Πηγή: Κώστας Παπαδάκης
Ενα από τα βιβλία των διακοπών μου είναι ο “Πολεμικός Καπιταλισμός” του πολύ αγαπητού μου Πέτρου Παπακωνσταντίνου (εκδόσεις Τόπος 2026, εξώφυλλο στη Φωτο).
Πολύ αξιόλογο σε όλη του την έκταση, με ποταμούς πληροφοριών, στοιχείων, συσχετισμών και αναλύσεων.
Εντυπωσιακό όμως και το φινάλε του, τόσο από πραγματικής, όσο και από συμβολικής απόψεως.
Απολαύστε:
Σήμερα βρισκόμαστε σε μια άλλη ιστορική καμπή, όπου οι νέου τύπου αυτοκρατορίες, που οδηγούν την ανθρωπότητα σε έναν νέο κύκλο σφαγών και καταστροφών, εμφανίζονται ως παντοδύναμες, ενώ οι δυνάμεις που τις αντιστρατεύονται δεν είναι και στις καλύτερες μέρες τους.
Ωστόσο, στην ανθρώπινη ιστορία, όπως και στη φύση, η δύναμη και η αδυναμία είναι σχετικές έννοιες, όπως μας διδάσκει μια εντυπωσιακή ιστορία που μας ήρθε τον Μάρτιο του 2025 από την Κένυα…
Στην περίπτωση της Κένυας, η διαρκής επέκταση των γεωργικών καλλιεργειών στέρησε από τους ελέφαντες ζωτικής σημασίας βιοτόπους, με αποτέλεσμα τα άτυχα ζώα να υποχρεώνονται να περνούν από εκτάσεις με σπαρτά, καταστρέφοντάς τα.
Στα πρώτα χρόνια της χιλιετίας μας, ερευνητές και ακτιβιστές της οργάνωσης «Σώστε τους Ελέφαντες» παρατήρησαν ότι, κατά τόπους, κάποια δέντρα έμεναν άθικτα από την επέλαση των παχύδερμων. Ήταν εκεί όπου οι χωρικοί είχαν τοποθετήσει μελίσσια. Οι έρευνες που ακολούθησαν κατέληξαν, το 2007, σε εντυπωσιακά πορίσματα: οι ελέφαντες όχι μόνο φοβούνταν τις μέλισσες, αλλά έτρεχαν πανικόβλητοι να ειδοποιήσουν τα άλλα μέλη της αγέλης τους να κάνουν πίσω.
Μπορεί να δει κανείς αυτή τη διδακτική ιστορία και ως μεταφορά. Τα δισεκατομμύρια των μελισσών – των δημιουργών του κοινωνικού πλούτου – μπορούν να αναχαιτίσουν τα λιγοστά παχύδερμα της παγκόσμιας σκηνής. Αρκεί οι μέλισσες να γίνουν σμήνος”.
Με αυτά τα εντυπωσιακά κλείνει το βιβλίο ο Πέτρος. Προσυπογράφω.
Οι μέλισσες μπορούμε να νικήσουμε όχι μόνο τους λύκους (που τους νικήσαμε), αλλά ακόμα και τους ελέφαντες.
Το θέμα είναι όντως να γίνουμε σμήνος
0 Comments