Η μηχανή που στήνουν κάποια ευυπόληπτα λαμόγια για να τα παντελωνιάζουν χοντρά, με το να κατασκευάζουν τις λεγόμενες «Μη κυβερνητικές Οργανώσεις» έχουμε ασχοληθεί πολλές φορές. «Στη μεγαλύτερη “μπίζνα” από συστάσεως ελληνικού κράτους τείνουν να εξελιχθούν οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις», έλεγε μια περασμένη ανάρτησή μας.
Επανερχόμαστε στο ίδιο θέμα σήμερα γιατί συναντήσαμε ένα ενδιαφέρον άρθρο που υπογράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου, στο περιοδικό «Επίκαιρα» και το τιτλοφορεί «Οι ΜΚΟ και οι διαδρομές του χρήματος». Δεν περιμέναμε, φυσικά, αυτός ο δημοσιογράφος να πει τα πράγματα με το όνομα τους, αλλά έστω και «αβραμοπουλικά» όπως τα γράφει κάποια συμπεράσματα μπορούν να βγουν.

Το παραθέτουμε:

Παρακολουθώ με έκπληξη τα δημοσιεύματα που αναφέρονται στις χορηγίες διαφόρων ελληνικών υπουργείων σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, τις γνωστές ΜΚΟ/NGO, οι οποίες, ως γνωστόν, κατέληξαν να είναι αποκλειστικά κρατικοδίαιτες, άρα εργαλεία του κράτους που τις πληρώνει. Εκατομμύρια ευρώ έχουν ξοδευτεί άσκοπα και κάποιοι άνθρωποι που ηγούνται των ΜΚΟ/NGO έχουν πλουτίσει εις βάρος των Ελλήνων φορολογουμένων.

Διάβασα με προσοχή τους καταλόγους, στους οποίους μπορεί να ανακαλύψει κανείςτους συνήθεις «άρπαγες» των χρη μάτων των φορολογουμένων, αλλά δεν είδα να παρελαύνουν τα «μεγάλα ονόματα» και κυρίως όσοι είχαν στενή σχέση με το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών την τετραετία 2001-2004, όταν οι Αμερικανοί, οι Βρετανοί και οι Τούρκοι σε συνεργασία με την Αθήνα συνέγραψαν το ρατσιστικό και φιλοτουρκικό Σχέδιο Ανάν.
Οργανώσεις στην Κύπρο, που χρηματοδοτήθηκαν από την αμαρτωλή UNOPS, είχαν λάβει ενισχύσεις και από την Αθήνα -ακόμα και από ελληνικούς αθλητικούς φορείς-για να προπαγανδίζουν υπέρ του αντιδημοκρατικού κειμένου του πρώην γενικού γραμματέα, ο οποίος, μετά τη φυγή του από τον ΟΗΕ, αδυνατεί να βρει πραγματική εργασία και ζει χωρίς αντικείμενο και επιρροή στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η παραχώρηση των καταλόγων στην αρμόδια Επιτροπή της ελληνικής Βουλής δεν αποτελεί σημάδι διαφάνειας από την πλευρά του υπουργείου των Εξωτερικών, ακριβώς επειδή δεν δόθηκαν όλα τα ονόματα. Και η πλέον σημαντική απουσία αφορά στα ονόματα όσων είχαν δικαίωμα να υπογράφουν για τις ΜΚΟ/NGO, οι γνωστοί και ως «Ταμίες».

Ερωτώ και, όσο κι αν σας φαίνεται περίεργο, αναμένω απάντηση: Ποιοι βρίσκονται πίσω από τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις; Φρόντισε κανείς από τους υπαλληλίσκους των διαφόρων υπουργείων, που με άνωθεν εντολές πετούν με αναίδεια τα χρήματα των φορολογουμένων, να ζητήσει το «πόθεν έσχες» των μελών των διοικητικών συμβουλίων των ΜΚΟ/NGO; Αμφιβάλλω. Και το πλέον σημαντικό ερώτημα είναι το εξής: Πώς δικαιολογήθηκαν τα εκατομμύρια; Είναι αλήθεια ότι οι περισσότερες αποδείξεις είναι χειρόγραφες, άρα ψεύτικες;

 Όσο και να φωνάζουν τα μέλη των ΜΚΟ/NGO, δεν θα σταματήσουμε να μιλούμε γι’ αυτό το σκάνδαλο διαρκείας, που, αν και αλλάζουν οι κυβερνήσεις, το χρώμα του χρήματος παραμένει ίδιο.
Πρώτον και βασικότερον είναι ότι οι Οργανώσεις αυτές δεν πρέπει να χρηματοδοτούνται από τα κράτη. Απλά και μόνο, αν θέλετε, επειδή ισχυρίζονται πως είναι μη κυβερνητικές και, μάλιστα, διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους, όταν τεθεί το ζήτημα της κρατικής χρηματοδότησης.
Δεύτερον: Το γεγονός ότι έχουν μια ροπή προς το χρήμα και φαίνεται να υπηρετούν με δουλοπρέπεια αυτούς που τους χρηματοδοτούν αποδεικνύει σ’ εμάς τους υπόλοιπους πως ο καλύτερος αφέντης είναι αυτός που πληρώνει τα περισσότερα. Άρα μπορεί να ‘ναι και κάποιος ξένος. Κι ας μην φωνάζουν τα μέλη των ΜΚΟ/ NGO ούτε να μιλούν για αδικίες, διότι δίνουν δικαιώματα. Πέραν του ότι λαμβάνουν οικονομική ενίσχυση από κράτη, αποδίδουν μηδενικό έργο.

Η ελληνική κυβέρνηση, λόγω της προηγούμενης δράσης στελεχών της στη Σερβία, στο Κοσσυφοπέδιο, στην Κύπρο, στη Γεωργία και σε άλλες χώρες, έχει λερωμένη τη φωλιά της. Υπολογίζεται ότι για τις χώρες αυτές ξοδεύτηκαν εκατομμύρια ευρώ και δολάρια, αρκετά από τα οποία φαίνεται πως είχαν αφετηρία την Ουάσιγκτον. Σήμερα που η Ελλάδα βρίσκεται στη χειρότερη οικονομική κατάσταση της ιστορίας της, δεν επιτρέπεται να ξοδεύεται ούτε ένα σεντ σε οργανώσεις χωρίς αντικείμενο και σκοπό, μερικές εκ των οποίων έχουν, μάλιστα, και αμαρτωλό παρελθόν.

Να ολοκληρώσουμε την ανάρτηση μας με ένα εύστοχο σχόλιο από την εφημερίδα «Κόντρα»

Ανακάλυψε, λέει, η εισαγγελία ότι κάτι τρέχει με τις ΜΚΟ και διέταξε έρευνα. Παρελαύνουν από τα κανάλια διάφοροι παράγοντες του κυβερνώντος κόμματος και λένε κι αυτοί το κοντό τους και το μακρύ τους. Λοιπόν, σταματήστε το παραμύθι. Τα λαμόγια των ΜΚΟ κανείς δεν πρόκειται να τα πειράξει. Ξέρετε γιατί; Γιατί είναι διαπλεκόμενα με την πολιτική εξουσία. Γιατί πολλά απ’ αυτά που παίρνουν τα λαμόγια διοχετεύονται στις τσέπες πολιτικών παραγόντων, που παίρνουν μ’ αυτό τον τρόπο τις μίζες τους.

Και για να μη λέμε πολλά-πολλά, ας ψάξουν στα κονδύλια του υπουργείου Εξωτερικών, τότε που ο σημερινός πρωθυπουργός ήταν ΥΠΕΞ της κυβέρνησης Σημίτη. Είναι ο άνθρωπος που έδωσε υπόσταση στα μεγάλα «καρτάλια» των ΜΚΟ, που δούλευαν για λογαριασμό του. Γιατί ΜΚΟ δεν είναι μόνο διάφορα ψιλολαμόγια που προσφέρουν τάχα κάθε είδους κοινωνικές υπηρεσίες. Ως ΜΚΟ παρουσιάζονται και διάφορα πρακτόρικα μαγαζιά που δρουν για λογαριασμό της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

Ουδείς, λοιπόν, θα πειράξει τα λαμόγια που λυμαίνονται κρατικό χρήμα. Το πολύ-πολύ να γίνει κάποιο ξαναμοίρασμα μεταξύ τους, όπως έχει γίνει και στο παρελθόν. Αυτές οι οργανώσεις είναι καραμπινάτες κυβερνητικές (και όχι μη κυβερνητικές) οργανώσεις, που προσφέρουν μεγάλη βοήθεια στην αστική εξουσία.