του Γιώργου Αλεξάτου
Λίγες μέρες πριν την αποχώρησή τους από την Αθήνα, οι Γερμανοί κατακτητές έβαψαν για μια ακόμη φορά τα χέρια τους στο αίμα, με τη μαζική δολοφονία περίπου εκατό κατοίκων της εργατούπολης του Αιγάλεω.
Καθώς ο ΕΛΑΣ Δυτικών Συνοικιών, ήδη από την άνοιξη του 1944, είχε θέσει υπό τον έλεγχό του σχεδόν όλες τις περιοχές που βρίσκονταν πέρα από τον Κηφισσό, ενώ ισχυρές δυνάμεις δρούσαν και στις συνοικίες του δήμου της Αθήνας που βρίσκονταν ανατολικά του ποταμού, η κυριαρχία των δυνάμεων κατοχής και των συνεργατών τους εκεί ήταν περισσότερο τυπική παρά ουσιαστική. Αυτός ήταν και ο λόγος που τις έκανε να οργανώνουν επιθέσεις με τη μορφή “μπλόκων”, μετά από τα οποία αποσύρονταν και πάλι εκεί όπου ένιωθαν μεγαλύτερη ασφάλεια.
Το τελευταίο μπλόκο πραγματοποιήθηκε στη προσφυγική συνοικία Προύσης στο Αιγάλεω, πιο γνωστό τότε ως Μπαρουτάδικο. Η Προύσης, που πήρε το όνομά της από την ομώνυμη κεντρική οδό, γνωστή και ως συνοικία του Αγίου Γεωργίου, βρίσκεται κατά μήκος του Κηφισσού, μεταξύ Ιεράς Οδού και λεωφόρου Καβάλας. Αποτελούσε έτσι σχετικά εύκολο στόχο για τους ναζί κατακτητές και τους συνεργάτες τους, που απέφευγαν να εισχωρήσουν περισσότερο στο Αιγάλεω, το οποίο είχε ήδη απελευθερωθεί, έχοντας εκλέξει και εαμική δημοτική αρχή, μέσα από λαϊκή συνέλευση στην πλατεία Εσταυρωμένου, με δήμαρχο το στέλεχος του ΚΚΕ Γιάννη Μπατζακίδη.
Με πρόσχημα τις συνηθισμένες και σχεδόν καθημερινές αψιμαχίες με τον ΕΛΑΣ στην περιοχή που βρίσκεται απέναντι από τη συνοικία και στις γέφυρες του Κηφισσού, οι Γερμανοί και οι ταγματασφαλίτες επιτέθηκαν στις 29 Σεπτεμβρίου 1944 και δολοφόνησαν ενενήντα εφτά κατοίκους της συνοικίας, πολλοί από τους οποίους βρήκαν τον θάνατο μέσα στα σπίτια τους που πυρπολήθηκαν από τους φασίστες.
Ήταν η τελευταία φορά που οι ναζί πατούσαν το πόδι τους στο Αιγάλεω. Κι αυτή την τελευταία φορά άφησαν το στίγμα της εγκληματικής τους μανίας κατά του κόσμου της εργασίας και της Αντίστασης.
0 Comments