Τελικά, διαγράφει και ο ΣΥΡΙΖΑ. Για παραβιάσεις του καταστατικού, όταν μέλη του δεν πειθαρχούν στις άνωθεν κομματικές αποφάσεις. Όπως κάνει και κάθε κόμμα, δηλαδή.

Κάνει και μαζικές διαγραφές, ακόμη και 29 μελών. Όπως συνέβη στο Ίλιον, όπου σε 29 αγωνιστές αναστάλθηκε η ιδιότητα του μέλους, επειδή στήριξαν το δημοτικό σχήμα στο οποίο συμμετείχαν, μαζί με άλλους αριστερούς, επί χρόνια. Τότε που αυτοί που τους διέγραψαν συνεργάζονταν στον δήμο με το ΠΑΣΟΚ.

Οι διαγραμμένοι επέμειναν να συνεχίσουν τη συνεργασία με τους εξωκομματικούς συντρόφους τους. Μόνο που ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να κατεβάσει κομματικό ψηφοδέλτιο. Και καθώς αυτοί δεν πειθάρχησαν στην κομματική απόφαση, βρέθηκαν εκτός κόμματος.

Καταστατικά νόμιμη η διαγραφή. Το πολιτικό ζήτημα που προβάλλει είναι, εντούτοις, σοβαρό.  Πόσο μάλλον όταν από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ δεν χάνεται ευκαιρία καταγγελίας άλλων για διαγραφές κι ακόμη περισσότερο όταν καταγγέλλεται σύσσωμη η υπόλοιπη Αριστερά για άρνηση συνεργασιών.

Το ζήτημα το θέτει με ανοιχτή επιστολή του ο Γιώργος Διώτης, ένας από τους διαγραμμένους.

Τον Ιούνιο του 2014 ήμουν ένας από τους 29 συντρόφους της τοπικής οργάνωσης ΣΥΡΙΖΑ Ιλίου που λάβαμε ταχυδρομικώς ένα γράμμα που μας κοινοποιούσε την αναστολή για ένα χρόνο της ιδιότητας μέλους (διαγραφή) επειδή στηρίξαμε ή συμμετείχαμε στη δημοτική κίνηση ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΣΧΗΜΑ ΙΛΙΟΥ και όχι την παράταξη που είχε το επίσημο χρίσμα του ΣΥΡΙΖΑ.

Επειδή ο ταχυδρόμος δε χτυπά μία φορά και επειδή δεν έχω άλλη δυνατότητα ούτε απολογίας, θα κοινοποιήσω τις απόψεις μου με γράμμα.

Σχετικά με το γεγονός των αναστολών (διαγραφών) επισημαίνω-καταγγέλλω τα εξής:

1.Δεν πρόκειται για 1-2 περιπτώσεις αλλά για ομαδική ποινή σε 29 συντρόφους, οι οποίοι συμμετέχουν στους αγώνες και στα κινήματα και οι οποίοι δεν γράφτηκαν στον ΣΥΡΙΖΑ για να ψηφίζουν ομαδάρχες αλλά για να στήσουν οργανώσεις μελών,
όπως τις περιγράφουν οι αποφάσεις/κατευθύνσεις του κόμματος.

2.Ο τρόπος που επιβλήθηκε η ποινή όχι απλά είναι απαράδεκτος, είναι έξω από τα ήθη και τις παραδόσεις της Αριστεράς, είναι αντιδημοκρατικός (δεν έγινε ποτέ συνέλευση, δεν εκλήθη κανένας για απολογία – ακόμη και στα Στρατοδικεία απολογούνταν), είναι αντισυντροφικός γιατί σπάει τους δεσμούς και καταστρέφει τις σχέσεις των συντρόφων με το κόμμα και δυναμιτίζει την ενότητα στη δράση. Κατά συνέπεια είναι αντικομματικός: βλάπτει και μόνο βλάπτει το κόμμα αλλά και το κίνημα.

3.Ο δε τρόπος ειδοποίησης έγινε – άκουσον, άκουσον – μέσω ταχυδρομείου. Έστειλαν π.χ. στην Γεωργία Αντωνοπούλου, 75 ετών, αγωνίστρια και δημοτική σύμβουλο τον ταχυδρόμο να της πει ότι την διέγραψαν. Τέτοια πρακτική, ομολογώ, δεν έχω ξαναδεί στα 40 χρόνια σχεδόν συμμετοχής μου στο αριστερό κίνημα. Ακόμη ο ΣΥΡΙΖΑ δεν σχημάτισε Κυβέρνηση και ορισμένοι σύντροφοι άρχισαν να συμπεριφέρονται σαν κρατική υπηρεσία!!!!! (o tempora o mores!!)

Σύντομη δημόσια απολογία:

Είναι αλήθεια ότι στις δημοτικές εκλογές του 2014 όπως και στις προηγούμενες του 2010 ήμουν υποψήφιος με τη δημοτική κίνηση ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΣΧΗΜΑ ΙΛΙΟΥ (ΑΣΙ) η οποία προϋπήρχε του ΣΥΡΙΖΑ και ήταν η μόνη αριστερή παράταξη που είχε έντονη κοινωνική δράση και ασκούσε αριστερή αντιπολίτευση (όταν ο Συνασπισμός τότε, έχοντας έναν δημοτικό σύμβουλο, συγκυβερνούσε τον Δήμο με την ΠΑΣΟΚική μνημονιακή παράταξη). Οι πολίτες αυτά τα γνωρίζουν καλά.

Στο σημείο αυτό θέλω να ζητήσω… «συγγνώμη» από αυτούς που με διέγραψαν γιατί στηρίζοντας το ΑΣΙ εφάρμοσα τις αποφάσεις-κατευθύνσεις του ΣΥΡΙΖΑ που έλεγαν: «η παρέμβασή μας γίνεται μέσα από αυτόνομα αυτοδιοικητικά σχήματα που αποτελούν πολιτικούς φορείς της πόλης με πολιτικό στίγμα, με παρέμβαση στα κοινά, κινηματικά, κοινωνικά γειωμένα, που εσωτερικά λειτουργούν δημοκρατικά, συμμετοχικά και προωθούν την αντίληψη της Αριστεράς για την τοπική αυτοδιοίκηση».

Συγγνώμη που δεν ακολούθησα τους συντρόφους που δεν εφάρμοσαν αυτά αλλά κινήθηκαν αντίθετα και επιδίωξαν τη διάλυση της υπάρχουσας αριστερής παράταξης, δημιουργώντας άρον-άρον παράταξη στενά κομματική της απολύτου εμπιστοσύνης ορισμένων παραγόντων και ομαδαρχών με αποτέλεσμα η μνημονιακή δημοτική αρχή να συνεχίζει τη διοίκηση του Δήμου για άλλα 5 χρόνια και ο κόσμος να λέει «ο ΣΥΡΙΖΑ που το 2012 είχε 37%, να πάρει 15% το 2014».

Ομολογώ στους συντρόφους που με διέγραψαν ότι έκανα λάθος που δεν εγκατέλειψα τους συναγωνιστές μου στην υπάρχουσα αριστερή δημοτική κίνηση (όπως κάποιοι άλλοι) με τους οποίους δώσαμε αγώνες στην τοπική κοινωνία και όχι μόνον (στο Σύνταγμα π.χ. κατεβάζαμε κόσμο συντεταγμένα, με πανό, στις διάφορες διαδηλώσεις, κλπ), μέσα και έξω από το Δημοτικό Συμβούλιο σε όλες τις γειτονιές του Ιλίου (μας ξέρουν και οι πέτρες!). Με αυτούς τους συναγωνιστές προωθήσαμε την αντίληψη της Αριστεράς για την τοπική αυτοδιοίκηση, για μια άλλη τοπική αυτοδιοίκηση. Λάθος που δεν τους γύρισα την πλάτη για να δημιουργήσω ή να συμμετέχω σε μία αμιγώς κομματική παράταξη/κατασκεύασμα των διαδρόμων, των παραγόντων και των ομαδαρχών!!!

Το γράμμα μου σιγά-σιγά πρέπει να τελειώνει, όμως πρέπει πριν να αναφερθώ στο σημείωμα-απόφαση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ που αναφέρεται στη στάση μελών του κόμματος στις δημοτικές εκλογές και στις διαγραφές (8/7/2014). Η Πολιτική Γραμματεία με ψυχραιμία, ωριμότητα, ενωτική διάθεση και για να χτίσει την ενότητα του κόμματος, αναφέρει: «…Αν γίνει αναστολή ιδιότητας του μέλους, αυτό γίνεται με διαδικασίες, με συζήτηση στην οργάνωση μελών, καλείται ο εν λόγω σύντροφος, εγκρίνεται από τα παραπάνω όργανα, κλπ. …Δεν παίρνονται εύκολα αποφάσεις στις Γραμματείες των οργανώσεων μελών. …Κάθε μέτρο είναι ατομικό, όχι συλλογικό, έχουμε πολύ σοβαρότερα θέματα από αυτά.». Στο Ίλιον, η γραμματεία της τοπικής Ο.Μ. τον Ιούνιο του 2014 έπραξε ακριβώς τα αντίθετα, κινούμενη εντελώς έξω από αυτή τη λογική προκαλώντας ζημιά στο κόμμα, διαγράφοντας 29 μέλη. Η δε νεοεκλεγείσα Γραμματεία, αυτή την απόφαση και αυτή τη λογική της Πολιτικής Γραμματείας απλά τη γράφει, χωρίς ίχνος σεβασμού, στα παλιά της τα παπούτσια. Συγχαρητήρια, σύντροφοι! Έτσι χτίζεται το κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς σε συνθήκες κατοχής, εκφασισμού, ανθρωπιστικής κρίσης! Με τέτοιες πρακτικές οδηγείτε αγωνιστές στην αποστράτευση. Έτσι αύριο θα είμαστε όλοι μόνοι.

Τελειώνοντας, με το γράμμα μου αυτό δεν διεκδικώ από αυτούς που με διέγραψαν τίποτα απολύτως! Αν μπορούν, ας προβληματιστούν. Το γράμμα αυτό μου το υπαγόρευσε η συνείδησή μου γιατί: α) Είχα υποχρέωση να υπερασπιστώ την όλη στάση μου, την τιμή, την υπόληψη, την αξιοπρέπεια, όχι μόνο τη δική μου, αλλά και των συντρόφων μου και β) γιατί τέτοιες λογικές και πρακτικές πρέπει να γνωστοποιούνται, να στιγματίζονται για να μην επαναλαμβάνονται.

Υ.Γ. 1: Μελαγχολικά ερωτήματα: πού και σε ποιους θα στηριχτεί μία κυβέρνηση της Αριστεράς, όταν ορισμένοι βλέπουν εχθρούς στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ; Ποιοι και με ποια ενότητα θα στηρίξουν αύριο μία κυβέρνηση της Αριστεράς, όταν αυτή θα συγκρούεται με τις αστικές δυνάμεις;

Υ.Γ. 2: Μεταξύ των διαγραφέντων, βρίσκονται ενδεικτικά οι εξής:
Γ. Αντωνοπούλου, 75 ετών, αγωνίστρια από τα 14 της και δημοτική σύμβουλο, όταν τη διέγραψαν, Αντώνης Σκαμνάκης, αγωνιστής από μαθητής Γυμνασίου, καθηγητής του Α.Π.Θ., Κώστας Κουντουράκης, μαχόμενος συνδικαλιστής, πρόεδρος του Σωματείου ΠΛΑΙΣΙΟ, Τόνια Πέρρου, μέχρι πρότινος συνδικαλίστρια σε ιδιωτική τράπεζα και σύνεδρος της ΟΤΟΕ και του ΕΚΑ.

Υ.Γ. 3: Το γράμμα που έλαβα είχε αποστολέα αλλά και υπογραφή «ΣΥΡΙΖΑ» χωρίς να προσδιορίζει ποιο ακριβώς όργανο το συνέταξε και το απέστειλε. Γι’ αυτό ενημερώνω ότι το επιστρέφω στον ΣΥΡΙΖΑ, υπόψη του σ. Αλέξη Τσίπρα.

Υ.Γ. 4: Δημοσιοποιώ τις απόψεις μου τώρα, γιατί τώρα πήρα οριστική απάντηση από τη γραμματεία της τοπικής Ο.Μ. ότι δεν χρειάζεται να επανασυζητηθεί το θέμα μας ούτε ότι πρέπει να περάσει από Γ.Σ. της Ο.Μ.!

Γεια σας, καλή αντάμωση, ελπίζω όχι στα γουναράδικα, αλλά στους αγώνες.

Γιώργος Διώτης,
Οκτώβρης 2014, Ίλιον