Του Γιώργου Δελαστίκ – “Πριν”

Δεν μπορούσε να συγκρατήσει τη σαδιστική ικανοποίηση της την Τετάρτη η Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε, καθώς ανέλυε τα αποτελέσματα της διήμερης συνόδου των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης στο Λουξεμβούργο. «Οι χώρες της ευρωζώνης θα τιμωρούν νωρίτερα τους αμαρτωλούς του ελλείμματος» πανηγύριζε στους τίτλους της: «Στο μέλλον θα περιέρχεται σε δυσκολίες όποιος περνάει με πορτοκαλί το φανάρι της τροχαίας» θριαμβολογούσε στον υπότιτλο. «Οι παραβιάσεις εναντίον του Συμφώνου Σταθερότητας θα τιμωρούνται μελλοντικά νωρίτερα από όσο μέχρι τώρα» άρχιζε ασυγκράτητη την ανάλυση.

Το Βερολίνο πέρασε πλήρως τη γραμμή του. Τα κράτη πρέπει να
 υπολογίζουν ότι θα υφίστανται κυρώσεις ακόμη και αν τα ελλείμματα του προϋπολογισμού τους είναι κάτω από το 3% του ΑΕΠ που ορίζει το Μάαστριχτ, ανακοίνωσε περισπούδαστα ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ο Βέλγος Χέρμαν βαν Ρομπέι.
Δεν τους φτάνει δηλαδή το γεγονός ότι κατά το 2009 το μέσο έλλειμμα των χωρών της ευρωζώνης ήταν… 6,3% και των 27 χωρών όλης της ΕΕ ήταν 6,5% του ΑΕΠ, με τρεις μόνο από τις 27 χώρες να έχουν έλλειμμα κάτω από το 3%, τώρα θέλουν οι υπουργοί του… «Ευρω – Νταχάου» της ευρωζώνης να επιβάλουν κυρώσεις ακόμη και σε όποιο κράτος έχει μεν έλλειμμα κάτω από 3%, αλλά οι «ευρω-δεσμοφύλακες» κρίνουν ότι το έλλειμμα του αυξάνεται με γρήγορους ρυθμούς!

 Το τι μας περιμένει αν παραμείνουμε στην ευρωζώνη μπορεί να το αντιληφθεί κανείς από το γεγονός ότι οι Γερμανοί έχουν ήδη προχωρήσει σε αναθεώρηση του Συντάγματός τους και έχουν περάσει άρθρο που ορίζει ότι από το 2016 και πέρα, το μέγιστο έλλειμμα που επιτρέπεται να έχει η Γερμανία είναι …0,35% – δηλαδή σχεδόν δέκα φορές μικρότερο από όσο ορίζει το Μάαστριχτ!

Δεν έχει φυσικά κανένας αμφιβολία ότι σε λίγο το Βερολίνο θα υποχρεώσει όλες τις χώρες της ευρωζώνης να αναθεωρήσουν τα Συντάγματά τους και να καταστήσουν …αντισυνταγματική παραβίαση την ύπαρξη ελλείμματος στον προϋπολογισμό τους!
 Όπως ανακοίνωσε ο βαν Ρομπέι, οι «ευρω – δεσμοφύλακες» αποφάσισαν επιπροσθέτως όχι μόνο ότι θα επιβάλονται κυρώσεις σε όποια χώρα δεν μειώνει με ικανοποιητικούς ρυθμούς το δημόσιο χρέος της, αλλά επιπλέον θα υφίστανται κυρώσεις και όσα κράτη δεν βελτιώνουν την… ανταγωνιστικότητα (!) τους βάσει κριτηρίων που θα καθορίσουν οι υπουργοί Οι¬κονομικών της ΕΕ – δηλαδή η Γερμανία.

Για να μην έχουμε αμφιβολίες πάντως τι εννοούν με αυτό, ο Χερμαν βαν Ρομπέι έσπευσε να μας διευκρινίσει ότι η «συγκράτηση των μισθών» είναι το θεμελιώδες στοιχείο βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας. Έτσι που πάνε, αυτοί είναι ικανοί να κάνουν και… συνταγματική αναθεώρηση για να θέσουν εκτός νόμου κάθε αύξηση μισθών ή συντάξεων!
Στο Λουξεμβούργο αποφάσισαν επίσης ότι κάθε άνοιξη οι κυβερνήσεις των χωρών της ευρωζώνης θα υποβάλουν το σχέδιο προϋπολογισμού της χώρας τους στην Κομισιόν και στις άλλες κυβερνήσεις των κρατών της ευρωζώνης – δηλαδή όλες θσ υποβάλουν τον προϋπολογισμό τους προς έγκριση στο Βερολίνο!

«Αυτό δεν σημαίνει ότι ο προϋπολογισμός θα εξετάζεται στις λεπτομέρειες του», δήλωσε υποκριτικά ο βαν Ρομπέι. «Αυτό θα παραμείνει προνόμιο των εθνικών κοινοβουλίων. Όμως η Κομισιόν (και το Βερολίνο) θα εξετάζουν τα έσοδα, τα έξοδα, τα ελλείμματα, τα αναπτυξιακά μέτρα, τον προβλεπόμενο πληθωρισμό. Αν κάποιο κράτος προϋπολογίζει υψηλό έλλειμμα (το τι σημαίνει «υψηλό» θα προσδιορίζεται διαφορετικά κάθε φορά, αφού είπαν ότι τα κράτη θα υφίστανται κυρώσεις ακόμη και αν έχουν ελλείμματα κάτω του 3%), η κυβέρνηση του θα πρέπει να δικαιολογήσει γιατί πήρε τέτοιες αποφάσεις.
Εννοείται φυσικά ότι οι όποιες δικαιολογίες της θα… απορρίπτονται εκ των προτέρων!

 «Επειδή όλα αυτά θα λαμβάνουν χώρα την άνοιξη, οι κυβερνήσεις θα έχουν επαρκή χρόνο για να αλλάζουν τα σχέδια προϋπολογισμών τους» δήλωσε με αφοπλιστική αθωότητα ο Χέρμαν βαν Ρομπέι. Όσο για το περιβόητο πακέτο διάσωσης, οι «16» αποφάσισαν να συστήσουν μια ειδική εταιρεία για το σκοπό αυτό με έδρα το Λουξεμβούργο, η οποία θα δανείζεται από τις αγορές ποσά μέχρι του συνολικού ύψους των 440 δισεκατομμυρίων ευρω εξ ονόματος της ΕΕ και κατόπιν θα χορηγεί τα ποσά αυτά στα κράτη της ευρωζώνης που βρίσκονται σε οικονομική δυσκολία, αφού προηγουμένως η κάθε ενδιαφερόμενη χώρα έχει συμφωνήσει σε πρόγραμμα λιτότητας εγκεκριμένο από το ΔΝΤ.

Θεσμοθετείται δηλαδή με τον πιο επίσημο τρόπο η καθοριστική ανάμειξη του ΔΝΤ στον έλεγχο των οικονομιών των χωρών της ευρωζώνης, με τη Γερμανία να εκχωρεί οικειοθελώς τέτοιο σημαντικό ρόλο στους Αμερικανούς.
Η ταξική συμμαχία του αμερικανικού και του γερμανικού κεφαλαίου εναντίον των ευρωπαίων εργαζομένων αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά ισχυρότερη από τις γεωπολιτικές τους αντιθέσεις – ιδίως σε περιπτώσεις κρίσης, όπως η σημερινή.