Μείναμε άναυδοι διαβάζοντας σήμερα ένα σχόλιο του Ν. Κακαουνάκη στην φυλλάδα του. Πρέπει να είχε αρπάξει πολλές τσικουδιές όταν το έγραφε, γιατί δεν γίνεται αλλιώς να εξηγήσει κανείς πώς γίνεται ένας τόσο έμπειρος δημοσιοκάφρος να αυτοεξευτελίζεται, να καρφώνει για τσουτσέκι των Αμερικάνων πρώην αφεντικό του, να εκφράζει δημόσια τόση γλοιώδη συμπεριφορά απέναντι σε καπιταλιστή.
Και κατόρθωσε όλα αυτά ενώ επιδίωξη του ήταν να κράξει την Νίκη Τζαβέλα που ηγείται στο ευρωψηφοδέλτιο του ΛΑ.Ο.Σ.

Ας τα πάρουμε απ’ την αρχή παρακολουθώντας το δημοσίευμα του:

«Και για να πούμε εν συντομία τι μας χωρίζει τι απωθημένα έχουμε με την κ Τζαβέλα. Στις 11 Σεπτέμβρη του 2001 έγινε όπως θα θυμάστε η επίθεση στους Δίδυμους Πύργους στις ΗΠΑ. Χιλιάδες τα θύματα. Τότε εμείς στο “Καρφί” βάλαμε τίτλο “Οργή Θεού!”. Και γράφαμε για μερικά πράγματα που αφορούσαν την αισχρή πολιτική των Αμερικανών.

Τότε η κ. Τζαβέλλα ήταν στενή φίλη και συνεργάτις του Κόκκαλη και στενή φίλη και συνεργάτης της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα και των Αμερικανών.
Τότε κουμάντο έκανε ο πρώτος γραμματέας της πρεσβείας αφού δεν υπήρχε πρεσβευτής.

Δεν ξέρω με ποιο τρόπο η κ. Τζαβέλλα εκμεταλλεύτηκε το κλίμα του φόβου, του πανικού, της ανασφάλειας και είπε στον Κόκκαλα “Θα καταστραφείς οικονομικά και πολιτικά, αν δεν κλείσεις το Καρφί με αυτά που έδειξε και γράφει. Εγώ προσπαθώ να σου φτιάξω τις σχέσεις σου με τους Αμερικάνους και εσύ χρηματοδοτείς αυτή την φυλλάδα”».

Τι μας λέει μέχρι τώρα ο Κακαουνάκης; Ότι η Ν. Τζαβέλλα λειτουργούσε σαν εντεταλμένο όργανο της Αμερικανικής πρεσβείας η οποία δεν διστάζει να εκβιάζει ανοιχτά τον μεγαλύτερο ντόπιο πλουτοκράτη με την απειλή ότι αν δεν υπακούσει στις εντολές της θα τον καταστρέφει «οικονομικά και πολιτικά».

Πάμε παρακάτω παρακολουθώντας πάντα τα Κακαουνίστικα γραφόμενα:

«Ο Κόκκαλης δεν συμμερίστηκε τους φόβους της Τζαβέλλα. Η Τζαβέλλα όμως επέμεινε. Και ο Κόκκαλης τελικά έκανε το θέλημα της Τζαβέλλα και των Αμερικανών. Εδώ θα πρέπει να επαναλάβω ότι χρηματοδότης της εφημερίδας μ όταν το Καρφί ήταν καθημερινό ήταν ο Κόκκαλης.

Μαθαίνω, λοιπόν τι γίνεται και ψάχνω να βρω την κ. Τζαβέλλα. Τη βρήκα στην Βουλγαρία. Είχαμε μια μακρά τηλεφωνική συζήτηση. Εγώ της είπα ότι “θα ζητήσω συγγνώμη από τους Αμερικανούς. Ότι θα είμαι πιο διαλλακτικός, θα γίνω μέχρι και φιλοαμερικάνος και ότι εν πάση περιπτώσει δεν πρέπει η εφημερίδα να κλείσει”….».

Το απόγειο της ξευτίλας! Εδώ ο Κακαουνάκης μας ομολογεί ότι για να μην χάσει τα μπακίρια που τσέπωνε απ’ τον καπιταλιστή θα ζητούσε συγγνώμη απ’ τους Αμερικάνους, θα γινόταν διαλλακτικός μέχρι και φιλοαμερικάνος, μόνο κώλο ότι θα τους έστηνε αν του το ζητούσαν λεν μας λέει. (συγνώμη ρε παιδιά αλλά …).

Και συνεχίζει ο Ν.Κ με την κατάληξη της ιστορίας:

«Η ουσία όμως είναι ότι η κυρία δεν έκανε πίσω. Σε λίγες μέρες ο Κόκκαλης ανακοινώνει ότι σταματά τη χρηματοδότηση της εφημερίδας, Τι να κάνουμε; Κλείσαμε το καθημερινό Καρφί…».

Τα συμπεράσματα βγαίνουν μόνα τους. Ένα απόλυτα διεφθαρμένο σύστημα που το πολιτικό του προσωπικό λειτουργοί σαν οικιακοί βοηθοί των Αμερικάνων, δημοσιοκάφροι υπηρέτες της οικονομικής ολιγαρχίας, μια κατάσταση που βγάζει ασφυκτική μπόχα.

Και μιας και ξεκινήσαμε με Κακαουνάκη να κλείσουμε την ανάρτηση μας πάλι μ’ αυτόν γιατί η νοοτροπία του εκφράζει την πλειοψηφία των δημοσιογράφων.

Απευθυνόμενος λοιπόν στον πρώην χρηματοδότη του, του στέλνει το μαντάτο: «Και με την ευκαιρία να πω ότι είναι καιρός να τα βρούμε με τον Κόκκαλη, γιατί οι φίλοι πρέπει πάντα να βρίσκουν λύσεις. Να με φωνάξει και να λύσουμε τις όποιες διαφορές μας».
Που σε απλά ελληνικά είναι σαν να λέει: «Εντάξει ρε Σωκράτη, με πούλησες μια φορά αφού στο ζήτησαν οι Αμερικάνοι, αλλά αν με χρειαστείς πάλι εδώ είμαι για να σου κάνω τις βρόμικες δουλειές».

Πόσο δίκιο είχε ο ίδιος που κάποτε είχε πει ότι ο καλύτερος δημοσιογράφος έχει σκοτώσει την μάνα του!