Κίνηση για τις Ελευθερίες και τα Δημοκρατικά Δικαιώματα της Εποχής μας
Το τελευταίο χρονικό διάστημα οι Τούρκοι και Κούρδοι πολιτικοί πρόσφυγες στη χώρα μας αντιμετωπίζουν συνεχείς διώξεις (με συλλήψεις, έρευνες στα σπίτια, προσαγωγές όταν διαμαρτύρονται μπροστά στην τούρκικη πρεσβεία). Η Τουρκία ενεργοποιεί πλήθος σημάτων έκδοσης, ακόμα και για πρόσφυγες που βρίσκονται πάνω από μια δεκαετία στη χώρα μας και που, χάρη στο πλήρως αναποτελεσματικό σύστημα χορήγησης ασύλου, οι αιτήσεις τους ακόμα εκκρεμούν!
Πρόσφατα στην Πάτρα το Συμβούλιο Εφετών, ομόφωνα και με θετική πρόταση της Εισαγγελέως Εφετών, έκρινε ότι δεν πρέπει να εκδοθούν στην Τουρκία οι Ζ.Κορμπούζ και Μπ. Κομέρτ, διέταξε να αρθεί η κράτηση του πρώτου και οι περιοριστικοί όροι του δεύτερου.
Όπως προέκυψε από την ακροαματική διαδικασία, το κατηγορητήριο ήταν διάτρητο και με πολλαπλές αντιφάσεις, οι διώξεις είχαν ασκηθεί λόγω της πολιτικής και συνδικαλιστικής δράσης των εκζητούμενων που είχαν συλληφθεί και βασανισθεί στο παρελθόν στην Τουρκία (και ειδικά για τον Ζ. Κορμπουζ και λόγω της εθνικής, θρησκευτικής, αλλά και οικογενειακής του στοχοποίησης, αφού η μεν αδελφή του είναι ένα σύμβολο αγώνα που ξεσήκωσε διεθνή καμπάνια ενάντια στα βασανιστήρια, ενώ και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του έχουν συλληφθεί και κακοποιηθεί). Κατέστη απόλυτα σαφές ότι υπάρχει άμεσος κίνδυνος εάν εκδοθούν στην Τουρκία να βασανισθούν για να ομολογήσουν τις πράξεις τους.
Ω του θαύματος όμως, την επομένη της απόφασης -προτού μάλιστα καν καθαρογραφεί- ασκήθηκε έφεση από τον Εισαγγελέα Εφετών Πατρών (κατά πλήρη αντίφαση με το γεγονός ότι η Εισαγγελέας Εφετών της έδρας επεσήμανε πόσο διάτρητο είναι το κατηγορητήριο), ο οποίος παρήγγειλε μάλιστα να διατηρηθεί η κράτηση παρά τη σχετική απόφαση του Συμβουλίου!
Αν τα γεγονότα αυτά συνδυασθούν με τις έντονες φήμες, που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, περί μυστικής συμφωνίας Σαμαρά-Ερντογάν για την έκδοση πολιτικών προσφύγων στην Τουρκία, καταλαβαίνει κανείς ότι η ελληνική κυβέρνηση είναι έτοιμη να κουρελιάσει και τη Συνθήκη της Γενεύης, όπως κουρέλιασε το Σύνταγμα και τα δικαιώματα των εργαζομένων στη χώρα μας.
Είναι σαφές ότι δεν συγκινεί την ελληνική κυβέρνηση το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή στην Τουρκία εξελίσσεται ένα όργιο καταπάτησης δικαιωμάτων με τη σύλληψη στη βάση της αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας χιλιάδων πολιτών κουρδικής καταγωγής (10.000 τελούν υπό κατηγορία), αλλά και εκατοντάδων Τούρκων συνδικαλιστών στον ιδιωτικό (DISK) και δημόσιο τομέα (KESK), καθώς και δικηγόρων που έχουν παλέψει για την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και λαϊκών ελευθεριών.
Ας σημειώσουμε ότι σύλληψη με τον τουρκικό αντιτρομοκρατικό νόμο σημαίνει πολύμηνη κράτηση χωρίς χρονικό όριο, χωρίς δυνατότητα πρόσβασης στη δικογραφία πριν την έναρξη της δίκης (που μπορεί να αρχίσει και δυο χρόνια μετά) και εκδίκαση υποθέσεων από ειδικά δικαστήρια, για τα οποία έχει καταδικασθεί πολλές φορές η Τουρκία από το Δικαστήριο του Στρασβούργου, καθώς -μεταξύ άλλων παραβιάσεων- χρησιμοποιούν ως αποδεικτικό μέσο ομολογίες αποσπασμένες με βασανιστήρια.
Σήμερα, η Τουρκία δέχεται συνεχή πυρά από όλες τις διεθνείς οργανώσεις υπεράσπισης των δικαιωμάτων, πλην όμως αυτά είναι ψιλά γράμματα για την ελληνική κυβέρνηση που μάλλον ατενίζει με θαυμασμό τις κατασταλτικές πρακτικές της άλλης πλευράς του Αιγαίου.
Είναι στοιχειώδες καθήκον όλων μας να καταλύσουμε στην πράξη αυτές τις συμφωνίες, να μην επιτρέψουμε να εκδοθούν οι Τούρκοι και Κούρδοι πολιτικοί πρόσφυγες και να επιβάλουμε το δίκαιο αίτημα να τους χορηγηθεί επιτέλους επίσημα πολιτικό άσυλο.
Αθήνα 30 Μαρτίου 2013
0 Comments