Τη στάση μας απέναντι στο νέο αστικοφιλελεύθερο μόρφωμα που επιχειρεί να συγκροτήσει ο Αλέξης Τσίπρας την έχουμε διατυπώσει εδώ και καιρό. Δεν τρέφουμε αυταπάτες για τον πολιτικό του προσανατολισμό, ούτε για τα διαπιστευτήρια που επιδιώκει να προσφέρει εκ νέου στο οικονομικό και πολιτικό κατεστημένο. Άλλωστε, το είχαμε επισημάνει στην ανάρτησή μας «Η “ΕΛ.ΑΣ.” του Τσίπρα και τα διαπιστευτήρια προς το σύστημα».
Σήμερα έρχεται ένα ακόμη στοιχείο να επιβεβαιώσει αυτή την εκτίμηση.
Η ιστοσελίδα του Documento αποκαλύπτει ότι η συνταξιούχος δικαστικός Μαρία Λεπενιώτη, η οποία συνυπογράφει την ιδρυτική διακήρυξη της «Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης», ήταν μέλος της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου που, με την απόφαση 1/2023, άνοιξε τον δρόμο στα funds και στους servicers να προχωρούν σε πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας. Όπως επισημαίνει το δημοσίευμα, η θετική ψήφος της συνέβαλε στη νομιμοποίηση των καταχρηστικών πρακτικών σε βάρος των χιλιάδων «κόκκινων» δανειοληπτών, διευκολύνοντας τη λεηλασία της λαϊκής περιουσίας.
Αν ισχύει ότι τα πρόσωπα αποτυπώνουν και το πολιτικό στίγμα ενός εγχειρήματος, τότε η εικόνα γίνεται ολοένα και πιο καθαρή.
Μέχρι στιγμής, το παζλ της υποτιθέμενης «νέας προοδευτικής πρότασης» συμπληρώνεται με πρόσωπα που κάθε άλλο παρά παραπέμπουν σε ρήξη με το κυρίαρχο σύστημα. Για το υπουργείο Παιδείας φαίνεται να προορίζεται ο «ιστορικός», γνωστός αντικομμουνιστής, Νίκος Μαραντζίδης, ενώ για το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη προβάλλει το όνομα του Φώτη Παπαγεωργίου, πρώην υποδιοικητή της Αντιτρομοκρατικής και πρώην υποδιοικητή της ΕΥΠ.
Τώρα, σύμφωνα με όσα προκύπτουν, φαίνεται να βρίσκεται και η υποψήφια για το οικονομικό επιτελείο: μια δικαστικός που ταυτίστηκε με μια απόφαση η οποία αποτέλεσε σταθμό στην παράδοση της λαϊκής κατοικίας στα κοράκια των funds.
Όσοι περίμεναν ότι ο Αλέξης Τσίπρας ετοιμάζει ένα νέο αριστερό εγχείρημα, ίσως πρέπει να αναθεωρήσουν. Τα πρώτα ονόματα που στελεχώνουν το εγχείρημα δεν παραπέμπουν σε σύγκρουση με το σύστημα, αλλά σε πλήρη προσαρμογή στις απαιτήσεις του.
Τελικά, το ερώτημα δεν είναι αν το νέο μόρφωμα θα είναι «κεντροαριστερό» ή «προοδευτικό». Το ερώτημα είναι πόσο πιο καθαρά μπορεί να δείξει ότι φιλοδοξεί να αποτελέσει μια ακόμη εναλλακτική διαχείριση του ίδιου πολιτικού και οικονομικού καθεστώτος.
0 Comments