Γράφει ο: Seyit Aldogan

Η συνδιάσκεψη των διεθνών Μαρξιστικών-Λενινιστικών κομμάτων και οργανώσεων (CIPOML) πραγματοποιήθηκε τον μήνα Νοέμβριο στην Τυνησία. Τα Μαρξιστικά κόμματα και οι οργανώσεις πραγματοποιούν συναντήσεις από το 1990 μέχρι σήμερα.
Παρακάτω δημοσιεύουμε κάποια αποσπάσματα από την διακήρυξη της συνδιάσκεψης.
«ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός συνεχίζει επιθετικούς πολέμους εναντίων των λαών, στο Αφγανιστάν και το Ιράκ συνεχίζει να έχει στρατιωτικές δυνάμεις. Ενώ ακολουθεί μια πολιτική εξόντωσης του λαού της Λιβύης και συνεχίζει στις απειλές ενάντια του Ιράν και άλλων λαών για να κερδίσει μια στρατηγική θέση αλλά ταυτόχρονα για να κατασχέσει τον πλούτο αυτών των χωρών. Στην Παλαιστίνη υποστηρίζουν ανοιχτά την Σιωνιστική εισβολή. Από την άλλη μεριά οι ιμπεριαλιστικές χώρες της Ε.Ε. στοχεύουν να έχουν μεγάλα οφέλη από αυτή την συγκυρία και γίνονται σύμμαχοι της Αμερικής στις ανταγωνιστικές συγκρούσεις με την Ρωσία και την Κίνα.

Ο σκοπός του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και της Ε.Ε. για να ελέγξουν πλήρη την Συρία μπορεί να οδηγήσει σε μια απευθείας επίθεση του ΝΑΤΟ. Μια τέτοια πολιτική μπορεί να ανάψει το φιτίλι ενός γενικότερου πολέμου στην  περιοχή και παραπέρα.
Εμείς ως Μαρξιστές-Λενινιστές αποφασιστικά είμαστε ενάντια σε οποιοδήποτε ιμπεριαλιστικό πόλεμο και επίθεση και υποστηρίζουμε το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των λαών. Τα προβλήματα της Συρίας μπορούν να λύσουν μόνο οι εργάτες και οι εργαζόμενοι αυτής της χώρας. Συγκεκριμένες αντιφάσεις μεγαλώνουν. Κάποια από αυτά είναι για να προστατέψουν την κυριαρχία τους και κάποιοι επιθυμούν το ξαναμοίρασμα της γης με ιμπεριαλιστικούς στόχους. Οι δυτικοί ιμπεριαλιστές επιθυμούν την συνέχιση των κυριαρχιών τους αλλά και τον επεκτατισμό των ελέγχων τους. Ενώ οι ιμπεριαλιστικοί άξονες που δυναμώνουν όλο και περισσότερο θέλουν να έχουν όλο και περισσότερο ηγετικό ρόλο και να έχουν περισσότερους ελέγχους. Αυτός ο ανταγωνισμός οδηγεί τις ιμπεριαλιστικές χώρες  μεταξύ τους σε διπλωματικούς και με άλλες μεθόδους σύγκρουσης. Σε κάθε περίπτωση αυτό σημαίνει ότι περισσότερη εκμετάλλευση και λεηλασία των εξαρτημένων χωρών και περισσότερη εκμετάλλευση της εργατικής τάξης.
Η Κίνα έχει γίνει μία από κυρίαρχες δυνάμεις της εισαγωγής του κεφαλαίου προς τις εξαρτημένες χώρες της Ασίας, Αφρικής και Λατινικής Αμερικής αλλά ταυτόχρονα αποτελεί ανταγωνιστής των ευρωπαϊκών ιμπεριαλιστικών χωρών και της Αμερικής. Ενώ η Ρωσία δείχνει πρόοδο στην οικονομία, αυξάνει τις πηγές και δυνατότητες των ενεργειακών πηγών, τις στρατιωτικές δυνάμεις και θέλει να παίξει έναν ενεργό ρόλο στο ξαναμοίρασμα της γης. Η αντίθεση της Κίνας και της Ρωσίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για μία στρατιωτική επιχείρηση ενάντια στη Συρία δεν έχει να κάνει με τα δικαιώματα των λαών και της εθνικής ανεξαρτησίας. Ο σκοπός είναι να προστατεύσουν και να υποστηρίξουν τα συμφέροντά τους και να ανταγωνιστούν με δυτικές ιμπεριαλιστικές χώρες.

Η εργατική τάξη και οι λαοί όπως Ισπανία, Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιταλία αντιστέκονται ενάντια στην πολιτική των κυρίαρχων, πραγματοποιούν γενικές απεργίες και δεν δέχονται να πληρώσουν την κρίση του κεφαλαίου.
Στη Βόρειο Αφρική και τη Μέση Ανατολή οι εξεγέρσεις των λαών για δημοκρατία και ελευθερία ενάντια στους δικτάτορες συνεχίζονται. Οι εργαζόμενοι λαοί στην Αίγυπτο και την Τυνησία συνεχίζουν τις αντιστάσεις.

Στη Λατινική Αμερική εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι αγωνίζονται ενάντια στις πολυεθνικές εταιρίες ορυκτού πλούτου.

Σε όλες τις χώρες του κόσμου με διαφορετικά επίπεδα των αγώνων οι εργάτες, νέοι και οι λαοί αγωνίζονται ενάντια στην ιμπεριαλιστική καπιταλιστική κρίση. Αυτοί οι αγώνες δείχνουν την τάση αντίστασης της εργατικής τάξης και τον συντηρητικό χαρακτήρα του κεφαλαίου αλλά και το πραγματικό πρόσωπο της σοσιαλδημοκρατίας και του οπορτουνισμού. Ταυτόχρονα δείχνει και την αδυναμία του ιμπεριαλισμού και των κυβερνήσεων που υπηρετούν αυτές. Το καθήκον των επαναστατών είναι να δώσουμε μία απάντηση ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική. Είναι καθήκον μας να αγκαλιάσουμε τον αγώνα της εργατικής τάξης, νεολαίας και εργαζόμενου λαού και να προχωρήσουμε σε μια δυναμική οργανωτική δραστηριότητα με κομμουνιστική πρωτοβουλία και θάρρος για να δείξουμε το δρόμο της επανάστασης και του σοσιαλισμού.

Στη Συνδιάσκεψή μας τα σημεία επισήμανσης ήταν να δυναμώσουμε τα κόμματά μας, να δυναμώσουμε τις επαφές μας με τις μάζες και το να βάλουμε πρόγραμμά μας στην ημερήσια διάταξη των αγωνιζόμενων μαζών και στρωμάτων, να γίνουμε πρωτοπόροι και να υποστηρίζουμε τα λαϊκά μέτωπα και να κάνουμε ότι είναι δυνατόν γι’ αυτό. Όλα τα κόμματα μετέφεραν τις πλούσιες εμπειρίες και διαπιστώσαμε ότι ο μαρξισμός λενινισμός κερδίζει δύναμη σε όλο τον κόσμο.

Έχουμε μεγάλες ευθύνες. Η γενική κρίση του καπιταλισμού βαθαίνει όλο και περισσότερο. Η ιμπεριαλιστική επιθετικότητα και η πιθανότητα  γενικού πολέμου αυξάνεται. Οι δυνάμεις παραγωγής συνεχώς αναπτύσσονται με επιστημονικούς και τεχνικούς προόδους ο αγώνας του λαού των εργατών και της νεολαίας μας επιβάλει καινούργια καθήκοντα. Αυτό σημαίνει ότι μέσα σε αυτός ο αγώνας δημιουργεί καινούργιες μορφές αγώνων και οργανώσεων. Η ελευθερία είναι υπόθεση και έργο των λαών και των εργατών.

Οργάνωση ίδρυσης κομμουνιστικό κόμμα εργατών της Γερμανίας(Arbeit Zukunft)
Κομμουνιστικό κόμμα Μπενίν(PCB)
Επαναστατικό κομμουνιστικό κόμμα Βραζιλίας(ΡCR)
Κομμουνιστικό κόμμα εργασίας Δομινικής δημοκρατίας (PCT)
Κομμουνιστικό κόμμα εργατών της Δανίας(ΑΡΚ)
Μαρξιστικό-Λενινιστικό κομμουνιστικό κόμμα ισημερινού (PCMLE)
Οργάνωση δημοκρατικού δρόμου Μαροκο (Annahji Adimocrati)
Κομμουνιστικό κόμμα Ακτής Ελεφαντοστού (PCRCI)
Κομμουνιστικό κόμμα εργατών Γαλλίας (PCOF)
Κομμουνιστική πλατφόρμα Ιταλίας
Κομμουνιστικό κόμμα Ισπανίας Μ-Λ  (PCE-ML)
Κομμουνιστικό κόμμα Μεξικό Μ-Λ (PCM-ML)
Μαρξιστική-Λενινιστική επαναστατική οργάνωση Νορβηγίας (Revolusjon)
Κόμμα εργαζομένων Τυνησίας (PT)
Επαναστατικό κομμουνιστικό κόμμα Τουρκίας (TDKP)
Κομμουνιστικό κόμμα Βενεζουέλας Μ-Λ (PCV-ML)
Επαναστατικό κομμουνιστικό κόμμα Βόλτα (PCRV)