Πηγή: Διονύσης Ελευθεράτος – “Πριν”

Τραπεζίτες Σαμαρείτες …

Βράδυ Τρίτης 15ης Απριλίου. Στον Σκάι το δίδυμο Νίκου Ευαγγελίου – Άννας Παναγιωταρέα ασχολείται με τις τράπεζες. Πολύ λίγο χολοσκάει το δίδυμο με την είδηση (αναφέρθηκε άλλωστε χωρίς πολλές οικονομικές επεξηγήσεις) ότι θεσμικοί επενδυτές αγοράζουν μετοχές της Γιούρομπανκ σε τιμή κατά 75% φθηνότερη από εκείνη την οποία κατέβαλε το ελληνικό δημόσιο για να σώσει την τράπεζα. «Σκάει μύτη» πάντως μια υποδόρια «κριτική διάθεση» για το όλο θέμα, αλλά εξαντλείται στη φράση του Ευαγγελάτου «το Δημόσιο έδωσε περισσότερα». Και έπειτα; Αμέριστη ευγνωμοσύνη προς το ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα…

Ποιος είδε τον Ευαγγελάτο και δεν άφησε ένα δάκρυ να αυλακώσει το -υποψήφιο για ροδοκοκκίνισμα, λόγω «πρωτογενούς πλεονάσματος»- μάγουλο του; Και να οι τράπεζες που «έβαλαν πλάτη», και δώσ’ του οι τράπεζες, οι οποίες δάνειζαν χρήμα στο ελληνικό κράτος όλα αυτά τα δύσκολα χρόνια.

Ολικός αχταρμάς: το «βάζω πλάτη» γίνεται προμετωπίδα του «βάζω λεφτά στην τσέπη», περίπου όπως το καταγεγραμμένο έλλειμμα γενικής κυβέρνησης των 15,9 δια ευρώ (για το 2013) μεταμορφώνεται σε καταγέλαστο «πλεόνασμα» 3,4 δισ, αφαιρουμένων των 19,3 δισ. ευρώ που δόθηκαν για τη στήριξη τραπεζών και τραπεζιτών. Εάν γι’ αυτούς γίνεται το καλό, ρίχνεις το κόστος στο γιαλό και εμφανίζεις «πλεόνασμα» τρελό…

Ναι, το «βάζω πλάτη» και το «βάζω λεφτά στην τσέπη» γίνονται ένα – σαν τον Μπαλτάκο με τον Κασιδιάρη, ένα πράγμα. Έτσι ανακατεμένα και άμορφα, οι καθεστωτικοί «φωστήρες» τα εκσφενδονίζουν στα κεφάλια εκατομμυρίων ανθρώπων ελπίζοντας ότι το περιεχόμενο του στόχου τους, δηλαδή το μυαλό των αυτόχθονων ιθαγενών, είναι πλέον πολύ κουρασμένο και ζαλισμένο για να αναχαιτίσει μία ακόμη επίθεση.

Διάβολε, δεν πάσχουμε κι από αμνησία… Όταν οι τράπεζες δάνειζαν στο ελληνικό κράτος, ασφαλώς δεν προέβαιναν σε καμία κίνηση… αυταπάρνησης, όπως περίπου μας είπε ο Ν. Ευαγγελάτος. Λεφτά αποκόμιζαν οι τράπεζες (και) από αυτήν τη διαδικασία. Τα χρήματα που διέθεταν στο ελληνικό κράτος τα εξασφάλιζαν οι ίδιες φθηνότερα εξ Εσπερίας, με επιτόκιο χαμηλότερο εκείνου των εντόκων γραμματίων που αγόραζε το κράτος. Εν ολίγοις, κέρδος. Χρήμα σίγουρο.

Εν πάση περιπτώσει, ας αποδώσει ο αναγνώστης τη δέουσα σημειολογική σημασία στη σύμπτωση: η ευαγγελ(ατ)ική «αγιοποίηση» του εγχώριου χρηματοπιστωτικού συστήματος, στον Σκάι, έγινε την Τρίτη – Μεγάλη Τρίτη για τους ευσεβείς χριστιανούς. Εάν γνωρίζετε κάποιον θρήσκο που έχει εξειδικευμένες γνώσεις, ρωτήστε τον και θα σας πει ότι η συγκεκριμένη ημέρα είναι συνυφασμένη και με την Παραβολή των Ταλάντων. Κι άλλα τάλαντα γυρεύεις, ακριβέ μας τραπεζίτη, για να βγάλω όλο το χρόνο μεσ’ το χρεωμένο σπίτι; (Α, λησμονήσαμε να σας πληροφορήσουμε ότι, σύμφωνα με το κατά Ευαγγελάτο ευαγγέλιο, η δεύτερη απόδειξη της μετατροπής των τραπεζών σε σύγχρονους Σαμαρείτες έγκειται στην υπομονή που κάνουν, αποφεύγοντας μέχρι στιγμής να πετάξουν κόσμο στο δρόμο…)

Είπαμε: το (ανέκδοτο) «βάζω πλάτη» συγχωνεύεται με το (αυθεντικό) «βάζω κι άλλο χρήμα στην τσέπη» – κι άλλο, δηλαδή πέραν των 240 δια ευρώ που δόθηκαν στις τράπεζες σε ρευστό ή εγγυήσεις από το 2008 έως σήμερα. Ποσό που υπερβαίνει το ετήσιο ΑΕΠ ακόμη και του 2009, όχι μόνο το σημερινό, απελπιστικά «κοντό» ΑΕΠ των 183 δι¬σεκατομμυρίων…
Πλήρης αχταρμάς λοιπόν στα όρια της πολτοποίησης. Να μην ξεχωρίζει καν το «δίνω» από το «παίρνω». Αχταρμάς. Αυτή είναι η «λέξη-κλειδί» στο προπαγανδιστικό πεδίο. Αυτή γεννά και ιδέες που σχετίζονται με την ιλαροτραγωδία του «πρωτογενούς».

Παράδειγμα: την ώρα που το Δημόσιο οφείλει σε ιδιώτες 4,6 δια ευρώ, μοστράρουν το υποτιθέμενο «πλεόνασμα» των 3,4 δια ευρώ, εντάσσοντας σε αυτό και εγγραφές -από Τράπεζα της Ελλάδος και ΕΟΠΥΥ- πράξεων όχι του περί ου ο λόγος έτους (2013) αλλά των 2011, 2012, 2014. Τι «νομιμοποιεί» αυτές τις κουτοπονηριές; Το «κεκτημένο» του αχταρμά. Εάν καταργούν τη διάκριση ανάμεσα στο «παίρνω» και το «δίνω», στο «επιβαρύνομαι» και το «κερδίζω», γιατί στην ευχή να μην μπερδευτεί και το «φέτος» με το «πέρυσι»; Αν, όντως ο χρόνος είναι χρήμα, θα καταργήσουμε τη φορά του ενός κι όχι του άλλου;

Η αλήθεια είναι ότι μας έχουν «προπονήσει» καλά στην παράνοια τα τελευταία χρόνια. Ο ΓΑΠ πανηγύριζε επειδή είχε «κλείσει» δάνειο-ρεκόρ. Ο Βενιζέλος καμάρωνε για το «κούρεμα» που σηματοδότησε διπλό επίτευγμα: αφενός διαλύθηκαν ασφαλιστικά ταμεία, νοσοκομεία και πανεπιστήμια, αφετέρου επαυξήθηκε το δημόσιο χρέος! Κατά τη σημερινή κυβέρνηση σημασία δεν έχει πόσο ακριβά δανειστήκαμε από τις αγορές. Σωστά, το είχε πει κι ο Μπιλ Κλίντον: «Αν ακούσετε κάποιον να λεει πως δεν υπάρχει σοβαρό πρόβλημα χρημάτων, πιθανότατα γνωμοδοτεί για τα λεφτά των άλλων» – εν προκειμένω όλων ημών. Τώρα έχουμε κι έναν Ευαγγελάτο, ο οποίος μόνο που δεν ζήτησε να ανεγερθούν ανδριάντες στους έλληνες τραπεζίτες.

Στις αγορές μας έβγαλε η κυβέρνηση. Από το φρενοκομείο-στρατόπεδο συγκέντρωσης της «δημοσιονομικής προσαρμογής» και του «ορθολογισμού» θα βγούμε μόνοι μας ή δεν θα βγούμε καθόλου.