοφόνησε εν ψυχρώ σαν σήμερα το ΄73 ο Ντερτιλής (Βίντεο)

Βρέθηκε σε δύσκολη εποχή. Ασφυκτιούσε. Αγωνιούσε και αγωνιζόταν. Πάλευε να απαλλαγεί από τον βραχνά που του στερούσε το χαμόγελο, από την φασιστική μαυρίλα που καταπλάκωνε την καθημερινότητα του και την χώρα.  Τον έλεγαν Μιχάλη Μυρογιάννη. Μετρούσε μόνο 20 χρόνια...

Δημήτρης Γκόγκος (Μπαγιαντέρας). Ο κομμουνιστής λαϊκός συνθέτης

Σαν σήμερα, το 1985, φεύγει απ’ την ζωή ένας από τους πιο σπουδαίους ρεμπέτες ερμηνευτές, οργανοπαίκτες και συνθέτες, ο κομμουνιστής Δημήτρης Γκόγκος ή Μπαγιαντέρας. Βροντούν κι αστράφτουν, πέρα ως πέρα,τα δοξασμένα μας βουνάκαι μια φωνή αντηχεί στη σφαίρατο “Χαίρε,...

Σαν σήμερα λήγει η μάχη του Σομ, η οποία έχει μείνει στην ιστορία ως η φονικότερη μάχη του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου.

Ηταν σαν σήμερα 18 Νοέμβρη του 1916, όταν έληξε η μάχη του Σομ, που έχει μείνει στην ιστορία ως η φονικότερη μάχη του Α’ Παγκοσμίου ιμπεριαλιστικού Πολέμου, και της ανθρωπότητας, μαζί με αυτή του Βέρντεν. Η μάχη ξεκίνησε την 1η Ιούλη 1916 και έληξε στις 18 Νοέμβρη του...

Όταν η δημοσιογραφία μετατρέπεται σε δελτίο Τύπου των υπηρεσιών ασφαλείας…

Του Γιώργη Γιαννακέλλη Ποιος γράφει τελικά τις ειδήσεις; Οι δημοσιογράφοι ή οι μυστικές υπηρεσίες; Ενημέρωση με «σφραγίδα» ασφαλείας: Τα ερωτήματα που δεν τέθηκαν ποτέ Υπάρχουν ορισμένα δημοσιεύματα που δεν προκαλούν εντύπωση τόσο για αυτά που γράφουν, όσο και για...

«Θέλουμε να σπουδάζουμε με γαλήνη και ηρεμία» – Όταν η χούντα επιστράτευε ακόμη και τον φοιτητικό Τύπο για την προπαγάνδα της!

Ένα ιστορικό πρωτοσέλιδο, δύο ημέρες μετά την αιματοβαμμένη εξέγερση του Πολυτεχνείου, αποκαλύπτει τον μηχανισμό προπαγάνδας της δικτατορίας στα πανεπιστήμια. Πίσω από τη φοιτητική εφημερίδα «Φοιτητής» βρίσκονταν η ΚΥΠ και το Γ΄ Σώμα Στρατού! Ένα αποκαλυπτικό ιστορικό...

Predator: Πέντε χρόνια μετά, το παρακράτος των υποκλοπών εξακολουθεί να ζητάει απαντήσεις!

Ο μαύρος Νοέμβρης του 2021 για την ΕΥΠ και ο σκοτεινός Νοέμβρης του 2026 για την εισαγγελική διερεύνηση. Όταν ακόμη και στελέχη των μυστικών υπηρεσιών βρίσκονται στο στόχαστρο του Predator, το ερώτημα δεν είναι απλώς ποιος παρακολουθούσε ποιον. Είναι ποιος είχε τη...

Επιλεγμένα Video