Υπάρχουν αποκαλύψεις που ξεσκεπάζουν μέσα σε λίγες γραμμές όλη την υποκρισία του συστήματος. Το αποκλειστικό ρεπορτάζ των Financial Times είναι μία από αυτές.

Ενώ οι κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ διακηρύσσουν ότι οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας αποτελούν «όπλο» για την οικονομική της αποδυνάμωση, ένα σημαντικό τμήμα του ελληνικού εφοπλιστικού κεφαλαίου συνεχίζει να αποκομίζει τεράστια κέρδη ακριβώς από τη μεταφορά του ρωσικού πετρελαίου.

Σύμφωνα με την έρευνα των Financial Times, οι ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες έχουν εισπράξει τουλάχιστον 3,8 δισεκατομμύρια δολάρια από τη μεταφορά ρωσικού αργού πετρελαίου από τον Ιούλιο του 2023 μέχρι σήμερα. Η ανάλυση βασίστηκε σε στοιχεία των Kpler, Argus Media (τιμές) και του International Maritime Organization (IMO) (ιδιοκτησία πλοίων) .

Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά:

Η Dynacom Tankers του Γιώργου Προκοπίου εμφανίζεται με έσοδα περίπου 915 εκατ. δολάρια.
Η Olympic Shipping του Ομίλου Ωνάση ακολουθεί με περίπου 404 εκατ. δολάρια.
Οι Stealth Maritime και Polembros Shipping ξεπερνούν τα 200 εκατ. δολάρια η καθεμία.

Από τις 20 εταιρείες με τα μεγαλύτερα έσοδα από τη μεταφορά ρωσικού πετρελαίου, οι οκτώ είναι ελληνικές.

Το ακόμη πιο αποκαλυπτικό στοιχείο είναι ότι τα ελληνόκτητα δεξαμενόπλοια αντιστοιχούν περίπου στο 20% του λεγόμενου “shadow fleet” που εξυπηρετεί το ρωσικό πετρέλαιο, ενώ μόλις τον Μάη μετέφεραν περίπου το 15% των ρωσικών εξαγωγών αργού.

Οι κυρώσεις ως… επιχειρηματικό μοντέλο

Η εικόνα αυτή αποκαλύπτει μια βασική αντίφαση του δυτικού συστήματος κυρώσεων.

Οι κυρώσεις παρουσιάζονται ως εργαλείο πίεσης προς τη Ρωσία. Στην πράξη, όμως, δημιουργούν νέες επιχειρηματικές ευκαιρίες για όσους διαθέτουν τον απαραίτητο στόλο, το κεφάλαιο και τις διεθνείς διασυνδέσεις. Το εμπόριο δεν σταματά· απλώς γίνεται ακριβότερο και συχνά πιο κερδοφόρο.

Όπως επισημαίνουν οι Financial Times, η μεταφορά του ρωσικού πετρελαίου εξακολουθεί να επιτρέπεται όταν τηρείται το πλαίσιο του πλαφόν τιμής της G7, ενώ η εφαρμογή των κανόνων έχει δεχθεί έντονη κριτική ως ανεπαρκής.

Η «εθνική γραμμή» και τα ταξικά συμφέροντα

Την ώρα που η ελληνική κυβέρνηση στηρίζει την πολιτική των κυρώσεων και ζητά από την κοινωνία να αποδεχθεί το κόστος της ενεργειακής κρίσης, του πληθωρισμού και της ακρίβειας, ένα ισχυρό τμήμα του εφοπλιστικού κεφαλαίου συνεχίζει να αποκομίζει τεράστια κέρδη από το ίδιο εμπόρευμα που υποτίθεται ότι αποτελεί στόχο του οικονομικού πολέμου.

Αυτή είναι η πραγματική «εθνική ενότητα» που επικαλούνται οι κυρίαρχες ελίτ.

Οι εργαζόμενοι πληρώνουν ακριβότερη ενέργεια, καύσιμα, τρόφιμα και μεταφορές, ενώ οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι αξιοποιούν κάθε διεθνή κρίση για να αυξήσουν την κερδοφορία τους.

Εκεί όπου υπάρχει κέρδος

Το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο δεν λειτουργεί με κριτήριο τον «πατριωτισμό», ούτε τις γεωπολιτικές διακηρύξεις των κυβερνήσεων.

Λειτουργεί με μοναδικό γνώμονα το ποσοστό κέρδους.

Εκεί όπου υπάρχουν υψηλότεροι ναύλοι, μεγαλύτερες αποδόσεις και ευκαιρίες συσσώρευσης κεφαλαίου, εκεί κατευθύνεται και η επιχειρηματική δραστηριότητα, είτε πρόκειται για πολεμικές συγκρούσεις είτε για διεθνείς κυρώσεις.

Το ρεπορτάζ των Financial Times δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη οικονομική είδηση. Φωτίζει μια βαθύτερη πραγματικότητα: στον καπιταλισμό ακόμη και οι κυρώσεις μετατρέπονται σε μηχανισμό αναδιανομής κερδών υπέρ των ισχυρότερων οικονομικών παικτών, ενώ το κόστος μεταφέρεται στην κοινωνική πλειοψηφία.