Είναι η εποχή των πολιτικών μεταγραφών. Και όπως συμβαίνει συνήθως όταν πλησιάζει η ώρα της μεγάλης εκλογικής πασαρέλας, αρχίζουν τα παζάρια, οι μετακινήσεις, οι διαπραγματεύσεις και κυρίως η αγωνία για το ποιος από τους εθνοπατέρες θα εξασφαλίσει μια θέση στα κοινοβουλευτικά έδρανα, μετά τις εθνικές εκλογές.
Γιατί, ας μην κοροϊδευόμαστε: στην ελληνική πολιτική σκηνή η βουλευτική έδρα (εκτός φυσικά από το ΚΚΕ) δεν είναι απλώς ένας αριθμός στην κοινοβουλευτική δύναμη ενός κόμματος. Συνοδεύεται από θεσμικό κύρος, προνόμια, προβολή και πολιτική επιβίωση. Και όταν ένα κόμμα διαλύεται ή ανασυντάσσεται, αρχίζει η μεγάλη μάχη για το ποιος θα κρατήσει το «εισιτήριο» για την επόμενη μέρα.
Το σημερινό δημοσίευμα της Καθημερινής έρχεται να ρίξει κι άλλο λάδι στη φωτιά. Η εφημερίδα γράφει ότι η αντιπαράθεση μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΕΛΑΣ παίρνει πλέον μορφή «πολέμου».
Και πράγματι, αν πιστέψουμε το κείμενο που υπογράφει ο Σταύρος Παπαντωνίου, η Κουμουνδούρου έχει δώσει διορία μέχρι την Τετάρτη 14 Οκτώβρη στους 12 ανεξάρτητους βουλευτές που προέρχονται από την Κοινοβουλευτική της Ομάδα, ζητώντας να ξεκαθαρίσουν την κοινοβουλευτική τους πορεία. Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά τις έδρες πίσω. Η άλλη πλευρά δεν φαίνεται διατεθειμένη να κάνει πίσω, αφού όλα δείχνουν ότι αρκετοί απ’ αυτούς προσλβέπουν στο ενδεχόμενο ένταξής τους στο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα.
Αστική πολιτικάντικη αντίληψη. Ο ένας κοιτάζει τις λίστες, ο άλλος τους συσχετισμούς, ο τρίτος περιμένει ένα «σήμα» και ο τέταρτος κάνει λογαριασμό για το πού υπάρχει πολιτικό μέλλον. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με βουλευτές της Ν.Δ που είναι προβληματικό αν θα εκλεγούν στο νέο κοινοβούλιο. Λοξοκοιτάζουν προς το κόμμα Σαμαρά.
Κι έτσι αρχίζει η περίοδος των μεταγραφών.
Μόνο που εδώ δεν αλλάζουν ομάδα ποδοσφαιριστές. Αλλάζουν πολιτική στέγη βουλευτές που κουβαλούν μαζί τους και μια κοινοβουλευτική έδρα.
Και επειδή στην πολιτική οι εμφύλιες συγκρούσεις είναι συνήθως πιο σκληρές από τις εξωτερικές αντιπαραθέσεις, το επόμενο διάστημα αναμένεται ιδιαίτερα ενδιαφέρον.
Γιατί όταν δύο πολιτικοί χώροι διεκδικούν τους ίδιους ανθρώπους, το ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο ποιος θα πάρει ποιον. Είναι και μέχρι σε ποιο βαθμό θα φτάσει αυτή η αντιπαράθεση.
Και φυσικά, όλα αυτά γίνονται στο όνομα της πολιτικής… και, όλως τυχαίως, με φόντο τα έδρανα της επόμενης Βουλής.
0 Comments