Χτες πέθανε κρατούμενος στη φυλακή Μαλανδρίνου. Προ ημερών κρατούμενη στη φυλακή Θήβας. Είχε προηγηθεί εκεί κι άλλος θάνατος προ μερικών εβδομάδων. Μέσα στην ίδια περίοδο, και κρατούμενος του Κορυδαλλού. Λίγο πιο πριν μια σειρά θανάτων στη φυλακή Χανίων. Οι άνθρωποι κι η κατάστασή τους ζητούσαν γιατρό, και γιατρό και υγειονομική κάλυψη κατάλληλη κι έγκαιρη ΔΕΝ μπορούν να τα έχουν. Επειδή είναι κρατούμενοι.
Κι αυτά είναι που είδαν το φως της δημοσιότητας. Προ μηνών δόθηκαν στατιστικά που έδειχναν ότι το προηγούμενο έτος ειχαν χαθεί 146 ψυχές υπό κράτηση.
Στη θεωρία, οι αρχές της “μη βλάβης” και “αντιστοιχίας υγειονομικής φροντίδας” των κρατουμένων είναι απαρέγκλιτες. Στην πράξη…
Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για την επιμονή της πολιτείας στη διακινδύνευση της ζωής και της υγείας των συνανθρώπων μας που έχουν κριθεί παραβατικοί και χρήζοντες σωφρονισμού.
Η θεώρηση ότι μόνο στη φυλακή και υπό συνθήκες απάνθρωπος έρχεται ξανά ένας άνθρωπος σε επαφή με την αυτοαξία του και τον σεβασμό της κοινωνικής συνύπαρξης είναι όχι μόνο απαρχαιωμένη, αλλά λανθασμένη και πραγματικά επικίνδυνη.
Η πανδημία είναι μια ευκαιρία για την μετακίνηση προς τις εναλλακτικές μορφές έκτισης ποινών.
Ας ελπίσουμε πως δεν θα είναι άλλη μια χαμένη ευκαιρία να εξανθρωπιστεί ένα σύστημα που μας κρατά στο μεσαίωνα.
Τι αξια εχει ενας κρατουμενος για τον κυριο Τσιοδρα….καμια,ωστε να βγει στο απογευματινο του βιντεακι με λυγμους….Οπως δεν εχουν και τοση αξια οι ανθρωποι που στοιβαζονται στην Μορια.