1. Οι εκλογές της 6ης Μάη κατέγραψαν μια εκκωφαντική όσο και αντιφατική λαϊκή καταδίκη των κομμάτων ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑΟΣ, που υλοποίησαν από κυβερνητικές θέσεις την άγρια αντιλαϊκή επίθεση του κεφαλαίου, της ΕΕ και των Μνημονίων. Ο λαός αψήφησε τα τρομοκρατικά διλήμματα κι έριξε ένα τρανταχτό εκλογικό χαστούκι στα κόμματα που πρωτοστάτησαν στο «μαύρο μέτωπο». Στην καταδίκη αυτή συνέβαλε το μαζικό κίνημα των προηγούμενων χρόνων, με τα όριά του, αλλά και η παρέμβαση της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. Ο παραδοσιακός δικομματισμός, οι βασικοί πυλώνες της αστικής πολιτικής, δέχθηκαν ισχυρότατο πλήγμα και γι’ αυτό το σύστημα αναζητεί την ανασυγκρότησή του με νέα υλικά. Αξιοποιεί σε αυτή την κατεύθυνση και τις διάφορες «αντιμνημονιακές» δυνάμεις, χωρίς πολιτική ρήξης με το κεφάλαιο και την ΕΕ. Ιδιαίτερη προσπάθεια θα γίνει για την ενσωμάτωση δυνάμεων της Αριστεράς, στη βάση του κυβερνητισμού και της τάσης «πασοκοποίησής».
2. Το αποτέλεσμα των εκλογών δημιουργεί νέες δυνατότητες για αριστερή ανατρεπτική παρέμβαση, αλλά προκαλεί επίσης σοβαρότατους λόγους ανησυχίας για την πορεία των εξελίξεων. Η λαϊκή απαίτηση για αλλαγή της εφιαλτικής πορείας δεν χρωματίστηκε -όσο έντονα απαιτεί η ίδια η ποιότητα της επίθεσης- από αντικαπιταλιστικό και αντιΕΕ περιεχόμενο. Σε μεγάλο βαθμό χαρακτηρίστηκε από τις αυταπάτες των άμεσων λύσεων από τα πάνω και των κυβερνητικών διεξόδων, τις οποίες τροφοδότησε ιδιαίτερα ο ΣΥΡΙΖΑ, αναπτύσσοντας μια δεξιόστροφη πορεία με απαντήσεις εντός της ΕΕ και χωρίς ρήξη με το σύστημα. Προβληματικό είναι το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της «αντιμνημονιακής» ψήφου κατευθύνθηκε στο συντηρητικό μόρφωμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων, ενώ ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η καταγραφή της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής, που αποτελεί ένα πολύ αρνητικό γεγονός. Υπογραμμίζει τον κίνδυνο από μια στροφή προς τον φασισμό, στο έδαφος της καπιταλιστικής κρίσης. Το ΚΚΕ καθηλώνεται σε μια μικρή αύξηση (με πτώση όμως σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη), καθώς δεν διαθέτει ανατρεπτική τακτική και επαναστατική στρατηγική, ενώ έχει γυρίσει την πλάτη στην αναγκαία κοινή δράση για ένα νικηφόρο εργατικό και λαϊκό κίνημα. Η παρουσία της συστημικής ΔΗΜΑΡ, μαζί με τους σχηματισμούς που έμειναν τελικά εκτός βουλής (από τους Οικολόγους Πράσινους μέχρι τους τρεις νεοφιλελεύθερους συνδυασμούς) διευρύνει τη γκάμα με τα διάφορα δεκανίκια του συστήματος.
3. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ κατέγραψε μια σαφή άνοδο σε ψήφους και ποσοστό. Για πρώτη φορά η αντικαπιταλιστική και επαναστατική Αριστερά αποτελεί κι εκλογικά μια διακριτή και ανερχόμενη δύναμη. Χαιρετίζουμε τα χιλιάδες μέλη και φίλους του ΝΑΡ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που έδωσαν με πρωτοφανή αγωνιστικότητα την εκλογική μάχη. Το μήνυμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ έφθασε πολύ πλατύτερα από άλλες φορές και αποτέλεσε επιλογή ψήφου για πολύ περισσότερο κόσμο. Όλα αυτά αποτελούν πολύτιμη παρακαταθήκη. Παρόλα αυτά το εκλογικό αποτέλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι σαφώς μικρότερο των στόχων που είχαμε θέσει, αναντίστοιχο με τις απαιτήσεις της ταξικής αναμέτρησης. Οι αιτίες δεν πρέπει να αναζητηθούν κυρίως στην πίεση από τις συνθήκες του αντιδραστικού εκλογικού συστήματος, αλλά στην επάρκεια και το στρατηγικό βάθος των προγραμματικών απαντήσεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, καθώς και στην ποιότητα των πολιτικών δεσμών που έχει αναπτύξει με το λαό. Στις νέες συνθήκες, αντιμετωπίζουμε τα ελλείμματα του ΝΑΡ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά και τα προβλήματα όλης της μη ενσωματωμένης Αριστεράς, με αίσθημα ανησυχίας και μάχιμου προβληματισμού, από τη σκοπιά της αναγκαίας τομής στην Αριστερά για στρατηγικές απαντήσεις, για την αντεπίθεση στο μέτωπο των αξιών, για τολμηρές – ανατρεπτικές επιλογές υπέρ των εργαζομένων.
4. Το αμέσως επόμενο διάστημα η επίθεση της Ιερής Συμμαχίας κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ θα κλιμακωθεί. Το αποτέλεσμα των εκλογών δημιουργεί μια ρευστή πολιτική κατάσταση, προκαλεί δυσκολίες στην προώθηση της αντεργατικής επίθεσης καθώς δεν δίνει «σταθερή κυβέρνηση», ανοίγει το δρόμο για πιο ενεργητική παρέμβαση των εργαζομένων και του λαού, ενώ θα ορθώσει κρίσιμα πολιτικά διλήμματα για όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς. Το Νέο Αριστερό Ρεύμα αντιμετωπίζει με αισιοδοξία τη νέα περίοδο αγώνων που ανοίγεται. Ούτε μια μέρα χαμένη για τον αγώνα με στόχο την ανατροπή της κανιβαλικής επίθεσης του κεφαλαίου. Καμιά αναμονή, καμιά ανοχή στα κυβερνητικά μαγειρεία του συστήματος. Αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής, με στροφή στην ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος. Αναβάθμιση κι ενίσχυση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και συμβολή της στη συστράτευση της αντισυστημικής, αντιΕΕ και σύγχρονα κομμουνιστικής Αριστεράς, καταλύτης τόσο για να επιβληθεί η αριστερή κοινή δράση στο πεδίο των ανατρεπτικών αγώνων, όσο και για την αναγκαία τομή στην Αριστερά. Για να ηττηθούν η λογική διαχείρισης του συστήματος, κυβερνητισμού και σοσιαλδημοκρατικοποίησης, καθώς και οι αντιλήψεις περιχαράκωσης και ηττοπάθειας.
ΝΕΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΡΕΥΜΑ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
Αθήνα 6 Μάη 2012
Στις περιφερειακές εκλογές είχε 1.9% μέσο όρο και τώρα πήρε 1.2% πως γίνεται να είναι άνοδος αυτό;
Αν βρεις εστω και ενα κομμα να συγκρίνει τα αποτελέσματα του στις βουλευτικές
σε σχεση με τα αποτελεσματα των περιφερειακών, θα απαντησω στην απορια σου.
Δυστυχώς οι άνθρωποι αυτοί επιμένουν να μεταμορφώνονται σε ΚΚΕ… Μα δεν καταλαβαίνουν ότι λένε ακριβώς τα ίδια με άλλα λόγια; Ο Στρουθοκαμηλισμός και η εσωστρέφεια αργά ή γρήγορα καταλήγει σε παθολογική εμμονή… Αντίο Σύντροφοι του 1974, “ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο”, “Έξω οι βάσεις του Θανάτου” “Αμερικάνοι φονιάδες των Λαών” “Εθνική Ανεξαρτησία Λαϊκή Κυριαρχία”
Αντίο σύντροφε του 1-1-4, Δημοκρατίααα και μετά Χούντα των συνταγματαρχών. Το 1974 Καραμανλής ή Τανκς και μετά Αλλαγή – αλλαγή δεύτερη κατανομή, Ναι στην Ευρώπη των Λαων, Κα-κα-κάθαρση, Ήρθε η ώρα της Αριστεράς και τελικά συγκυβερνηση με Μητσοτάκη. Το παραισθησιογόνο του κυβερνητισμού, δεν είναι η πρώτη φορά που θολώνει το μυαλό των αριστερών ανθρώπων και οδηγεί σε τραγωδίες.
Η έλλειψη “βαθέματος” έφταιξε…
όχι ο σεχταρισμός και η λανθασμένη πολιτική τακτική.
Πώς γίνεται πάντα σε κάθε αρνητικό αποτέλεσμα το ΝΑΡ να απαντάει με την έλλειψη “βαθέματος”;;!!
Ας μην ξεχνάμε: “για να “κερδίσεις τον Λαό πρέπει να καταλάβεις καλύτερες θέσεις και στο εσωτερικό της Αριστεράς”.
Πρέπει να γίνει και μεγάλη αυτοκριτική απο μερίας των σ. απο την ηγεσία του ΝΑΡ που αναπαρήγαγαν “φήμες” για οριακή είσοδο της ΑΝΤΑΡΣΥΑς στην Βουλή, προφανώς για να συσκοτίσουν τα λάθη που έκαναν προεκλογικά και να διατηρήσουν ένα δυναμικό τους μακρυά από όποια κριτική πριν τις εκλογές.
Δυστυχώς δεν αλλαζουν ευκολα οι συνηθειες.
Το Ν.Α.Ρ. υπάρχει 22 χρόνια τώρα, όχι φυσικά χωρίς λάθη, γιατί προσπαθεί κάθε φορά να έχει «τη στρατηγική στο τιμόνι». Η κριτική για τη μη επίτευξη του εκλογικού στόχου συμπυκνώνεται «στην επάρκεια και το στρατηγικό βάθος των προγραμματικών απαντήσεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, καθώς και στην ποιότητα των πολιτικών δεσμών που έχει αναπτύξει με το λαό». Και όχι σε επιφανειακές απαντήσεις του τύπου «δεν τρέξαμε αρκετά» ή δεν κάναμε (ευκαιριακά) συνεργασία με τον Αλαβάνο» ή δεν ξέρω και εγώ τι άλλο. Τέτοια επιχειρήματα αντιστοιχούν σε αριστερές ομάδες που στερούνται στρατηγικής (δεν την κρίνουν καν αναγκαία) και έτσι συζητάνε για την ταχτική από μηδενική βάση κάθε φορά. Έτσι η επιτυχία ή η αποτυχία για αυτούς είναι αποτέλεσμα σωστής επιλογής τεχνάσματος, και όχι σωστής πολιτικής ταχτικής, που υπηρετεί μια επεξεργασμένη στρατηγική.
Ο Αλαβάνος υποστηρίζει μια στρατηγική ενότητας ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ από την ΔΗΜΑΡ, το ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ ως την ΑΝΑΡΣΥΑ, μη βάζοντας ως προϋπόθεση την γραμμή αντικαπιταλιστικής εξόδου από το ευρώ και την Ε.Ε. Προτείνει δηλαδή υποταγή στο σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ, διευρυσμένο προς τα αριστερά. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μιλά για στρατηγική ενότητα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς με πολιτική και οργανωτική ανεξαρτησία από τα άλλα ρεύματα της αριστεράς (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, αυτονομία κτλ). Παράλληλα προτείνει ενότητα στη δράση με τις δυνάμεις της αριστεράς με το αγωνιστικό (κοινωνικό και πολιτικό) μέτωπο αντικαπιταλιστικής ανατροπής της επίθεσης. Η εκλογική ταχτική πρέπει να υπηρετεί την παραπάνω θέση και όχι να την αμφισβητεί στην πράξη.
Καλό είναι να απαντάμε σε αυτό που γράφει ο άλλος και όχι σε αυτό που φανταζόμαστε ότι θα έλεγε. Ο αυτοαναφορικός και φαντασιακός “διάλογος” δεν έχει κανένα νόημα και καμία χρησιμότητα. Μπορούμε να τα λέμε και μπρόστα από ένα καθρέπτη φτιάχνοντας τον δικό μας “διάλογο” που μας βολεύει.
Καλη συνέχεια σύντροφε. Και λίγη ανατροφοδότηση απο την πραγματικότητα δεν βλάπτει.