ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ είναι πιο σκληρό και αντικοινωνικό από όλα τα προηγούμενα. Αν και με το τέταρτο μνημόνιο (απόφαση Eurogroup της 26-27/11/2012) προβλέπονται μείζονες επιδεινώσεις σε όλα τα κοινωνικά μεγέθη, είναι χρήσιμο να αναφέρουμε ορισμένα από τα ήδη ψηφισθέντα από τη Βουλή, που σχετίζονται με τον εργασιακό, συνταξιοδοτικό και κοινωνικό τομέα:

1. «Κούρεμα» του Δημοσίου – μαζικές απολύσεις. Στόχος του μνημονίου είναι να φύγουν ακόμη 150.000 δημόσιοι υπάλληλοι μέχρι το 2016, οι δε 15.000 μέσα στο 2012. 0 ν. 4093/2012 μειώνει το κράτος κατά το 1/3 και το καθιστά κράτος «παρία», με μόνιμους μηχανισμούς ακρωτηριασμού του (μετατάξεις – μεταφορές προσωπικού, διαθεσιμότητα κ.ά).

2. Ο νέος τρόπος υπολογισμού των συντάξεων από 1-1-2013, με βάση τον λεγόμενο «νόμο Ρέππα» (3029/2002), δηλαδή με τον υπολογισμό της σύνταξης βάσει του μέσου όρου των αποδοχών της τελευταίας πενταετίας πράγμα που θα συνεπιφέρει μεγάλες μειώσεις στις νέες συντάξεις.

3. Ενιαίο μισθολόγιο για όλους, ώστε να μην υφίσταται εργασιακό σύστημα σταθερής και ασφαλισμένης εργασίας που θα «τραβά» ως πρότυπο, προς τα πάνω και τα άλλα.

4. Νέα όρια ηλικίας και αύξηση εργασιακού βίου από 2 έως 15 χρόνια για όλους.

5. Νομοθετημένος κατώτατος μισθός από 1 -4-2013. Κεντρική πολιτική των μνημονίων είναι η διαρκής εσωτερική υποτίμηση, ώστε να προσεγγίσει το επίπεδο των «ανταγωνιστριών» χωρών (Πορτογαλία, Κεντρική και ΝΑ Ευρώπη), όπως αναφέρει το δεύτερο μνημόνιο. Η μείωση του κατώτατου μισθού, επί του οποίου στηρίζεται και ο σχηματισμός των άλλων μισθών («κατώτατο κεντρικό» σύστημα), επαναφέρεται από την τριαρχία των δανειστών σε κάθε ευκαιρία, κυρίως μάλιστα όταν είναι να μας καταβληθεί η δόση των δανείων!

6. Κατάργηση του 13ου και του 14ου μισθού στον δημόσιο τομέα (και στα ειδικά μισθολόγια) από 1-1-2013, δηλαδή των δώρων που διαχρονικά αποτέλεσαν, ως θεσμός σημαντικό πυλώνα του κοινωνικού κράτους.

7. Κατάργηση της 13ης και της 14ης σύνταξης από 1-1-2013 που οδηγεί σε περαιτέρω φτωχοποίηση ευρύτερα στρώματα συνταξιούχων.

8. Απαγορευτικές προϋποθέσεις για απολαβή του ΕΚΑΣ και στους ανασφάλιστους υπερήλικες. Αυξάνονται τα όρια ηλικίας για την καταβολή του ΕΚΑΣ και της σύνταξης στους ανασφάλιστους υπερήλικες (άπορους συνταξιούχους) στα 65 και 67 έτη αντίστοιχα, ρύθμιση που θα τους οδηγήσει σε συνθήκες ακραίας φτώχειας.

9. Η διάλυση του ημερήσιου ωραρίου εργασίας. Ο ν. 4093/2012 καταργεί το πενθήμερο – 40ωρο και παρέχει τη δυνατότητα να καθορίζονται με ΣΣΕ ζητήματα που αφορούν τις ημέρες εβδομαδιαίας απασχόλησης εργαζομένων στα καταστήματα, για εβδομαδιαίο ωράριο 40 ωρών. Ετσι, μπορεί να έχουμε 6ήμερη εργασία με 40ωρο ή ακόμη και 48ωρο, αφού αποσυνδέονται οι ώρες λειτουργίας των καταστημάτων από το ωράριο εργασίας των εργατοϋπαλλήλων.

10. Η λεηλασία των Ταμείων. Η διαχρονική κακοδιαχείριση τους η αναγκαστική «επένδυση» τους σε ομόλογα του χρέους το «κούρεμα» (PSI), που αποτέλειωσε τις οικονομίες τους δεν έκαμψαν την κυβέρνηση να μειώσει περαιτέρω με τον Προϋπολογισμό του 2013 την κρατική επιχορήγηση τους. Ηδη επέρχεται η χαριστική βολή με τη λεγόμενη «επαναγορά ομολόγων» στο 1/3 περίπου της ονομαστικής τους αξίας.

11. Η καταστροφική διαχείριση του ζητήματος της ανεργίας. Τον Αύγουστο η ανεργία ανήλθε στο 25,4% (1.267.595 άνεργοι). Το νέο μεσοπρόθεσμο και ο Κρατικός Προϋπολογισμός του 2013 (σελ 25), προβλέπουν περαιτέρω μείωση της απασχόλησης κατά 2,1%, ενώ μειώνεται και ο χρόνος επιδότησης. Οι προβλέψεις του ΟΟΣΑ για ύφεση και το 2014 αναμένεται να αυξήσουν την ανεργία κατά 7%.

Ολοι αντιλαμβάνονται ότι οι αλυσιδωτές υφεσιακές καταστάσεις θα πυροδοτήσουν μια ανεξέλεγκτη κοινωνική έκρηξη, που θα διαλύσει κάθε εναπομείναντα κοινωνικό ιστό.
Του Αλέξη Π. Μητρόπουλου – Realnews