Απεργία την Πέμπτη 23 Μάη 2013 στον κλάδο του βιβλίου

May 8, 2013 | Εργατικό Κίνημα | 0 comments

imagesΕμείς λέμε: κι όμως γίνεται!

Μας είπαν ότι τώρα με την κρίση πρέπει να μειώσουμε τις ανάγκες και προσδοκίες μας. Να παίρνουμε λιγότερα λεφτά, να δουλεύουμε περισσότερο. Εννοούσαν, ότι θα πετσοκόψουν τους μισθούς, θα πληρώνουν όποτε και αν θέλουν και θα δουλεύουμε με συνθήκες μεσαίωνα και γαλέρας.

Μας είπαν ότι πρέπει να κάνουμε υπομονή και τα πράγματα θα καλυτερέψουν, όταν γίνουν οι αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές. Εννοούσαν ότι θα καταργήσουν όλα όσα με αίμα κατακτήσαμε, δεν θα υπάρχουν Συλλογικές Συμβάσεις, κατοχυρωμένα δικαιώματα, θα πηγαίνουμε ένας-ένας, μόνοι απέναντι στους εκβιασμούς του κάθε εργοδότη.

Μας είπαν ότι «μαζί τα φάγαμε», άρα και μαζί θα τα πληρώσουμε. Δικοί μας συνάδελφοι είναι οι 1,5 εκατομμύρια άνεργοι, οι 700 χιλιάδες απλήρωτοι, οι 3 εκατ. κάτω από το όριο φτώχειας. Δικοί τους οι μεγαλοκαταθέτες στο εξωτερικό, τα κέρδη και οι επενδύσεις. Δεκαετίες κερδοφορίας δεν τα τρώγαμε μαζί. Τις «ζημιές» θα τις πληρώσουμε μαζί;

Και εξακολουθούν με θράσος να μας λένε και άλλα πολλά καθημερινά οι εργοδότες και οι κυβερνήσεις τους, οι τρόικες και οι ληστο-συμμαχίες τους, η ΕΕ και το ΔΝΤ. Το θέμα είναι τι θα πούμε εμείς!

Ως Σύλλογος με βάση την κατάσταση που διαμορφώνεται για μας τους εργαζόμενους και με αφορμή τη λήξη των κλαδικών συμβάσεων εργασίας, λέμε:

Για να ζήσουμε, πρέπει να δουλεύουμε και να πληρωνόμαστε. Να πληρωνόμαστε αξιοπρεπώς, ώστε να καλύπτουμε τις βασικές ανάγκες μας. Να δουλεύουμε τόσο, ώστε να δουλεύουμε όλοι. Γι’ αυτό διεκδικούμε νέα Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, για να μην είναι ζούγκλα και σφαγείο η εργασία μας, οι συνθήκες και οι όροι της. Να μην είναι ατομική υπόθεση του καθένα με το αφεντικό του, αλλά συλλογική υπόθεση, κατοχυρωμένη. Όλοι μαζί μπορούμε να επιβάλλουμε καλύτερους όρους, ο καθένας μόνος του χάνει.

Λέμε, ότι 127 χρόνια μετά την καθιέρωση του 8-ωρου (το 1886 με την εξέγερση της Πρωτομαγιάς) η τεχνολογική επανάσταση και η επιστήμη έχει εκατονταπλασιάσει την παραγωγικότητα και εμείς δουλεύουμε ακόμα 8 ώρες (στην καλύτερη). Δηλαδή παράγουμε εκατονταπλάσιο κέρδος για τους εργοδότες, ενώ υπάρχουν 1,5 εκατ. άνεργοι. Διεκδικούμε λοιπόν 6 ώρες δουλειά (30 ώρες εβδομαδιαίως, με 5-ημερο, σταθερή δουλειά), για να δουλέψουν οι άνεργοι, να μειωθεί το αίσχος της υπερεκμετάλλευσης. Διεκδικούμε η δουλειά μας να πληρώνεται τουλάχιστον με 900 ευρώ κατώτατο βασικό μισθό (για 30 ώρες), το ελάχιστο όριο επιβίωσής μας σήμερα. Λεφτά υπάρχουν, το ξέρουν όλοι, αρκεί μια ματιά στις καταθέσεις, τις επενδύσεις, στα ακίνητα και στα «σεντούκια» του κεφαλαίου.

Μας λένε ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από αυτά που κάνουν οι κυβερνήσεις, οι τρόικες, το ΔΝΤ και η ΕΕ, για τα αφεντικά. Τους λέμε: για τα δικά τους συμφέροντα δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Αυτό που επιβάλλεται όμως είναι να προτάξουμε τα δικά μας! Τα δικά μας συμφέροντα, τα δικά μας «μνημόνια» των εργαζόμενων απαιτούν να χάσουν τον πλούτο, τη δύναμη και την εξουσία τους αυτοί που μας οδήγησαν στην εξαθλίωση, στην ανεργία, στην εργασιακή ζούγκλα και τον κοινωνικό μεσαίωνα.

Μας λένε, ότι αυτά δεν γίνονται! Τους λέμε, ότι για μας είναι μονόδρομος για να ζήσουμε αξιοπρεπώς. Γίνονται, με σκληρούς και συλλογικούς αγώνες (έτσι τα κατακτήσαμε εξάλλου όλα), με την αξιοπρέπεια, την αλληλεγγύη και την ενότητά μας. Με τα δικά μας χέρια και μυαλά, τις δικές μας πλάτες, όχι με ανάθεση, με αναμονή. Δεν θα μας σώσει κανένας άλλος εκτός από τον αγώνα μας.

Για αυτό οι συλλογικές συμβάσεις έχουν τόσο κομβική σημασία. Η ύπαρξή τους μας δίνει την δυνατότητα να διαπραγματευόμαστε την εργατική μας δύναμη, η κατάργησή τους μας ρίχνει βορά στην ασυδοσία των εργοδοτών και στα τάρταρα της εκμετάλλευσης. Η Συλλογική Σύμβαση στον κλάδο του βιβλίου αλλά και σε κάθε κλάδο, είναι ανάγκη και απαίτησή μας. Θα την διεκδικήσουμε μαχητικά, μαζί με όλους τους εργαζόμενους και όλα τα δοκιμαζόμενα και αντιστεκόμενα κομμάτια της τάξης μας, για το συμφέρον και τη ζωή όλων μας.

Ένας σημαντικός σταθμός του συνολικού αγώνα μας
που διεξάγεται μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς

είναι η απεργία
της Πέμπτης 23 Μάη 2013
στον κλάδο του βιβλίου

Θα είμαστε όλοι εκεί!

Απεργιακή συγκέντρωση και πορεία 11:30πμ, στο Πνευματικό Κέντρο (Σόλωνος & Ασκληπιού)

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Τούτες τις μέρες το 1955 στην Τασκένδη

Του Γ. Γ. Συγκρούσεις ξεσπούν στην Κομματική Οργάνωση του ΚΚΕ στην Τασκένδη ανάμεσα στους φραξιονιστές και την πλειοψηφία των πολιτικών προσφύγων που υποστήριζε τις θέσεις της ΚΕ του ΚΚΕ. Άμεση ήταν η ανάμειξη κομματικών και κρατικών αξιωματούχων του Ουζμπεκιστάν υπέρ...

Γιλμάζ Γκιουνέι: Ενας στρατευμένος με το προλεταριάτο, καλλιτέχνης, που κυνηγήθηκε ανελέητα απ’ το Τουρκικό καθεστώς και πέθανε σαν σήμερα το 1984

«Τη ζωή μου την κέρδισα από τα εννιά μου χρόνια δουλεύοντας, πρώτη μου δουλειά βοσκός στα γελάδια. Τσάπιζα, έσκαβα τη γη με κασμά, μάζευα βαμβάκι, έγινα μπεχτσής και φύλαγα τα καρποφόρα και τα αμπέλια. Σαν μαθητής γυμνασίου, πάλι στη βιοπάλη. Το πρωί πριν απ’ το...

Σαν σήμερα το 1976 πεθαίνει ο «Μεγάλος Τιμονιέρης»

“Πολιτική ισχύς είναι αυτό που φυτρώνει από την κάννη ενός όπλου”. Μάο Τσε Τουνγκ, 26/12/1893 – 9/9/1976 Σαν σήμερα στις 9 Σεπτέμβρη του 1976 πέθανε στο Πεκίνο και σε ηλικία 82 ετών μια απ΄ τις σημαντικότερες προσωπικότητες του 2ου αιώνα. Ο Μάο Τσε Τουνγκ ο...

Έχουμε σωτηρία, γαμώ το φελέκι μου;

Του Γιώργη Γιαννακέλλη Έχουμε σωτηρία, γαμώ το φελέκι μου; αναρωτιέμαι κοιτάζοντας το απόλυτο ξεχαρβάλωμα και το κατάντημα κομματιών της αριστερής και προοδευτικής ενημέρωσης. Από πότε, ρε ξεκούρδιστοι μπαγλαμάδες, οι αριστεροί υιοθετούν άκριτα, ξεσκονίζουν και...

Οταν η μοναρχοφασιστική δεξιά έστελνε στην εξορία παιδάκια 9 και 10 ετών – Ενα δημοσίευμα του “Ρ’ σαν σήμερα το 1946

Του Γ. Γ. Μπορεί να είναι η μεγάλη χρονική απόσταση, πιθανόν επίσης να είναι και πολύ δύσκολο να αντιληφθείς το κλίμα της εποχής. Σε κάθε περίπτωση πάντως, σου είναι αδύνατον να αντιληφθείς τον παραλογισμό του μοναρχοφασιστικού καθεστώτος που προέκυψε στην χώρα μας,...

Β. Ραφαηλίδης. Ενας αιρετικός διανοούμενος. Πέθανε σαν σήμερα το 2000. – Πέντε κεφάλαια από το βιβλίο του «Η κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας».

“Όπως θα πει ο Καμύ, η μόνη γνήσια μορφή αισιοδοξίας είναι η χωρίς προσδοκία ανάστασης ή αναβίωσης παραδοχή του απόλυτα βέβαιου γεγονότος του θανάτου των πάντων. Μόνο τότε μπορείς να βαδίζεις προς τον τάφο σου τραγουδώντας ηρωικά και πένθιμα, λέει ο Καμύ. (Ο Ξένος και...

Σαν σήμερα το 1999 ο σεισμός της Πάρνηθας – Στο εργοστάσιο της Ρικομέξ θάφτηκαν ζωντανοί 39 εργαζόμενοι -Το χρονικό μιας ατιμωρησίας

Σαν σήμερα, 7 Σεπτέμβρη 1999, ένας σεισμός 5,9 Ρίχτερ με επίκεντρο την Πάρνηθα συγκλόνισε την Αττική. Στις μνήμες όλων χαράχτηκαν οι εικόνες καταρρεύσεων εργοστασίων, βιομηχανικών κτιρίων και κατοικιών. Το τραγικό αποτέλεσμα: 143 νεκροί, εκατοντάδες τραυματίες,...

Αργία «χάδι» και πρόστιμα 300 ευρώ: Η ΕΛ.ΑΣ. ξεπλένει τους ενόχους μπάτσους για την δολοφονία της Κυριακής Γρίβα

Η αστική δικαιοσύνη και οι μηχανισμοί καταστολής του κράτους επιβεβαιώνουν για ακόμα μια φορά τον ρόλο τους. Η πειθαρχική «τιμωρία» που επιβλήθηκε στους αστυνομικούς του Τμήματος Αγίων Αναργύρων για την εμπλοκή τους στη στυγερή γυναικοκτονία της Κυριακής Γρίβα δεν...

Σαν σήμερα το 1942 η πρώτη μάχη του Αρη με οργανωμένο τμήμα του στρατού των κατακτητών.

Ηταν σαν σήμερα 8 Σεπτέμβρη του 1942 όταν μια ομάδα ανταρτών του ΕΛΑΣ με επικεφαλής τον Αρη Βελουχιώτη και υπαρχηγό τον μόνιμο αξιωματικό του ελληνικού στρατού, νεαρό τότε ανθυπολοχαγό Δημ. Δημητρίου (“Νικηφόρο”), στα Ρυκά της Γκιώνας κυκλώνει ένα ιταλικό απόσπασμα...

Από τα social media στα λαϊκά δικαστήρια: Το «πλυντήριο» της ανωνυμίας, η δημοσιογραφική ξεφτίλα και ο θεσμικός καιροσκοπισμός

Του Γιώργη Γιαννακέλλη Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθούμε μια αδιανόητη επίδειξη πολιτικής ανευθυνότητας και κανιβαλισμού, που εκθέτει ανεπανόρθωτα όχι μόνο κάποια «προοδευτικά» μέσα ενημέρωσης, αλλά και την ίδια την ποιότητα του πολιτικού λόγου της αριστεράς και...

Επιλεγμένα Video