Έχει γίνει ένας μικρός χαμός στο διαδίκτυο μετά την ανακοίνωση του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι, για λόγους «κοινωνικής και φυλετικής δικαιοσύνης», η κυβέρνησή του αποφάσισε να μειώσει τον ΦΠΑ στα προϊόντα περιόδου, δηλαδή στις σερβιέτες και τα ταμπόν, από το 24% στο 13%, με εφαρμογή από την 1η Γενάρη 2027.
Πέρα, όμως, από τα ειρωνικά σχόλια και το προφανές επικοινωνιακό περιτύλιγμα της πρωθυπουργικής εξαγγελίας, υπάρχει μια ουσιαστική αντίφαση στην κυβερνητική επιχειρηματολογία.
Μέχρι σήμερα, όταν τίθεται το ζήτημα της μείωσης του ΦΠΑ σε είδη ευρείας κατανάλωσης, η κυβερνητική απάντηση είναι περίπου στερεότυπη: «Δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος», ενώ παράλληλα επιστρατεύεται το επιχείρημα ότι μια τέτοια μείωση δεν θα περάσει στις τελικές τιμές για τον καταναλωτή.
Τώρα, όμως, ο ίδιος ο πρωθυπουργός ανακοινώνει ότι η μείωση του ΦΠΑ από το 24% στο 13% είναι εφικτή, κοινωνικά αναγκαία και μπορεί να προσφέρει ουσιαστική ανακούφιση σε μια κατηγορία προϊόντων πρώτης ανάγκης. Αλήθεια, τι άλλαξε; Ανακαλύφθηκε ξαφνικά κάποια νέα δημοσιονομική δυνατότητα; Και αν η μείωση του ΦΠΑ μπορεί να εφαρμοστεί στα προϊόντα περιόδου, γιατί αποκλείεται για άλλα βασικά αγαθά και είδη καθημερινής ανάγκης που εξακολουθούν να φορολογούνται με 24%;
Υπάρχει κάποια λογική εξήγηση γιατί η κοινωνική δικαιοσύνη εφαρμόζεται επιλεκτικά και με το σταγονόμετρο;
Γιατί η κοινωνική δικαιοσύνη δεν μπορεί να είναι μια ωραία φράση στις πρωθυπουργικές συνεντεύξεις και να εξαντλείται σε επιλεκτικές φορολογικές ελαφρύνσεις που συνοδεύονται από επικοινωνιακές τυμπανοκρουσίες.
Και φυσικά αυτή η κυβερνητική πρωτοβουλία μόνο σαρκαστικά μπορούσε να αντιμετωπιστεί από τους θαμώνες του διαδικτύου.
0 Comments