Γιώργος Ρούσης: Περί δήθεν τεχνοκρατικής αμεροληψίας

Apr 14, 2013 | Πολιτική | 0 comments

RoushsΣτα πλαίσια της αντιμετώπισης της κρίσης,  πέρα από τους αναφανδόν υποστηριχτές της ακολουθούμενης πολιτικής, υπάρχουν και  ορισμένοι  τεχνοκράτες οι οποίοι  παριστάνουν τους αμερόληπτους και  τους υπεράνω της όποιας ταξικής αντίθεσης. Αυτοί κατ’ αναλογία των «ουδέτερων» οικονομολόγων, τεχνοκρατών τύπου Μάριο Μόντι, ή Λουκά Παπαδήμου  προτείνουν διαφορετικές μεν, εντός συστήματος δε, λύσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης.

Οι τεχνοκράτες αυτοί  οι οποίοι το πιο συχνά έχουν σπουδάσει κάποιο παρακλάδι της οικονομίας, παρουσιάζονται ως οι καλύτεροι επιστήμονες στον τομέα τους.

Στην πραγματικότητα συμπίπτοντας  απόλυτα με το πνεύμα όλων των  τελευταίων ανά  τον καπιταλιστικό  κόσμο εκπαιδευτικών  μεταρρυθμίσεων, βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με την ίδια την έννοια της επιστήμης, στο βαθμό που την αντιμετωπίζουν σαν μια εξειδικευμένη τεχνοκρατική γνώση, αποκομμένη τόσο από την ίδια την επιστήμη στην οποία αυτή εντάσσεται, όσο και πολύ περισσότερο από το σύνολο των κοινωνικών επιστημών και την ίδια την κοινωνική πραγματικότητα.

Στα πλαίσια αυτής τους της αντίληψης  «η  γνώση τεμαχίζεται απεριόριστα: κάθε ειδικός δεν γνωρίζει παρά ένα ελάχιστο μιας γνώσης που τίποτα πια δεν οργανώνει στο σύνολο της». [1]

Αυτή η αντίληψη βρίσκεται σε κάθετη αντίθεση με τη μαρξική  μεθοδολογία την οποία πολλοί από αυτούς τους «αντιπολιτευόμενους» τεχνοκράτες παριστάνουν ότι υιοθετούν εν μέρει ή και συνολικά.

Ας θυμηθούμε ότι μια από τις κορυφαίες συμβολές του μαρξισμού ήταν  πέρα από τον σαφή ταξικό προσανατολισμό του υπέρ της εργατικής τάξης και κατά του κεφαλαίου, η συνένωση φιλοσοφίας, οικονομίας, και πολιτικής σε μια ενιαία επιστημονική ολότητα. Ας θυμηθούμε ακόμη, ότι ο  ίδιος ο Μαρξ, ήταν ταυτόχρονα και οικονομολόγος και φιλόσοφος και πολιτικός και άνθρωπος της επαναστατικής δράσης.

Άλλωστε όπως αναφέρεται πιο διεξοδικά στην «Γερμανική Ιδεολογία» [2] και στο «ΑντιΝτύριγκ» προϋπόθεση για την χειραφέτηση της προσωπικότητας δεν είναι μόνον η κυριαρχία της ελεύθερης δραστηριότητας απέναντι στην καταναγκαστική δουλειά, που απορρέει από την οικονομική αναγκαιότητα, αλλά σε συνδυασμό με αυτήν και η αντικατάσταση της κυριαρχίας της κατακερματισμένης, εξειδικευμένης εργασίας, του στενού  καταμερισμού της εργασίας, από την πολύμορφη, συνδυασμένη, χειρωνακτική και πνευματική δραστηριότητα.

Όπως αναφέρεται στο «Αντι-Ντύριγκ» ο στενός  καταμερισμός της εργασίας , οδηγεί τις «μορφωμένες τάξεις» σε «αποστεωμένες ιδέες», σε «μικρότητες», σε «προκαταλήψεις», σε «πνευματική  μυωπία», και σε «ένα ακρωτηριασμό από μια εκπαίδευση προσαρμοσμένη σε μια ειδικότητα και την πρόσδεση τους εφόρου ζωής σε αυτήν τη ίδια την ειδικότητα». [3]

Κυρίως όμως, οι εν λόγω τεχνοκράτες επιδιώκουν να αποκρύψουν την ακόλουθη αλήθεια, την όποια σοφά επεσήμανε ο Λένιν: Δεν είναι δυνατό να υπάρξει «αμερόληπτη» κοινωνική επιστήμη σε μια κοινωνία χτισμένη  πάνω στην ταξική πάλη[…..] Το να περιμένει κανείς αμερόληπτη επιστήμη στην κοινωνία της μισθωτής δουλείας είναι κουτούτσικη αφέλεια, που μοιάζει με το να περιμένει κανείς αμεροληψία από τους εργοστασιάρχες στο ζήτημα , αν θα πρέπει να αυξήσουν το  μεροκάματο των εργατών, ελαττώνοντας τα κέρδη του κεφαλαίου ». [4]

Όπως λοιπόν για όλους τους υπόλοιπους, έτσι και για τους επιστήμονες, όπως  λέει  και ο ποιητής, τίθεται  το ερώτημα «με ποιους θα παν και ποιους θ’ αφήσουν».

Ας παρατήσουν λοιπόν τις   δήθεν «αμερόληπτες» συμβουλές, και ας μας πουν ξεκάθαρα, αυτοί οι λάτρεις του συγκεκριμένου . Τις όποιες τεχνοκρατικές λύσεις προτείνουν, τις βλέπουν να υλοποιούνται σε συνεργασία με το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό ή σε ρήξη μαζί τους;

 Γιώργος Ρούσης
grousis@ath.forthnet.gr

————————————————————————————————————————————————————————————————–

[1] Henri Lefebvre La fin de l’ histoire , anthropos 2001 , σελίδα 152

[2] Καρλ Μαρξ, Φρ. Ένγκελς, Η Γερμανική Ιδεολογία, Εκδόσεις Gutenberg, Τόμος πρώτος σελίδες 77-80

[3] Εngels, Anti – Duhring, Editions Sociales  1973, σελίδα 330

[4] Λένιν, Οι τρεις πηγές και τα τρία συστατικά μέρη του μαρξισμού, Άπαντα  Σύγχρονη Εποχή ,  τόμος 23 σελίδα 41

Δημοσιεύθηκε στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 14/4/2013

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Αντύπας Καρίπογλου: Στο Μέγαρο Μαξίμου, θεωρούν ότι το κράτος είναι προσωπικό τους μαγαζί, όπου οι θεσμοί, οι νόμοι και οι κανόνες εφαρμόζονται κατά το δοκούν

Για την σαπίλα της Ν.Δ., μας μιλάει σήμερα με κείμενο του, που  δημοσιεύεται στα ΝΕΑ, ένα άτομο υπεράνω υποψίας. Πρόκειται για τον δικηγόρο και πολιτικό Αντύπα Καρίπογλου γνωστό για την πορεία του στον ακραίο φιλελεύθερο χώρο, ο οποίος μάλιστα υπήρξε πρωτοκλασάτο...

Το τουρκολιβυκό μνημόνιο στη Βεγγάζη και τα «θαλάσσια πάρκα»: Οι αστικοί ανταγωνισμοί σέρνουν τον λαό σε επικίνδυνα γεωπολιτικά παιχνίδια

Η ομόφωνη έγκριση του τουρκολιβυκού μνημονίου από το κοινοβούλιο της Ανατολικής Λιβύης (Βεγγάζη) έρχεται να γκρεμίσει με πάταγο τις αυταπάτες που καλλιεργούσε η κυβέρνηση Μητσοτάκη για δήθεν «απομόνωση» της Άγκυρας. Η εξέλιξη αυτή, που έρχεται μόλις λίγες ημέρες μετά...

Σπάσανε την τρομοκρατία στο δρόμο! Μαζικά και δυναμικά συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα στέλνουν μήνυμα αντίστασης

Δεν πέρασε το δόγμα «νόμος και τάξη» της κυβέρνησης. Οι απειλές, το κλίμα εκφοβισμού και η επικοινωνιακή τρομοκρατία που επιστρατεύτηκε όλο το προηγούμενο διάστημα, με πρωταγωνιστικό ρόλο από την εκπρόσωπο τύπου της ΕΛ.ΑΣ., πήραν πληρωμένη απάντηση από τις χιλιάδες...

Λίγο μέτρο με την τρομολαγνεία για «χάος» δεν βλάπτει – και η χώρα πρέπει να γίνει λίγο… Γαλλία

Ο Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος είναι ένας αστός δημοσιογράφος. Ας δούμε, όμως κάποιες επισημάνσεις που κάνει στο σημερινό του κείμενο στην ιστοσελίδα in Κάθε κοινωνική κινητοποίηση δεν σημαίνει «χάος» - και η χώρα έχει πολλούς λόγους να κινητοποιηθεί Τα όσα συμβαίνουν στη...

Συνταρακτικές αποκαλύψεις στη δίκη των κτηνανθρώπων -βασανιστών δοσιλόγων (Ενα δημοσίευμα του Ριζοσπάστη σαν σήμερα το 1945)

Για τις δίκες παρωδία των δοσίλογων έχουμε κάνει πολλές σχετικές αναφορές και στην ανάρτηση που παραθέτουμε υπάρχουν αναλυτικά σχετικά αφιερώματα. Η σημερινή μας ανάρτηση έχει σχέση με ένα πρωτοσέλιδο δημοσίευμα του Ριζοσπάστη που υπήρξε σαν σήμερα 21 Οκτώβρη του...

Σαν σήμερα, 20 Οκτώβρη του 1926, πεθαίνει ο Γιουτζίν Ντέμπς, ένας εργάτης, συνδικαλιστής, που είχε γράψει την δικιά του ιστορία

Ο Γιουτζίν Βίκτορ Ντεμπς, θρυλική μορφή των σοσιαλιστών και του αμερικανικού εργατικού κινήματος, γεννήθηκε στην Ιντιάνα το 1855. Γόνος γάλλων μεταναστών, εγκατέλειψε το σχολείο στα 14 χρόνια του και δούλεψε στους σιδηροδρόμους όπου ανέπτυξε έντονη συνδικαλιστική...

Σημαντική φθορά για τη ΝΔ, από μια δημοσκοπική εταιρεία φίλα προσκείμενη στο κυβερνητικό κόμμα

Φυσικά, δεν αλλάζουμε άποψη για τις αστικές δημοσκοπήσεις ανάλογα με το αν τα αποτελέσματά τους μάς βολεύουν ή όχι. Ωστόσο, έχει τη σημασία του όταν ακόμη και εταιρείες δημοσκοπήσεων που συνδέονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, με πρόσωπα του κυβερνητικού περιβάλλοντος...

20/10/1977: Χρήστος Κασίμης. Ο πρώτος δολοφονημένος αντάρτης πόλης

Tου Γ. Γ Ξημέρωνε 20 Οκτώβρη 1977. Τέσσερις αντάρτες πόλης του Ενοπλου Λαϊκού Αγώνα προσπαθούν να τοποθετήσουν εκρηκτικούς  μηχανισμούς σε Γερμανική επιχείρηση, στο εργοστάσιο της  AEG  στου  Ρέντη σαν ένδειξη διαμαρτυρίας για τη δολοφονία μαχητών της RAF από το...

Μελανσόν και ACAB: Οι αντιφάσεις της κοινοβουλευτικής Αριστεράς μπροστά στην αστυνομική καταστολή

Σε μια περίοδο που το γαλλικό και το παγκόσμιο προλεταριάτο βρίσκονται στον δρόμο ενάντια στην κρατική τρομοκρατία, ο ηγέτης της «Ανυπότακτης Γαλλίας», Ζαν-Λυκ Μελανσόν, πέταξε μια πολιτική βόμβα που διέλυσε τα προσωπεία της αστικής ευπρέπειας. Υπερασπιζόμενος το...

Συμπληρώνονται σήμερα 15 χρόνια από την δολοφονία του Καντάφι – “Oλες οι συμφορές που προξένησε ο δικτάτορας και τύραννος Καντάφι στο λαό του”

Σαν σήμερα δολοφονείται με φρικτό και απάνθρωπο τρόπο από τους αντιπάλους του o Μουαμάρ Μουχάμαντ Αμπνταλσαλάμ Αμπού Μινιάρ αλ- Γκαντάφι ή Καντάφι, πιο γνωστός σαν Συνταγματάρχης Καντάφι.  Την 1η Σεπτέμβρη του 1969, ο λοχαγός τότε Καντάφι ηγούμενος ομάδας στρατιωτικών...

Επιλεγμένα Video