Δυο ειδήσεις των τελευταίων ημερών, που αν τις βάλεις δίπλα δίπλα, αποτυπώνουν μια χαρακτηριστική πλευρά της κοινωνικής και οικονομικής πραγματικότητας.
Η πρώτη αφορά την επεξεργασία των δηλώσεων «πόθεν έσχες» των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας από το Vouliwatch. Το 2019 ο συνολικός δηλωμένος πλούτος των «γαλάζιων» βουλευτών ανερχόταν σε περίπου 91 εκατομμύρια ευρώ. Το 2024 είχε φτάσει τα 217 εκατομμύρια! Μια αύξηση περίπου 138%.
Η δεύτερη είδηση έρχεται από την ΕΛΣΤΑΤ και αφορά τις πτωχεύσεις επιχειρήσεων. Το 2025 καταγράφηκαν 392 πτωχεύσεις βάσει δικαστικών αποφάσεων, έναντι μόλις 23 το 2024. Αύξηση 1.604,3% μέσα σε έναν χρόνο!
Βεβαίως, τα δύο μεγέθη δεν είναι άμεσα συγκρίσιμα ούτε αποδεικνύουν από μόνα τους αιτιώδη σχέση. Ούτε η αύξηση του συνολικού δηλωμένου πλούτου αποδεικνύει παράνομο πλουτισμό. Αλλά η παράθεση αυτών των στοιχείων γεννά ένα εύλογο πολιτικό ερώτημα.
Ποια κοινωνία διαμορφώνεται όταν, την ίδια περίοδο που ένα μεγάλο μέρος των μικρών επιχειρήσεων οδηγείται σε οικονομικό αδιέξοδο, η περιουσιακή εικόνα του κυβερνητικού πολιτικού προσωπικού παρουσιάζει τέτοια αύξηση;
Κι ύστερα ακούμε για την ανάπτυξη, την πρόοδο της οικονομίας και την επιτυχία του κυβερνητικού έργου.
Μόνο που η ανάπτυξη δεν μετριέται με τα εκατομμύρια που συγκεντρώνει το πολιτικό προσωπικό της εξουσίας, αλλά με το πώς ζει η κοινωνική πλειοψηφία.


0 Comments