Με ομόφωνη απόφασή του, το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων πέταξε στα σκουπίδια την πρόταση της εισαγγελέα της έδρας Αναστασίας Μασούρα και έκρινε αθώους την Ηριάννα και τον Περικλή, βάζοντας τέλος στη φυλάκιση και την εν γένει δικαστική τους περιπέτεια.

Παραθέτουμε ολόκληρο το περιληπτικό σκεπτικό που εκφώνησε ο πρόεδρος του δικαστηρίου Βασίλειος Κωστόπουλος (τα κενά αφορούν σημεία που δεν γράφηκαν καλά στο κασετόφωνο):

«Πρώτον. Η κατάθεση του Παπαλάμπρου ελέγχεται σοβαρά για την αξιοπιστία της.

Δεύτερον. Η άρση του τηλεφωνικού απορρήτου, οι κατ΄ οίκον έρευνες, η έρευνα αυτοκινήτου, η άρση τηλεφωνικού απορρήτου, δεν έδειξαν καμία εμπλοκή των κατηγορουμένων με την οργάνωση. Ειδικότερα, όσον αφορά την άρση τηλεφωνικών απορρήτων, δεν χρησιμοποίησαν στις τηλεφωνικές τους επικοινωνίες κωδικοποιημένη φρασεολογία, χρησιμοποιώντας είτε προκαθορισμένο κώδικα επικοινωνίας είτε συνθηματικές εκφράσεις, υπονοούμενα και ανεπαρκείς συντομογραφίες για την κατανοητή λειτουργία των συνδιαλεγόμενων.

Τρίτον. Δεν αποδείχθηκε ότι η μίσθωση της κατοικίας η οποία ήταν (…) λειτούργησε ως προκάλυμμα παράνομων δραστηριοτήτων.

Τέταρτον. Οι κοινωνικές συναναστροφές και η ιδεολογία δεν ποινικοποιούνται, είναι γνωστό. Το αποτύπωμα όσον αφορά (…) ήταν σε κινητό αντικείμενο (…). Οσον αφορά το DNA τώρα. Τo DNA, είναι γνωστό, είναι ένα πληροφοριακό εργαλείο για να το αξιοποιήσουμε για τις ανακριτικές έρευνες. Και πρόκειται για ένα εντόνως αμφισβητούμενο και επισφαλές δείγμα DNA, το οποίο το ένα είναι μεικτό και το άλλο μερικό. Πρόκειται για (…) ποσότητας και ποιότητας, το οποίο εξαντλήθηκε και δεν έχουμε τη δυνατότητα (…). Αλλά, ακόμα και αν θεωρηθεί ότι το γενετικό υλικό από την ανάλυση του DNA ήταν επαρκές, απλώς δείχνει την επαφή των κατηγορουμένων με το αντικείμενο του εγκλήματος. Η παρουσία αυτή όμως, δεν συνεπάγεται κατά πραγματολογική αναγκαιότητα ότι οι κατηγορούμενοι διέπραξαν τα εγκλήματα που τους αποδίδονται. Η όποια ευθύνη σύνδεσης των κατηγορουμένων με τις αξιόποινες πράξεις αποτελούν ένα μόνο ειδικό ενδεχόμενο. Επομένως, το βιολογικό υλικό είναι (…) και να ενδυναμώνεται από ειδικές (…)».

Η απόφαση αυτή αποτελεί κόλαφο για την Αντιτρομοκρατική, που έστησε αυτή τη σκευωρία, αλλά και για το «βιολογικό εργαστήριο» της Ασφάλειας που βγάζει κατά παραγγελίαν πραγματογνωμοσύνες για ευρήματα DNA. Ο Παπαλάμπρου είναι ο τύπος που υποτίθεται ότι βρήκε το κουτί με τα όπλα και τη σακούλα με τις σφαίρες σε χώρο της Πανεπιστημιούπολης. Αυτόν τον βασικό μάρτυρα δεν τον εμφάνισαν ποτέ. Ούτε στον πρώτο ούτε στον δεύτερο βαθμό! Κρίνοντας αναξιόπιστη την κατάθεσή του, το δικαστήριο «αδειάζει» την Αντιτρομοκρατική (αλλά και το δικαστήριο του πρώτου βαθμού).

Η απόφαση για το DNA στο πρώτο σκέλος της αποτελεί κόλαφο για το άντρο κατασκευής ενόχων με τον μανδύα της «επιστημονικής πραγματογνωμοσύνης».  Κάνει σκόνη τους ισχυρισμούς της προϊσταμένης του ασφαλίτικου εργαστηρίου Αριστέας Μεθενίτη, που «κατέληξε» σε «ταύτιση του DNA» της Ηριάννας και του Περικλή. Το δικαστήριο χαρακτηρίζει τα δείγματα, που υποτίθεται ότι ανέλυσε η Μεθενίτη και κατέληξε σε ασφαλή συμπεράσματα, «εντόνως αμφισβητούμενα και επισφαλή».

Στο δεύτερο σκέλος, η απόφαση για το DNA επαναλαμβάνει έναν νομικό κανόνα στον οποίο έχουν καταλήξει και άλλα δικαστήρια στο παρελθόν: ότι μόνο του το DNA δεν αρκεί ως απόδειξη ενοχής. Θα πρέπει να συνδυάζεται και με άλλα αποδεικτικά μέσα. Μολονότι μια ακόμα απόφαση έρχεται να προστεθεί στην αρκετά πλούσια νομολογία, είμαστε σίγουροι ότι η κακόφημη Αντιτρομοκρατική θα συνεχίσει να στήνει τις ίδιες σκευωρίες, με βοηθό το «εργαστήριο» της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών.

Η απόφαση υπήρξε κόλαφος και για την εισαγγελέα της έδρας, η οποία προηγουμένως, με μια προκλητική αγόρευση, στη διάρκεια της οποίας αναπαρήγαγε το παντελώς αστήρικτο κατηγορητήριο,  χωρίς να κρατήσει την παραμικρή επιφύλαξη, είχε προτείνει την ενοχή της Ηριάννας και του Περικλή! Εκλεισε τα μάτια στα στοιχεία που προέκυψαν κατά την ακροαματική διαδικασία, υποστήριξε πλήρως τη «βιολόγο» της Ασφάλειας Μεθενίτη και απέρριψε τις καταθέσεις τόσων έγκριτων επιστημόνων για το τερατούργημα του DNA, ενώ είχε δικαιολογία ακόμα και για τα θρησκευτικά σύμβολα που βρέθηκαν μαζί με τα όπλα που εκ των υστέρων αποδόθηκαν στη ΣΠΦ και κατόπιν στους δυο νέους. Οπως είπε, οι «τρομοκράτες» αγοράζουν όπλα από ποινικούς και γι’ αυτό ξέμειναν τα θρησκευτικά σύμβολα στο πακέτο!

Η σκευωρία της Αντιτρομοκρατικής, σε συνεργασία με δικαστικούς κύκλους, κατέρρευσε. Αποδείχτηκε περίτρανα ότι πήραν μια «ορφανή» υπόθεση (αν δεν την κατασκεύασαν εξ υπαρχής) και τη φόρτωσαν σε δυο νέους ανθρώπους, που είχαν κοινωνικούς δεσμούς με έναν τρίτο, τον οποίο η Αντιτρομοκρατική είχε επίσης συλλάβει και παραπέμψει σε δίκη ως «μέλος της ΣΠΦ», αλλά αθωώθηκε πανηγυρικά από το τρομοδικείο. Εύλογα, όμως, εγείρεται το ερώτημα: δε θα πληρώσει κανένας για τον καφκικό εφιάλτη που βίωσαν επί τόσο καιρό δυο νέοι άνθρωποι; Οι ασφαλίτες της Αντιτρομοκρατικής δε θα ελεγχθούν από τον πολιτικό τους προϊστάμενο για το στήσιμο αυτής της σκευωρίας; Οι δικαστές που έστειλαν την Ηριάννα και τον Περικλή στη φυλακή, με 13 χρόνια κάθειρξης στον καθένα και χωρίς η έφεσή τους να έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα, οι πλειοψηφίες των Πενταμελών Εφετείων Αναστολών, που δυο φορές απέρριψαν το αίτημα προσωρινής αποφυλάκισης που υπέβαλαν οι δυο κατηγορούμενοι, αισθάνονται άραγε κάποιες τύψεις; Ρητορικά είναι, φυσικά τα ερωτήματα. Ο αστυνομικοδικαστικός μηχανισμός είναι επιφορτισμένος με την παραγωγή «αντιτρομοκρατικού» έργου και αυτό το καθήκον περιλαμβάνει και το στήσιμο σκευωριών και την εξόντωση ανθρώπων.

ΥΓ1. Η εισαγγελέας Μασούρα αναφέρθηκε και σε δημοσιεύματα που αφορούσαν την ίδια, λέγοντας ότι ήταν ανώνυμα. Στην εφημερίδα μας δημοσιεύτηκε αυτό στο οποίο αναφερόταν. Είχε αντιγράψει αστό δημοσιογράφο στην αγόρευσή της στη δίκη για το «Σχέδιο Φοίνικας» και φυσικά της «τα χώσαμε» (δείτε εδώ). Ηξερε πολύ καλά πού γράφηκαν αυτά και βέβαια η εφημερίδα μας και η ιστοσελίδα μας δεν είναι ανώνυμα Μέσα.

ΥΓ2. Ο πρόεδρος της Βουλής Ν. Βούτσης έσπευσε να κάνει την εξής δήλωση, σπεκουλάροντας ξεδιάντροπα προς όφελος του ΣΥΡΙΖΑ: «Πρόκειται για μια απόφαση λογικής, ανθρωπιάς και στοιχειώδους ανταπόκρισης στο κοινό περί δικαίου αίσθημα». Λίγο ακόμα και θα έλεγε ότι το δικαστήριο έκανε χάρη στους δυο νέους. Το σκεπτικό της δικαστικής απόφασης αποτελεί κόλαφο για τον συριζαίο παράγοντα. Τα δικαστήρια (πρέπει να) κρίνουν με βάση το αποδεικτικό υλικό και όχι συναισθηματικά. Η ανθρωπιά (πρέπει να) έχει θέση στην επιμέτρηση της ποινής, στα ελαφρυντικά, στη χορήγηση αναστολής. Εδώ όμως είχαμε μια σκευωρία που κατέρρευσε. Και το δικαστήριο αθώωσε όχι λόγω ανθρωπιάς, αλλά επειδή «δεν απεδείχθη». Αυτό δεν το είπε ο κουτοπόνηρος Βούτσης. Γιατί αν το έλεγε, θα έπρεπε να καλέσει τον σύντροφό του Τόσκα να «ελέγξει» τους ασφαλίτες που έστησαν αυτή τη σκευωρία. Η δήλωση του Βούτση είναι του τύπου «τέλος καλό, όλα καλά». Θα έπρεπε να ντρέπεται, αλλά ποιος έχασε τη ντροπή για να τη βρει ένας ξεδιάντροπος συριζαίος;

Πηγή: “ΚΟΝΤΡΑ”