Οι εργαζόμενοι ως «αναλώσιμο είδος». Καπιταλισμό ως σύγχρονη δουλοκτητική κοινωνία.

Aug 5, 2023 | Εργατικό Κίνημα, Πολιτική | 0 comments

Πηγή: Του Γιώργου Πετρόπουλου – “ΕφΣυν”

ΟΤΑΝ ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ μισό του 19ου αιώνα οι εργαζόμενοι ξεσηκώνονταν διεκδικώντας το οκτάωρο, η απαίτηση ήταν να δουλεύουν οκτώ ώρες, να αναπαύονται οκτώ ώρες και να έχουν οκτώ ώρες ακόμη τις οποίες θα διαθέτουν για τον εαυτό τους.
Η απαίτηση αυτή, που βάφτηκε στο αίμα μέχρι να γίνει πραγματικότητα, είχε μια απλή λογική. Ο εργαζόμενος είναι άνθρωπος. Η εργατική δύναμη που καταναλώνει όταν εργάζεται πρέπει να αναπληρώνεται. Κι αυτό δεν μπορεί να γίνει αν δεν έχει τουλάχιστον ίσο χρόνο ξεκούρασης. Επιπλέον, ως άνθρωπος, ο εργαζόμενος έχει ανάγκη να διασκεδάσει. να ψυχαγωγηθεί, να μορφωθεί, να ασχοληθεί με την οικογένειά του και με τις ανάγκες που προκύπτουν από τον ίδιο του τον εαυτό.

Από τότε -που το οκτάωρο ήταν αίτημα- μέχρι σήμερα έχει περάσει πολύς καιρός. Η εξέλιξη της τεχνολογίας και η ραγδαία ανάπτυξη του μορφωτικού επιπέδου και των ικανοτήτων των ίδιων των εργαζομένων έχουν προκαλέσει πραγματική επανάσταση στην παραγωγικότητα της εργασίας με αποτέλεσμα αυτό που παρήγαγε σε ένα οκτάωρο ο εργαζόμενος τώρα να το παράγει σε πολύ λιγότερες ώρες.

Κατά συνέπεια το αίτημα των καιρών δεν είναι η αύξηση, αλλά η δραστική μείωση των ωρών εργασίας. Χθες όμως ο υπουργός Εργασίας κ. Γεωργιάδης ανακοίνωσε τη νομοθέτηση της 16ωρης εργασίας -τη δυνατότητα, δηλαδή, ένας εργαζόμενος να εργάζεται δύο οκτάωρα την ημέρα σε διαφορετικούς εργοδότες- με ταυτόχρονη νομοθέτηση του «δόκιμου εργαζόμενου», σύμφωνα με την οποία, έπειτα από έξι μήνες και εάν «δεν τα βρουν με την επιχείρηση», θα λύνεται «η σύμβασή του, αζημίως».

Γυρνάμε περισσότερο από 150 χρόνια πίσω. Στην πλήρη εξάντληση και στην απόλυτη εκμετάλλευση των εργαζομένων. Στη διαρκή φθορά και πρόωρη καταστροφή της εργατικής τους δύναμης, αφού αυτή θα καταναλώνεται επί δεκαέξι ώρες, αλλά δεν θα υπάρχει δυνατότητα και χρόνος αναπλήρωσής της. Στη μετατροπή των εργαζομένων σε σύγχρονους δούλους που ύστερα από έξι μήνες θα πετιούνται στον δρόμο «αζημίως». Στους εργαζόμενους-«αναλώσιμο είδος». Στον καπιταλισμό ως σύγχρονη δουλοκτητική κοινωνία.

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Θεσσαλονίκη 1342-1349 Η πρώτη Κομμούνα στη νεώτερη ιστορία.

Του Γ.Γ. …Ετσι από το 1345 που έγινε το νέο κίνημα των Ζηλωτών, ως τα 1349 η εξουσία της Κομμούνας στερεώθηκε. Στο διάστημα αυτό η Σαλονίκη ήταν μια επαναστατική λαοκρατική δημοκρατία που δεν αναγνώριζε ούτε την κυριαρχία του Βυζαντίου ούτε το παλιό καθεστώς. Κάθε...

Το έγκλημα στην Κυψέλη δεν είναι «οικογενειακή τραγωδία»: Είναι ο καθρέφτης της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και της κρατικής αδιαφορίας

Για ακόμη μία φορά, η κοινή γνώμη βρίσκεται αντιμέτωπη με μια φρικιαστική αποκάλυψη που παγώνει το αίμα. Η υπόθεση της Κυψέλης, με θύμα ένα απροστάτευτο παιδί, έρχεται να προστεθεί στη μακρά λίστα των εγκλημάτων που τα κυρίαρχα ΜΜΕ σπεύδουν να καταναλώσουν με όρους...

Οι οικογενειακές ρίζες του Βασίλη Παπακωνσταντίνου και το “χρονικό των κομμένων κεφαλών”

Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου του ΔΣΕ, αγωνιστής της ΕΠΟΝ και αντάρτης στο Μαίναλο, εκτελέστηκε το 1949 και το κεφάλι του κρεμάστηκε στο καμπαναριό. Ο ανιψιός του, που γεννήθηκε την επόμενη χρονιά, πήρε το όνομά του – κι αυτός δεν είναι άλλος από τον τραγουδιστή που...

Ο Άδωνις, οι «καραγκιόζηδες» των λιμανιών και οι αληθινοί προστάτες των μακελάρηδων

Του Γιώργη Γιαννακέλλη Αν υπάρχει ένα πράγμα στο οποίο ο Άδωνις Γεωργιάδης διαθέτει αδιαμφισβήτητη συνέπεια, αυτό είναι η ικανότητά του να παρουσιάζει το μαύρο ως άσπρο και την κυβερνητική υποταγή στα συμφέροντα του κεφαλαίου ως «εθνική στρατηγική». Αυτή τη φορά, ο...

Σαν σήμερα σκοτώνεται σε ενέδρα ο Μέραρχος της 3ης Μεραρχίας Πελοποννήσου του Δ.Σ.Ε. Στέφανος Γκιουζέλης

Στις 31 Αυγούστου 1949, στον Ταΰγετο, στην περιοχή της Λούσινας, έπεσε σε ενέδρα και σκοτώθηκε ο Μέραρχος της 3ης Μεραρχίας Πελοποννήσου του ΔΣΕ, Στέφανος Γκιουζέλης. Μαζί του έπεσαν ο ασυρματιστής Μάκης Μίχος και ο ανθυπολοχαγός Σταύρος Ζερβέας. Οι τρεις τους, μαζί...

Βρε τους αφορεσμένους…

Γράφει ο mitsos175 Tο site μας, έγραψε για το χωροφύλακα με ράσα, Αμβρόσιο που έγινε αποδέκτης  από την Διαρκούς Ιεράς Σύνοδο του Χρυσού Σταυρού του Αποστόλου Παύλου Οι άλλοι παπάδες, που είναι ίδιοι και χειρότεροι, σίγουρα πιο υποκριτές, τον τίμησαν για την προσφορά...

«Καλό ταξίδι, κοπέλες μου» — Η αγωνία ενός κτηνοτρόφου μπροστά στη θανάτωση του κοπαδιού του

Την είδηση αλιεύουμε από την ιστοσελίδα της Λέσβου «Sto Nisi», όπου διαβάζουμε μια ακόμη συγκλονιστική ιστορία από τον κόσμο της κτηνοτροφίας που δοκιμάζεται σκληρά. «Καλό ταξίδι, κοπέλες μου» γράφει με λόγια γεμάτα θλίψη ο κτηνοτρόφος και πρόεδρος του Λεπετύμνου,...

Θεσσαλία 3 χρόνια μετά τον Daniel: «Γαλάζιοι» επιτήδειοι με τσεπάτες αποζημιώσεις, δικαστικό θάψιμο των ευθυνών για τους 17 νεκρούς και ο λαός ακόμα στη λάσπη

Τρία χρόνια μετά τον Daniel: Η Θεσσαλία πνίγηκε, το πελατειακό κράτος επιβίωσε Τρία χρόνια συμπληρώνονται από το προδιαγεγραμμένο έγκλημα της κακοκαιρίας Daniel στη Θεσσαλία και η εικόνα που έχει απομείνει αποτελεί μια αποκαλυπτική τομή στην πραγματικότητα του...

Νίκος Σαμπάνης: Πέντε χρόνια μετά, το κρατικό έγκλημα παραμένει ατιμώρητο

Σχεδόν πέντε χρόνια συμπληρώνονται από εκείνη τη νύχτα της 22ας Οκτωβρίου 2021, όταν ο 18χρονος Ρομά Νίκος Σαμπάνης έπεφτε νεκρός στο Πέραμα. Τριάντα έξι σφαίρες από αστυνομικούς της ομάδας ΔΙΑΣ έκοψαν το νήμα της ζωής ενός άοπλου νέου, αφήνοντας πίσω μια οικογένεια...

Ο Μαυρίδης ανακάλυψε τη «σκληρή πραγματικότητα» – αλλά ξέχασε την ταξική της ρίζα

«Η σαπίλα της καθεστωτικής δημοσιογραφίας έφτασε να "δικαιώνει" και παιδεραστή!», τιτλοφορούσαμε προηγούμενη ανάρτησή μας, η οποία αναφερόταν στα πεπραγμένα του δεξιού εκδότη-δημοσιογράφου Θανάση Μαυρίδη. Ο πάλε ποτέ εκδότης της φυλλάδας «Φιλελεύθερος» - ο οποίος,...

Επιλεγμένα Video