Η Εστία, όπως και όλα τα έντυπα του Ομίλου ΜΜΕ, Φιλιππάκη (“Δημοκρατία” Espresso” newsbreak.gr κα.) μπορεί να κινούνται σε δεξιά κατεύθυνση αλλά είναι έντονα αντιμητσοτακικά. Ετσι, λοιπόν, και σήμερα η εφημερίδα που διευθύνει ο Μανώλης Κοττάκης με το πρωτοσέλιδο της επιβεβαιώνει ό,τι φωνάζουμε εδώ και χρόνια: το “επιτελικό κράτος” είναι ένα σαθρό πλέγμα διαφθοράς, ατιμωρησίας και πολιτικής ασυλίας.

Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι ένα «τεχνικό λάθος» ή μια «γραφειοκρατική παρεξήγηση». Είναι το καθρέφτισμα της σήψης ενός συστήματος εξουσίας που ληστεύει τον δημόσιο πλούτο, παίζει με τα ευρωπαϊκά κονδύλια και διαλύει κάθε ίχνος λογοδοσίας.

Σύμφωνα με την Εστία, και την δημοσιογράφο Μαίρη Μπενέα, νέα στοιχεία της Ευρωπαίας Εισαγγελέως «καίνε» τέσσερις υπουργούς και δέκα βουλευτές – δύο νυν και δύο πρώην μέλη της κυβέρνησης.
Οι φάκελοι βρίσκονται ήδη υπό διερεύνηση για απάτη, δόλο και απόπειρα παρεμπόδισης των ερευνών. Με απλά λόγια, μια συμμορία εξουσίας που λειτουργεί με όρους μαφίας: συγκάλυψη, διαπλοκή και συνενοχή.

Αυτοί που μας μιλούν για «κανονικότητα» και «μεταρρυθμίσεις» είναι οι ίδιοι που τρώνε με δέκα μασέλες από τα ευρωπαϊκά ταμεία, ενώ την ίδια στιγμή κόβουν επιδόματα, αυξάνουν τα τρόφιμα και αφήνουν τη φτωχολογιά να πνίγεται στα χρέη.

Όπως πάντα, τα καθεστωτικά ΜΜΕ θάβουν το θέμα. Κανένα δελτίο, κανένας “έγκυρος” δημοσιογράφος δεν αγγίζει την υπόθεση.
Όλοι αυτοί που ξεσκίζονταν να καταδικάσουν κάθε κοινωνική αντίδραση, τώρα τηρούν σιγή ιχθύος.
Γιατί;
Γιατί πίσω από τους υπουργούς και τους βουλευτές βρίσκονται οι ίδιοι χορηγοί, τα ίδια συμφέροντα, οι ίδιες τράπεζες και εταιρείες που κρατούν το καθεστώς όρθιο.

Η Ευρωπαία Εισαγγελέας μπαίνει στο παιχνίδι γιατί μιλάμε για ευρωπαϊκό χρήμα – επιδοτήσεις που έπρεπε να πάνε στους αγρότες και τους κτηνοτρόφους, αλλά βρέθηκαν να λιπαίνουν τις τσέπες των “ημετέρων”.
Τώρα το σκάνδαλο παίρνει διαστάσεις που δεν μπορεί να κρυφτούν.
Η ίδια η Ε.Ε. απαιτεί εξηγήσεις και οι φάκελοι πάνε κατευθείαν προς το Δικαστήριο της Ένωσης. Αν αποδειχθεί δόλος, τότε μιλάμε για πολιτικό κραχ.

Κάθε σκάνδαλο, κάθε αποκάλυψη, κάθε χαμένη δικογραφία δείχνει το ίδιο πράγμα:
Αυτή η κυβέρνηση δεν κυβερνά· διαχειρίζεται τη σήψη.
Χρησιμοποιεί το κράτος σαν λάφυρο, την ενημέρωση σαν μηχανισμό προπαγάνδας και τη δικαιοσύνη σαν σκιάχτρο για τους αντιφρονούντες.

Αλλά η ιστορία διδάσκει πως όταν το καθεστώς σαπίζει, το τέλος του πλησιάζει.
Και τότε, κανένα δελτίο, κανένα “non paper”, καμιά “πλειοψηφία στη Βουλή” δεν θα τους σώσει.