Όλως εκ συμπτώσεως, κάτω απ’ την μπαγκέτα ενός αόρατου μαέστρου, μια χορωδία τηλεσχολιαστών, δημοσιολόγων και κόλιουμνιστ ψέλνει μονοφωνικά το ίδιο τροπάρι, το τροπάρι των αλληλοτροφοδοτούμενων ‘άκρων’.
Το λάνσαρε τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης ο ‘εθνάρχης’ Καραμανλής με τις θεωρίες του αριστεροχουντισμού. Σήμερα το κανοναρχούνε σε συντονισμό κανάλια και συγκροτήματα του τύπου: Εν αρχή ην η βία της Αριστεράς, με ‘φυσικό επακόλουθο’ να έρθει και η βία της Χρυσής Αυγής.

Ο Πρετεντέρης μας λέει «ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΑ» στα ΝΕΑ (10/9/12):

Οταν έχεις γαλουχηθεί με την αντίληψη ότι «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» υποθέτω ότι δεν έχεις κανένα πρόβλημα να συμφωνήσεις ότι «νόμος μπορεί να είναι και το ξύλο του τραμπούκου».
Κι όταν έχεις χειροκροτήσει την κατάλυση της έννομης τάξης στα Πανεπιστήμια, στα διόδια ή στην Κερατέα, υποθέτω ότι δεν θα σε νοιάξουν οι λαϊκές αγορές.

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ  γράφει στις 11/9/12 (οι υπογραμμίσεις δικές μας):

Αποφασιστικότητα έναντι των άκρων

Οσα συνέβησαν στη Ραφήνα, αλλά και στη Χαλκιδική, τις τελευταίες ημέρες είναι εξαιρετικά ανησυχητικά. Ακροδεξιά και ακροαριστερά τάγματα εφόδου έχουν αποφασίσει να πάρουν τον νόμο στα χέρια τους και να τον επιβάλουν όπως νομίζουν. Τα απερίγραπτα φαινόμενα βίας δείχνουν πόσο επικίνδυνη έχει καταστεί η μη εφαρμογή του νόμου και της τάξης εδώ και πολλά χρόνια, λόγω της δειλίας και της ανικανότητος πολιτικών που είχαν την ευθύνη γι’ αυτό. Τώρα, τα ακροδεξιά τάγματα εφόδου θεωρούν ότι μπορούν να ελέγχουν ποιος είναι νόμιμος μετανάστης και ποιος όχι και τα ακροαριστερά να σταματούν κάθε νόμιμη επένδυση επειδή έτσι τους αρέσει. Το ένα άκρο συμπληρώνει το άλλο, η ανεξέλεγκτη ανομία και δράση μιας μερίδας χούλιγκαν έφερε την αντίδραση μιας άλλης και η χώρα κατρακυλάει σε έναν κατήφορο ανεξέλεγκτης βίας. Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη αντέδρασε σωστά και καίρια, αλλά θα χρειασθεί μεγαλύτερη αποφασιστικότητα για να τεθεί ένα τέλος στον καταστροφικό κατήφορο.

Μια ματιά στις «ΕΙΔΗΣΕΙΣ» των καναλιών και των εφημερίδων μπορεί να πολλαπλασιάσει τα παραδείγματα. ‘Ακροαριστερά τάγματα εφόδου’ οι αγωνιζόμενοι κάτοικοι της Χαλκιδικής και της Κερατέας, ‘απάντηση στη βία της αριστεράς’ η συμμορίτικη δράση της Χρυσής Αυγής. Ανίερη εξίσωση, και ούτε καν αυτό.
Παλαιότερα, ο εκλεκτός της ΔΗΜΑΡ δήμαρχος Αθηναίων Καμίνης εξίσωνε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ με τους μαχαιροβγάλτες της Χ. Α. Χθες, ο βουλευτής της ΔΗΜΑΡ και εγκληματολόγος Γιάννης Πανούσης  έρχεται να προστεθεί στη χορεία των ανησυ-χούντων για τα άκρα. Στην εκπομπή «Πρωινές Διαδρομές»,  γνωμοδότησε καταρχήν ότι δεν αποτελούν αντιποίηση αρχής οι έλεγχοι αδειών και οι βανδαλισμοί της Χρυσής Αυγής:

Εάν το δει κανείς πολιτικά μπορεί να πει ναι. Εάν το δει αυστηρά ποινικά είναι δύσκολο να κάνεις λόγο για αντιποίηση αρχής. Εμφανίστηκαν ως πολίτες οι οποίοι ήθελαν να κάνουν ένα τσαμπουκά απέναντι σε άλλους πολίτες. Δεν διεφάνησαν χαρακτηριστικά αστυνόμου ή ότι το έκαναν εν ονόματι του νόμου. Το έκαναν εν ονόματι πολιτών που είναι καταχρηστικό που δεν είχαν το δικαίωμα να το κάνουν. Αμφιβάλλω εάν είναι αντιποίηση αρχής.

«Πολίτες» λοιπόν, «οι οποίοι ήθελαν να κάνουν ένα τσαμπουκά απέναντι σε άλλους πολίτες»! Μάλιστα! Και στη Γερμανία άλλωστε, τα χιτλερικά τάγματα εφόδου «ήθελαν να κάνουν τσαμπουκά» σε άλλους γερμανούς πολίτες… Ένα τσαμπουκά που στη συνέχεια παγκοσμιοποιήθηκε και προς άλλους, μη γερμανούς πολίτες.

Βέβαια, οι πρωτοετείς φοιτητές του κυρίου καθηγητή γνωρίζουν ότι η αντιποίηση αρχής δεν διαπράττεται μόνον ενστόλως. Όμως ο βουλευτής της -τρόπος του λέγειν- αριστεράς, χειρίζεται τα νομικά με τη ντομπροσύνη του Αρκάδος αλλά και την ευλυγισία του Κορίνθιου που τον χαρακτηρίζουν, όπως ο ίδιος σεμνύνεται. Διαβάζουμε στην προσωπική του ιστοσελίδα τα παρακάτω:

Μέσα του δεν αντιπαλεύονται τα δύο χαρακτηριστικά που έχει από την καταγωγή του: «Τα δύο χαρακτηριστικά που λέμε ότι ισχύουν σε Τριπολιτσιώτες και Κορίνθιους είναι ότι οι Κορίνθιοι έχουν μια ευλυγισία στη λειτουργία τους, έναν τρόπο να τα φέρνουν βόλτα και οι Αρκάδες είναι πιο λεβέντηδες, πιο ντόμπροι. Αυτά τα δύο στοιχεία σ’ εμένα δεν βρίσκονται σε σύγκρουση, έρχονται σε συνδυασμό. Προσπαθώ να κρατάω τη ντομπροσύνη μου αλλά να καταφέρνω να τη διαχειρίζομαι κατά τρόπο που να δημιουργεί ένα αποτέλεσμα».

‘Αριστερός της ευθύνης’ λοιπόν και σε προσωπικό επίπεδο…

Αφού ξεπλύνει επιστημονικά με το νομικό του κύρος τους τραμπούκους, ο εγκληματολόγος βουλευτής της ΔΗΜΑΡ επαναλαμβάνει και αυτός το «ποίημα»:

Η Χρυσή Αυγή ήρθε να καλύψει να ισοσκελίσει εντός εισαγωγικών την από πολύ αριστερά μπαχαλοποίηση, την τρομοκρατία  Θυμηθείτε ότι τα τελευταία δέκα χρόνια έχουν κάψει τρεις φορές την Αθήνα και δεν ήταν η Χρυσή Αυγή. Έρχονται, λοιπόν, από την άλλη μεριά αυτοί με το δικό τους τσαμπουκά και θα δούμε στην Αθήνα να πετάνε μολότοφ οι κουκουλοφόροι να κυνηγάνε τους μετανάστες οι κρανοφόροι και στη μέση να περπατάει η Δημοκρατία, δηλαδή εμείς.

«Εμείς»… Ο πληθυντικός θα είναι της σεμνότητος και όχι της μεγαλοπρεπείας, υποθέτουμε…

«Αυτή τη στιγμή βλέπουμε τον κίνδυνο η θεωρούμε ότι κινδυνεύουμε, από τη Χρυσή Αυγή, αύριο μπορεί να κινδυνεύουμε από κάπου αλλού», συνεχίζει. (Το πλήρες κείμενο και το ηχητικό εδώ)

Μας έχουνε πρήξει με την κεντροαριστερά, μάλλον όμως για την ανασύσταση της κεντροδεξιάς το πηγαίνουν… Οι δηλώσεις  Δένδια πάντως είχαν μεγαλύτερη σχέση με τις προελογικές θέσεις της ΔΗΜΑΡ από εκείνες του κ. καθηγητή.

Σύμφωνοι, η ΔΗΜΑΡ συμπράττει πολιτικά από κυβερνητικές θέσεις στο κόψιμο μισθών και συντάξεων, στο ρήμαγμα του κόσμου της εργασίας, στη διάλυση νοσοκομείων, σχολείων και παιδικών σταθμών, στο όνομα της υψηλής ιδέας της  παραμονής της χώρας στο ευρώ. Θα περίμενε κανείς ωστόσο, ότι οι προνομιακοί συνεταίροι του ΣΥΡΙΖΑ σε ενδεχόμενη κυβέρνηση της αριστεράς, στα θέματα του φασισμού θα ψέλιζαν τουλάχιστον κάποιες διαφορετικές θέσεις.
Όμως αντ’ αυτού, η κυβερνώσα αριστερά της ΔΗΜΑΡ δείχνει το τέλος του δρόμου της αριστεράς που ‘μπαίνει στο παιχνίδι’.

Ο βουλευτής της «Δημοκρατικής» «Αριστεράς» και καθηγητής εγκληματολογίας Γιάννης Πανούσης έχει ξεφύγει. Έχει πράγματι φτάσει στα άκρα…
Να τον χαίρονται όσοι ‘αντισεχταριστές’ τον ψήφισαν παλαιότερα σαν υποψήφιο του ΣΥΡΙΖΑ. Η Αριστερά της Ευθύνης και οι ευθύνες των αριστερών…

kokkiniotis