Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος … μπορείς να αδιαφορήσεις; Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος … μπορεί να μην συγκινηθείς, να μην σφίξεις τα δόντια, να μην πλημυρίσεις ταξικό μίσος, να προσπεράσεις την επιθανάτια κραυγή που άφησε το τελευταίο θύμα του ταξικού πολέμου;
«Η κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου εκμηδένισε κάθε ίχνος επιβίωσής μου. Δεν μπορώ να βρω άλλο τρόπο αντίδρασης εκτός από ένα αξιοπρεπές τέλος, πριν αρχίσω να ψάχνω στα σκουπίδια για να επιβιώσω και γίνω βάρος στο παιδί μου», έγραψε στο τελευταίο του σημείωμα και αυτοπυροβολήθηκε ένας απόμαχος της δουλειάς σήμερα το πρωί στο Σύνταγμα.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος … θα εξακολουθείς να παρακολουθείς μοιρολατρικά τους δολοφόνους της τάξης μας να μας «σώζουν»;
Η κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου εκμηδένησε κυριολεκτικά την δυνατότητα επιβίωσης
μου που στηριζόταν σε μια αξιοπρεπή σύνταξη που επί 35 χρόνια εγώ μόνον
(χωρίς ενίσχυση κράτους) πλήρωνα γι’ αυτή.
Επειδή έχω μια ηλικία που δεν μου δίνει την ατομική δυνατότητα αντίδρασης (χωρίς βέβαια να αποκλείω
αν ένας Ελληνας έπαιρνε καλασνικωφ ο δεύτερος θα ήμουν εγώ ) δεν βρίσκω άλλη λύση από ένα αξιοπρεπές τέλος
πριν αρχίσω να ψάχνω στα σκουπίδια για την διατροφή μου.
Πιστεύω πώς οι νέοι χωρίς μέλλον , κάποια μέρα θα πάρουν τα όπλα και στην πλατεία συντάγματος
θα κρεμάσουν ανάποδα τους εθνικούς προδότες όπως έκαναν το 1945 οι Ιταλοί στον Μουσολίνι.
(πιάτσα Πορέτο του Μιλάνου).